Chciałem podzielić się z Wami pewnym spostrzeżeniem, które nasunęło mi się po mniej więcej 2 miesiącach nauki uwodzenia. Przygodę z uwodzeniem jak wielu postanowiłem rozpocząć po zerwaniu ze swoją byłą „jedyną, na zawsze”, pewnie po to żeby zapomnieć i po to żeby poczuć się lepiej, jednak zauważyłem, że czasami zaczynam przeginać w drugą stronę. Co mam na myśli? Otóż jakby się tak zastanowić to mniej więcej pół dnia mija mi na myśleniu o tym, że fajnie byłoby poderwać jakąś dziewczynę, na planowaniu jak najlepiej podejść do laski, na automotywacji itd. Itp. Dodatkowo czynię różne dziwne zabiegi takie jak np. nie jeżdżę autem do roboty i wybieram autobus, żeby mieć szansę spotkać jakąś fajną dupę, jak gdzieś idę (do knajpy, na koncert, na bilard, na basen) to tylko z myślą, żeby jakąś poderwać, a gdy nie ma okazji bo np. nie spotkam żadnej albo widzę jakąś dziewczynę która gdzieś się śpieszy, choćby na autobus i tak naprawdę to ciężko do niej podejść i zacząć podryw, to później chodzę wkurwiony na cały świat, że się nie udało, że wyjście można udać za nieudane i bezsensowne. I właśnie niedawno przypomniała mi się jedna z lekcji Gracjana w której autor zwracał uwagę na ten właśnie problem, na to, że dziewczyny nie mogą być dla nas najważniejsze, że mają być jedynie dodatkiem w naszym życiu, w innym wypadku podrywanie stanie się jakimś błędnym kołem. Myślę, że złe jest podejście typu „idę gdzieś, bo muszę koniecznie poznać i zarwać jakąś laskę, bo inaczej to jestem dupek i w ogóle to kaplica przez cały tydzień”. Dużo lepsze i zdrowsze jest podejście „Idę się zajebiście bawić, robić to co lubię, nie myślę o dziewczynach, nagle bach....jeśli się pojawi jakaś laska co faktycznie wpadnie nam w oko (nie pierwsza lepsza co ma parę cycków ręce i nogi dzięki temu już staje się obiektem naszego zainteresowania) to idziemy do niej BO MAMY OCHOTĘ JĄ POZNAĆ, A NIE DLA TEGO, ŻE COŚ MUSIMY. W przeciwnym wypadku możemy wpaść w pułapkę, gdzie swoją radość z życia uzależniamy tylko od liczby poznanych dziewczyn, a przecież nie o to w tym wszystkim chodzi....no i to chyba tyle.

Pozdrawiam