Mr. Snoofie wyczerpał temat „dorosłych dzieci” jakiś czas temu. Z mojej strony trochę wniosków, mam nadzieją że komuś się przydadzą.

Jak wiecie, czy nie wiecie skrót „DDA” oznacza Dorosłe Dziecko Alkoholika. Osoba taka, jest emocjonalnie dzieckiem w skórze osoby dorosłej, co oznacza że emocjonalnie i uczuciowo zachowuje się jak dziecko. Syndrom ten powstaje z powodu syfu, który panował podczas dzieciństwa – najczęściej ojciec, alkoholik powodował awantury, rózne patologię, czasem wykorzystywanie seksualne. Ogólnie w takim domu nie było podstawowych fundamentów takich jak miłość i ciepło, dziecko musiało zajmować się samo sobą i często rodzeństwem. Było świadkiem kłótni, awantur, różnych nieodpowiedzialnych zachowań, ponadto nie było żadnego wzoru jak powinnien wyglądać dobry związek.
Dziecko dorasta w takiej atmosferze, w ciągłym strachu i lęku, dodatkowo duży emocjonalny twister.

Dziewczynka staje się Kobietą. Przynajmniej w latach, bo nie można tego powiedzieć o dojrzałości emocjonalnej. I co z tego wynika?

- niezdolność do bliskich kontaktów i relacji; wynika z tego że Kobieta boi się poczucia blikosci z obawy powtórzenia tego, co było w domu, a do tego wie co to miłość i bliskość. Miłość często myli z litością. Nawet jeżeli zbudujesz z nią relacje, która Twoim zdaniem jest „bliska” to za chwile Kobieta z DDA, sama zacznie rozwalać ta relacje bo dla niej ta relacja jest nienaturalna, jest zbyt perfekcyjna i zbyt…nudna! Tak! Bo w domu latały meble i talerze, było dużo emocji. Jeżeli Ty dajesz takiej kobiecie poczucie bezpieczeństwa i stabilność to ona sama „zadba” ażeby w relacja była niestabilna, poprzez kłótnie, nagłe zrywanie kontaktu, niezrozumiałe zachowania oraz stwierdzanie że dana relacja nie ma sensu i stwierdzenie że jej nie zależy. Kobieta często podświadomie, poszukuje partnera zaburzonego, takiego który jest niedostępny, a czasem uzależniony od alkoholu lub innych rzeczy. Wynika to z tego, że kobieta pożąda emocji i niestabilności, która była w domu, dla niej to naturalne.

- umiesz liczyć na siebie? To licz na siebie, a nie na DDA. Pamietaj, że spotkania z taką osobą to żadna gwarancja pewności. Dziś możecie być umówieni, że jutro się spotykacie a nawet jedziecie na wakacje to Pani może Ci nagle powiedzieć, że ona nie ma czasu i ma nawał pracy lub po prostu może nie odbierać telefonów i nie odpowiadać na wiadomości przez dłuższy czas.

-uczucia: a co to takiego? Osoba DDA nie wie co to uczucia, jest często bezuczuciowa. Dziś może się do Ciebie przytulac i sama całować, a potem przez kilka spotkań nie dawać się dotknąć. Jeżeli DDA zacznie coś do Ciebie czuć, to zacznie wtedy uciekać. Tak jak to napisał w swoim blogu, niejaki Ian Watkins: „Pani zrobi dużo, żeby Cię nie stracić, kiedy czuje, że Cię traci i zrobi wszystko, żeby Cię stracić, kiedy Cię ma.” W samo sedno…
Seks jest często przez takie osoby traktowany typowo fizjologicznie, to nie wyrażenie uczuć do danej osoby lecz po prostu zaspokojenie fizycznej potrzeby. Często tego seksu w ogóle nie ma, bo taka osoba czuje lęk przed zbliżeniem i zangażowaniem się emocjonalnym w relacje. Czasem dana osoba spotyka się jedynie bez zobowiązań, bo relacji partnerskiej się boi i nie potrafi zaufać ani się otworzyć na drugą osobę, ponieważ boi się porzucenia, szczególnie jeżeli ojciec odszedł od rodziny w dzieciństwie. Niekiedy osoba z syndromem DDA ma wielu partnerów seksualnych, a wynika to z tego, że dana osoba za wszelką cenę chce poczuć bliskość i poczucie bycia kochanym, co rozumie przez czynność seksualną. Dziś może być z Tobą, a jutro ktoś inny się jej spodoba. Brakuje pewnych wzorców, których nie było w domu więc dojrzałość emocjonalna jest na poziomie dziecka…

