To tylko Polska. To tylko my.

Witajcie po któtkiej przerwie

Niektórzy z Was może poamietają mnie z przed kilku lat, kiedy wkraczałem w świat niezależności i drobnej dorosłości, pytałem wtedy o wiele rzeczy, czesto powtarzających sie, tak jak teraz Wy pytacie. To bedzie niezmienne.

To ja – dupek, ale przeszkadza mi to.

Ze skrajności w skrajność.

Opinia o mnie pozwala mi na bycie dupkiem, kto się na mnie obrazi, skoro większość mnie podziwia, lubi. Nawet jeśli będzie gorąco i tak ja pierwszy się nie odezwę, wali mnie to, znam masę ludzi, nie potrzebuje kolejnego płaczka, któremu nie pasuje moje zachowanie.

Widzisz błysk w oku. To łza szczęścia. Brawo! Udało Ci się zaciekawić słuchacza. Teraz powiedz coś nie na miejscu. „Jestem zbulwersowany zaistniałą sytuacją polityczną, nie mogę pojąć, dla czego tak wielu ludzi opowiada się za ustawą przyznającą prawo do aborcji.” Po co poruszać taki temat? Dzięki niemu poznamy drugą osobę.
Jaką zauważasz reakcje?
Oburzenie?

Delikatny blask rozpływa się wokół panującej ciemności. Ledwo zauważalne sylwetki ludzi poruszają się dookoła bezkresnej odchłani. Wyczuwasz strach, dobrze znasz to uczucie, to on towarzyszy Ci od dłuższej chwili i nie oddali się przez najbliższe minuty. Czujesz zatracenie, dezorientacje, całkowitą pustkę w głowie. Spoglądasz na swój ubiór, jesteś zaskoczony, odróżniasz się.