Tak,Panowie róbcie to na co macie ochote,macie ochotę pocałować kobietę zróbcie to,macie ochotę Ją przytulić?Zróbcie to!...

Ja ostatnio tego nie zrobiłem,czego żałuje.Pisałem jakiś czas temu o moich spotkaniach z pewną blondynką,zapraszam na moje wcześniejsze wpisy jeśli ktoś nie wie o co chodzi.Nie wyszło mi z nią,jako pierwszy powód podała to ,że "nie dałem jej możliwośći zaufania mi" bo rzadko podobno się z nią kontaktowałem.Dowiedziałem się jednak jaki był prawdziwy powód tego,że nagle oziębła i sypała tekstami typu "daj sobie ze mną spokój", "szkoda tracić na mnie czas".Okazało się ,że koleś z ,którym wybrała się jako osoba towarzysząca na 18-stkę pocałował ją,a ona odebrała to oczywiście uczuciowo.Wyczytałem między wierszami,że gdybym się pośpieszył i wykonał ten sam ruch teraz byłoby inaczej.

Zjebałem...tak wiem,ale ja nawet nie miałem ochoty jej całować,a raczej nie chciałem to raz a dwa bałem się przesadzić.Bałem się ,że ona się odwróci i nic z tego będzie.Nie chciałem popełnić błedu by nie przesłodzić,w przeszłośći mi nie wychodziło a i tu w obawie przed porażką tego nie zrobiłem.Dziś pluje sobie w brodę z tego powodu,ale tak naprawdę to nie jest mi nawet smutno,bo niby z jakiego powodu.Widziałem się z nią dosłownie może z 4 razy więc nie przywiązałem się jakoś i to nawet dobrze.Mówiła,że bardzo mnie lubi,podobam się jej ale nie chce mnie krzywdzić z tego powodu ,że popełniła bład,że zaczeła się zadawać z tamtym,Tłumaczyła sie ,że musi wypić piwo ,ktorego naważyła,źle zostałaby oceniona w oczach ludzi,gdyby nagle tamtemu odmówiła,a skupiła się na innym sruty pierduty.
Czuję,gdzieś po łokciach ,że jeszcze się do mnie odezwie,zainteresowałem ją sobą,ale źle to wszystko rozegrałem,bałem się zrobić krok,przejść przez te "drzwi" i zamiast iść dalej ,wyrzucono mnie za nie...

Cóż,człowiek się uczy na błędach,także jeżeli macie ochotę coś zrobić to zróbcie to,bo lepiej spróbować zrobić coś,co nawet nie wyjdzie,ale mieć świadomość,że się spróbowało,niż żałować potem tego,że się tego nie uczyniło.

Głowa do góry jedziemy dalej...w końcu świat ma wiele drzwi i napewno przez któreś uda mi się przejść i iść dalej...