- jesteś beznadziejny! Z początku jest zawsze pięknie, ale po pewnym czasie wychodzi na wierzch wszystko, w osobie DDA siedzi… stajesz się beznadziejnym człowiekiem dla takiej osoby. Są oskarżenia o przeróżne rzeczy w większości oczywiście, te zarzuty są przesadzone i nieprawdziwe. Panna Cię testuje, obraża, przekracza granice, ale dlaczego? Spokojnie, widocznie relacja dla Panny jest zbyt idealna, nie naturalna…. Mało logiczne, co nie? Po prostu ona czuje się bezwartościowa, takie przeświadczenie wynosi z traumatycznego dzieciństwa, więc za wszelką cenę Cię gnoi i relacje psuje, bo skoro Ty się wokół niej kręcisz to z Tobą też musi być coś nie tak. Taka ciekawostka, że ja usłyszałem że ciągle Pannę stawiam jaką gorszą od siebie, że tak ramuje relacje… Oczywiście nigdy tak nie działałem, po prostu starałem się pomóc, ale ona widocznie czuła się gorsza… Druga sprawa: ona nie zna prawdziwej relacji opartej na miłości bo w domu tego nie było, więc dla niej to normalne, że od czasu do czasu muszą się pojawić złe emocje i kłótnie.
Po pewnym czasie zacząłem się czuć jak jest wróg, ciągle mnie atakowała i prowokowała konflikty o byleco, dlaczego? Po prostu chciała za wszelką cenę odejść, wyglądało to tak, że trochę się zaangażowała i było przez moment pięknie, a potem cisza z jej strony i nagły atak. Jeżeli przetrwasz te konfliktowe sytuacje to zostaniesz na pewno „bez tarczy”, kobieta się na Ciebie przejedzie, wyśmieje i zruga, a potem i tak odejdzie, za wszelką cenę! Często to odejście będzie wyglądać jak ucieczka…

- „zakładnik” informacji. Jeżeli zaburzona kobieta choćby w małym stopniu Ci zaufa czy podzieli się czymś poufnym z jej życia, to uwierz ,że zacznie się ciągłe szukanie „dziury w całym”. Kobieta ciągle będzie szukała sytuacji, gdzie potencjalnie zawiedziesz jej zaufanie albo będziesz chciał wykorzystać, te informacje które o niej wiesz. Oczywiście, choćbyś nic nie takiego nie zrobił, to ona znajdzie jakąś pierdółke i powie Ci że zawiodłeś jej zaufanie i jesteś skończony, a do tego masz ogromną ilość wad. Wynika to z braku dystansu do swojej osoby, taka osoba wszystko bierze na poważnie nawet żarty… do tego dochodzi brak zaufania. Taki mechanizm….

-kłamstewka. Panna często nie będzie mówic prawdy, aby wybielić swoje zachowanie czy nie chcąc doprowadzać do kłótni.

-zachowania kompulsywne. Osoba taka miewa częste zmiany nastrojów, częste napady lęku, wybuchy złości. Wszystkie te nastroje próbuje jakoś zminimalizować. Jak to robi? Idzie w to co daje jej przyjemność, przynajmniej chwilową…. Np. alkohol, zakupy, itd.

