Dzień już się powoli kończy a razem z nim mój pobyt w rodzinnych stronach. Nadeszła pora na kolejny wyjazd do Krakowa, na mierzenie się ze swoją samodzielnością i chęcią osiągnięcia czegoś więcej, niż przeżycie od poniedziałku do piątku za kilka złotówek….

Chcę was poinformować, że zacząłem studia. Studiuje na Politechnice w Krakowie, na wydziale Inżynierii Lądowej. Jestem z siebie zadowolony. Jeszcze kilka miesięcy temu zastanawiałem się, czy dam radę napisać maturę rozszerzoną, aby dostać się na studia inżynierskie. Uczyłem się dokładnie 7 miesięcy praktycznie codziennie mierząc do swojego celu, zdania rozszerzenia z matmy wyżej niż 70 procent. Udało się! Wykręciłem wynik 80 i poczułem przypływ satysfakcji, zrobiłem coś co wyznaczyłem sobie jako cel. Poczułem się spełniony. A teraz mogę dalej uczyć się tego co sobie założyłem mimo, że przy wyborze kierunków/studiów miałem dużo dylematów, załamań że nie dam rady a nawet myśli, że po takich studiach/kierunku będę nikim.

To na tyle ciekawego wstępu o mojej nauce. Przejdźmy do wydarzeń obecnych. Przez rok planowałem, działałem i wyznaczałem sobie cele aby znaleźć się w Krakowie. Robić coś ciekawego i mieć ambicję na osiągnięcie sukcesu. Nauczyłem się determinacji w działaniu. To jednak nie jest tak ważne jak systematyczność. Na tym zacząłem budować swój sukces, swoje podejście do świata. Doświadczyłem tego! Uświadomiłem sobie to! Uczę się tego! Cieszę się z tego!

Co mam powiedzieć więcej, jestem zadowolony z tego jak o sobie myślę.

Żeby nie zatrzymać się w miejscu w Krakowie stworzyłem nowy jeszcze ambitniejszy cel przez, który chce budować siebie a nawet swoje marzenia. Na przestrzeni 6 lat chce stworzyć sobie możliwości do tego, aby móc kupić mieszkanie. Pfuuu. Chce stworzyć możliwości? Gówno. Kupie mieszkanie po skończeniu studiów! Możecie myśleć, że jak na razie jestem strasznie naiwny. Nawet jeszcze dziecinny. Ale ja mam swoje ambicję, mam swoje plany i będę do nich dążył. Przechodząc ulicami zobaczyłem jak mieszkają ludzie, jakie mogą mieć możliwości oraz warunki do życia. Oszołomiło mnie to, wiedziałem że życie może wyglądać zupełnie inaczej niż w mojej małej miejscowości ale jednak poczułem jakby to wszystko przechodziło obok mnie zamiast dotyczyć mnie. A co stoi mi na przeszkodzie? W sumie to dużo, dużo i jeszcze więcej rzeczy, mimo to decyduję się podnieść rękawicę i znowu dążyć do linii mety.

Jarają mnie finanse, wszystko co związane z biznesem i pieniędzmi. Mam cel aby tą pasję rozwinąć, na półce już mam, kilka nowych książek dotyczących tego jak poprawić swoją finansową inteligencję. Wśród nich też są pozycję odnośnie giełdy. Chcę spróbować swoich sił. Ryzyko jest duże, mogę przegrać – zdaję sobie z tego sprawę. To pcha mnie też do tego, aby dalej się rozwijać dążyć do swojego i uczyć się życia. Tak postanowiłem zdobyć doświadczenie, to mnie kształtuje. Wierzę w swoje możliwości!

