Mr. Snoofie wyczerpał temat „dorosłych dzieci” jakiś czas temu. Z mojej strony trochę wniosków, mam nadzieją że komuś się przydadzą.

Czytam czasem notki tego gościa, autora Pokolenia Ikea. I co? Nie mogę w to uwierzyć, że koleś pisząc bzdury, zmyślone historyjki ma taki posłuch u sfrustrowanych kobiet.

Czasem najlepszym rozwiązaniem dla relacji czy związku jest odejście i zniknięcie. Taki wniosek snuję z mojego doświadczenia z dziewczynami.

Dość często na forum pojawiają się pytania związane z określonym zachowaniem, typu: co zrobić gdy dziewczyna się nie odzywa, co odpowiedzieć gdy dziewczyna pyta o coś? Męskie grono forumowiczów doradza takiemu, który pyta. Tylko ,że zrozum pytający… Ty sam wiesz co masz zrobić! Zastanawia mnie czemu tak wielu z nas ma problem z podjęciem decyzji, z zaryzykowaniem.

Do napisania tego bloga nakłonił mnie blog Klepsydry "o moim świecie iluzji".
Poznajmy dziewczynę która bardzo się nam podoba, spotykamy się, rozmawiamy,itd. Zaczyna w nas rodzić się uczucie...zauroczenie, a potem zakochanie. Nagle się coś jebie, z naszej winy lub jej, to nie ważne. I jaki jest często mechanizm? sam to przerabiam....

Podrywamy, ganiamy, chodzimy za laskami. Niekiedy udaje się nam je poderwać i żyć w szczęśliwych związkach. Widzimy target i zaczynamy zabawę, zachowujemy się według ustalonych zasad, jak myśliwy na polowaniu, ale do rzeczy….

Elo!
Poznałem dziewczynę jakiś czas temu, taka że aż serce mocniej bije na jej widok. Pomyślałem że chwyciłem Boga za nogi. Początek był obiecujący, ale gdzieś coś zepsułem i chciałem z wami się podzielić wnioskami.