Witam to mój pierwszy w życiu blog więc z góry przepraszam,
za niezrozumiałe przesłanie i pokręcone pisanie, kręcenie się w kółko, ale taki
już mam bajzel w głowie, w dodatku taki ze mnie pisarz jak z osła koń
wyścigowy.



Ostatnio spotykałem się z jedną dziewczyna, mimo tego, że się starałem ,
(choć po przeczytaniu poradnika raczej pier...łem sprawę) ona dała mi
kosza.   Zabolało, ale mówi się trudno żyje się dalej. Po tym
chciałem zerwać znajomość, ale ona  nie chce zerwać znajomości. Ja po
części tez nie chciałem na początku, złapałem się na standardowy tekst
"chcę przyjaźni, która przerodzi się w miłość". I jak głupi żyłem
nadzieją, że może z czasem zmieni zdanie i będziemy razem (wiem naiwniak ).Po
tym znajomość nasza przerodziła się w czysto internetową.  Teraz znalazła sobie nowego chłopaka, ale mimo
tego nie daje mi spokoju. Znów chciałem zakończyć znajomość, jednak nigdy nie
miałem dość odwagi i zabierałem się do tego jak do jeża (może wciąż żyję nadzieją),
dzięki czemu ona zbija wszystkie moje argumenty na zakończane znajomości,
jedyne wyjście to ostre zakończenie i spalenie za sobą mostów, ale czy starczy
mi na to odwagi. Przez te zaszyte w mojej głowie standardy nie chcę wyjść na
drania i ciągnę to wszystko, może, dlatego, że nadzieja umiera ostatnia. 

PS. Po przeczytaniu tego tekstu uświadomiłem sobie, jaki ja
jestem naiwniak i frajer. Dobrze od czasu do czasu spojrzeć na sprawę z boku.
Ona prowadzi jakąś dziwna grę ze mną, tylko, o co jej chodzi?

Teraz sam sobie zadąłem prace domową, znaleźć sposób na
zakończenie tej znajomość w taki sposób, żeby wyjść na pewnego siebie i stanowczego
faceta i dać jej pstryczka w nos.