Jeśli chodzi o relację relacje z kobietami. Wszedłem w związek, już dość dawno temu. W ostatnim blogu tutaj pisałem jakie jest moje podejście do związków, że jeszcze nie czuje się na siłach, że nie wiem czy byłbym w stanie się odnaleźć z drugą osobą. Cóż…. Nie lubię tworzyć górnolotnych wymówek, aby nie zdobywać doświadczenia. Gdy zauroczyłem się dziewczyną z którą byłem na studniówce to postanowiłem spróbować swoich sił. Nie jest bajkowo, bywa różnie. Raz eleganckie spotkania i seksowne uniesienia a z drugiej strony starcia dwóch upartych osób stawiających na swoim. Zawsze chce wysłuchiwać drugiej strony, sprawiać aby z każdej kłótni znaleźć odpowiednie wyjście, dowiedzieć się co robię źle i co chce żebym poprawił w naszej komunikacji i związku. Uspokoje was, też wymagam od partnerki, żeby potrafiła zaspokoić moje wymagania oraz to jaki związek chce tworzyć. Mimo wszystko poczucie humoru oraz podejście do życia ma idealne, śmiem twierdzić, że badzo podobne do mojego. Takie pozytywne, jednak z dużą ilością czarnych myśli. Uczę ją jak sobie z tym radzić, chce wbijać w nią pewność siebie i widzieć jak rozkwita, gdy wierzy w to, że jest atrakcyjną kobietą. Jak długo to potrwa? Nie mam pojęcia ale będę miał fajne i miłe wspomnienia, z których wypłynie kolejne doświadczenie.

A jeśli chodzi o moje czarne myśli. Właśnie tutaj zwracam się do was. Od dłuższego czasu w towarzystwie osób czuje się jakoś tak obco. Wydaje mi się, ze wynika to z sytuacji z moimi kumplami, którzy zaraz przed studiami odwrócili się ode mnie. Zachowali się wobec mnie chamsko na studniówce, gdy chciałem się bawić, fajnie spędzić noc z partnerką i zabrałem ją do towarzystwa to stałem się duchem, od tamtej pory nie istnieje dla nich. Staram się mieć na to wyjebane, jeśli kolesie z nijakich przyczyn odwracają się, nie zauważają albo obgadują to z jaką dziewczyną się spotykam to nie mogę dłużej z nimi trzymać relacji. (Co ważniejsze nie jest to też wina tej dziewczyny, gdyż np. moja bliska przyjaciółka już ma do nas zupełnie inne podejście. Nawet nie leży problem we mnie bo ja im tylko zdążyłem przedstawić dziewczynę). Sądziłem, że na studiach będzie inaczej szybko poznam jakiś nowych ludzi, być może znajdę jakiegoś dobrego ziomka, który będzie dobrym materiałem na kumpla z którym można wyskoczyć na miasto. Jednak po pierwszym tygodniu, mam mała załamkę nie jest tak jak sobie wyobrażałem. Wiem, może to przez to, że mam jakieś za duże oczekiwania. Ale na razie czuje się obco zamiast swobodnie w nowym towarzystwie. Zobaczymy jak to się rozwinie w przyszłości. Będę pracował mimo wszystko nad swoją komunikacją jeśli chodzi o znalezienie odpowiedniej grupki znajomych czy przy próbach podrywu na ulicach Krakowa( do czego okazji jest mnóstwo). Na razie dążę w przyszłość z ciekawą dziewczyną, jedną oddana przyjaciółką z lat dziecięcych i głową pomysłów na zrealizowania swojego celu.

A wasze jakie jest doświadczenie ze studiami, ze znajomymi z ustalaniem sobie celów oraz ich spełnianiem? Jak mają się wasze relację towarzyskie z bliskimi znajomymi? Nie ukrywam, przez to że brakuje mi jakiejś takiej małej oddanej grupki znajomych, z którymi wyskoczę na miasto albo powiem jak wkurwiła mnie ostatnio moja dziewczyna mam czasem jakieś „samotnicze czarne myśli.” Jeśli macie rady, wskazówki piszcie śmiało w komentarzach.

Pozdrawiam
Italiano.

PS. Jeśli jest ktoś z działu ADV w KRK, jestem otwarty na spotkania!