Uczucie zakochania się, miłości, złapało mnie w życiu trzy razy (nie licząc szkoły podstawowej). Pierwsze dwie dziewczyny tak mi zalazły za skórę, że troszkę upłynęło czasu, zanim odchorowałem ten stan. Najgorzej było z pierwszą (opisaną w poprzednim art.). Ale dałem radę. Wiadomo czas leczy rany. Z drugą poszło lepiej, ale też swoje wycierpiałem. Było to jeszcze w liceum. Początkowo leczyłem się innymi kobietami i jak trafnie opisał to HMS, zostawiałem po sobie zgliszcza. Najpierw nieświadomie a później z pełną premedytacją, raniłem kobietę za kobietą.

Arkadiusz27 troszeczkę zamieszania narobił zarówno swoim blogiem jak i odpowiedziami pod moimi artykułami i w sumie to jego prowokacja doprowadziła do tego artykułu. Mimo, iż szanuję zdanie i opinie każdego, w pewnym momencie zauważyłem, że jego wypowiedzi są trochę nie na miejscu. Ale to jest moje zdanie i nie mam zamiaru się z nikim wykłócać o to kto ma rację. Bo tu nie chodzi o rację.

Wyobraź sobie dziewczynę, idącą ulicą. Śliczna jak marzenie, obcasy jej butów stukają o płyty chodnika, krótka spódniczka odsłania długie, zgrabne nogi i opina jędrne pośladki. Burza gęstych, ciemnych włosów spływa na szczupłe ramiona, kusząco rozchylone, koralowe usta ukazują rząd śnieżnobiałych zębów... Cudo!

Z pewnością, gdybyś zauważył taką dziewczynę na ulicy, odjęłoby Ci mowę. Pewnie popatrzyłbyś chwilę, westchnął i pomyślał: "ona nie jest dla mnie". Skąd tak dobrze to wiem? Bo ja do niedawna zrobiłbym tak samo. Teraz jednak z tym walczę.

Pisząc przed chwilą artykuł o pieniądzach i o swojej postawie wobec kasy przyszedł mi do głowy pomysł opisania krótkiej historii z mojego życia. Będzie to o tym samym w sumie bo o PEWNOŚCI SIEBIE czyli o postawie, którą zawsze musimy mieć, jeżeli chcemy w oczach kobiet być naprawdę wielcy.

Arkadiusz27, artykułem „Wyrachowane suki” wywołał spore zamieszanie i otrzymał sporą krytykę. Nie będę tu kolegi krytykował, tylko postaram się zwrócić uwagę na męskie podejście do tej sprawy. Pieniądze, pieniądze. Ile przez te papierki problemów było i będzie to nikt nie zliczy. Ale skupię się na aspekcie Uwodzenia.

Pozazdrościłem innym blogów i postanowiłem napisać też coś od siebie... W końcu ten serwis jest po to, by zdobywać wiedzę, pogłębiać ją, a potem się nią dzielić.

Skończę w tym roku 18 lat, otrzymam dowód osobisty, stanę się "dorosły". Ale to tylko symbol, nie mający nic wspólnego z dojrzałością psychiczną. Można być dojrzałym, mając lat 15, a można mieć lat 60 i nadal być niedojrzałym... to kwestia względna. Rzecz w tym, że większość traktuje ten wiek jako coś niezwykłego, jako swoistą granicę... także w kontaktach z kobietami.