Witam.
Dziś w środę musiał nastąpić ten dzień, w którym przełamię się pod wodzą mojego mentora (kempa), bez którego nie było by tu tego wpisu i tych całych zmian. Zacznę od tego, że sam próbowałem nawiązać coś. Pytałem o godzinę jak to ma miejsce w lekcji 3.

Zaskoczyłem się kiedy dziewczyny z uśmiechem na twarzy szukały telefonów i podawały godzinę. To jest jednak nic. Postanowiłem za namową aby nieco podwyższyć poprzeczkę. Aby przełamać się z podejściem do kobiet dostałem za zadanie aby policzyć do trzech i podejść do dziewczyny z prostym zapytaniem. Niestety nie wiem czemu ale po prostu uznałem, że nie przejdzie mi to przez język. Zostaliśmy przy tym aby po prostu powiedzieć dziewczynie "spodobałaś mi się i chcę Twój numer telefonu". Udało mi się dwa razy przełamać swój opór i tak właśnie poczynić. Numeru niestety nie dostałem ale czuję się i tak bardzo dobrze mimo "odmowy".

Niestety żałuję jednego "nie podejścia" gdyż w autobusie jechała sama dziewczyna (HB 6 ) no i po prostu zgłupiałem i troszeczkę się "scykałem". Za drugim razem kiedy podszedłem do dwóch dziewczyn, zapoznałem się na początek i zapytałem ich numery. Przełamanie moim zdaniem nie jest jakimś czymś spektakularnym ale dla takich osób jak właśnie ja - to już jest jakiegoś pewnego rodzaju progres. Już wkrótce powinienem podwyższyć sobie poprzeczkę a już nie długo zacząć "formować" własne "openery".

Jeszcze oprócz pierwszego przełamania w autobusie próbowałem nawiązać EC z jednym z dwóch "plastików" i w sumie wynikła z tego fajna, zabawna sytuacja ale i tak nie warto (moim zdaniem) poświęcać czasu na "plastik" (no chyba, że ktoś chce tapetę np. do pokoju ).

To tyle z dzisiejszego "przełamania", wkrótce o kolejnych celach i (zapewne udanych) "eskapadach" z mentorem i nauczycielem "kempą". To jemu powinienem dziękować za to wszystko. Dzięki.

Pozdrawiam, Paweł z Jaworzna.