a ile bzykał James Bond ?
Piszesz o iluzjach a sam zamieszkasz w swoim blogu stereotyp społeczny, gratulacje...

pamietam dobrze moje pierwsze podejscie do laski (sierpien): nogi trzesly mi sie jak galareta, oczywicie nic z tego nie wyszlo. dzis jak widze ladna niunkie, to - o ile jestem w nastroju - podbijam. dobrym pomyslem dla poczatkujacych (przynajmniej w tej materii moge z czystym sumieniem doradzac ) jest zlapanie kontaktu wzrokowego, koniecznie z nienachalnym usmiechem. jezeli nie natrafilismy na zimna suke - pare takich akcji wystarczy, by dziewczynce na buzce pojawil sie sliczny bananek (a juz nasza w tym glowa, by inny bananek znalazl sie w niedlugim czasie w tej buzce tak, wiem, ze to z basha, ale zajebiscie mi sie to podobalo, jak to czytalem). wtedy juz jestesmy w pelni "usprawiedliwieni" przed podbiciem, no i dziewczyna sie psychicznie moze przygotowac na nasze przyjecie. no i nie trzeba chyba mowic, jak zajebista przyjemnosc im tym sprawiamy - wiele razy, nawet w przypadku nieudanego podrywu, widzialem te radoche na ich twarzyczkach: w koncu uzyskaly potwierdzenie, ze sa ladne (akurat my doskonale rozumiemy, czemu to dla nich takie wazne) i faceci do nich podchodza. tak wiec niczym nie ryzykujemy, a mozemy tylko zyskac...

dodam, ze podszedlem w zyciu lacznie do jakichs chyba 150 lasek - i nigdy nie dostalem od nich z plaskacza.

powrot do korzeni... xD
najtrudniejszy jest zawsze pierwszy raz, poźniej jakoś tak samo wychodzi no ale nie załamujmy sie i pamiętajmu że uwartościowanie siebie i uśmiech w połączeniu mogą zdziałać cuda