- nie ma żadnej dobrej postawy wobec osoby z DDA. Jak się za bardzo starasz to kobieta się zaczyna nudzić, bo za mało emocji i wrażeń, ale to jej nie przeszkodzi w stwierdzeniu że Ci nie ufa bo w każdej chwili możesz ją skrzywdzić. Nawet jeżeli jest stabilnie i bezpiecznie to kobieta zaburzona nagle może uciec… Znów jeżeli masz „wyjebane” to kobieta zacznie Cie kontrolować i sprawdzać, robić awantury że ją olewasz… Najlepszą Twoją postawą będzie staranie się żeby poszła na terapię. Oczywiście terapia nie zmieni jej zachowania z dnia na dzień, to żmudny proces wymagający wielu wyrzeczeń i dużej fury pieniędzy. Często osobą z DDA brakuje motywacji, ponieważ wszystko widzą w czarnych barwach i stwierdzają że się nie opłaca.

Ciężko zbudować dobrą relacje z osobą, która jest DDA. Do budowy w miarę dojrzałej relacji potrzeba samoświadomości, że bez terapii i wewnętrznego samozaparcia nie dam rady zbudować niczego stabilnego.
Jeżeli kobieta mówi, że ma za sobą wiele nieudanych związków i relacji, a do tego mówi Ci że nie chce Cie zranić i że boi się że ją znienawidzisz to uwierz w to! I nie mów sobie „mi się z nią uda”. Twoją rolą jest zachęcenie aby się wgłębiła w siebie i podjęła refleksje: dlaczego mi nie wychodzi w relacjach? A potem wysłanie na terapię. Oczywiście kobieta zaburzona od razu się oburzy, że ją uważasz za psychiczną… ale uwierz, że sam nic nie zdziałasz. Po prostu kobieta ma problem ze sobą, nie rozumie, dlaczego reaguje w różny sposób na pewne zachowania, dlaczego robi awantury i jest często zimna, obojętna. Jest kobietą słabą, której powinno się pomóc, ale nie bawiąc się w terapuete tylko zachęcając do terapii.
Uwierz że kobieta zaburzona odejdzie, jeżeli tego chce i użyje do tego wszystkich metod. Od „obojętności” po wyzwiska i różne mało fajne akcje, a nawet zdrady. Nawet jeżeli przetrwasz takie sytuacje, to w inny sposób będzie się chciała od Ciebie uwolnić. Przy tym usłyszysz jaki zły jesteś… owszem, ideałem nie jesteś, ale ona nigdy tego ideału nie znajdzie, bo problem jest w niej. Wiele razy usłyszysz, że do siebie nie pasujecie. Tak, nie pasujecie …bo nikt nie pasuje! Ma zniekształcony obraz związku, gdzie wydaje się że partner powinien lubić to samo co ona i mieć podobne zdanie. Ja ciągle słyszałem, że Pani potrzebuje czasu aby się otworzyć na relacje i zaangażować. Gdy się z nią rozstałem szybko znalazła innego i twierdziła że jej bardzo na nim zależy... więc mówiła zupełnie co innego niż mi. Jaka była prawda? nie wiem... ale wiem jedno. Pani potrafi Cię psychicznie wykończyć, zaczynasz tracić pojęcie czy mówiła Ci prawdę w relacji czy kłamała, nie wiesz w których momentach widziałeś jej prawdziwą twarz. Mówiła prawdę? kłamała? manipulowała?
Kobieta pragnie miłości, ale nie potrafi się otworzyć. Kiedy czuje że się zaczyna angażować to ucieka. Tak została nauczona, jej zachowania podświadome przypominają twister. Dziś może być pięknie, a jutro może odejść, albo stwierdzić że nie chce niczego od Ciebie bo nie potrafi się zaangażować, a Ty będziesz szukał winy u siebie, że żle coś robiłeś… A to nie tak! Żadne wielkie miłości tego nie zmienią, jeżeli dziewczyna nie podejmie leczenia. Na początku takiej relacji jest ok, potem zaczynają się „dziwne” sytuacje, jeżeli Ci zależy to próbujesz to ogarnąć i załagodzić. Gdy się udaje, to zaburzona kobieta podświadomie zaczyna „dokręcać śrubę” tak, aby relacje zniszczyć albo przynajmniej Ciebie zniechęcić. Taka reakcja gdy ona się zbyt zaangażowała.

Dobrego 2016!