Szanowni koledzy i Szanowni Profesorowie PU !

Jest to mój pierwszy wpis. Chcę się z wami podzielić moimi przemyśleniami i analizą którą skończyłem przed 5 min paląc papierosa

Będąc przez cztery lata z kobietą hmm... nie wiem czy to dobre określenie cechy fizyczne jej wskazują , że jest kobietą żyłem w świecie Matrixu w świecie , w którym stałem się istnym cymbałem, dnem społecznym frajer był przy mnie prawdziwym kozakiem, piesek był agresywnym Amstafem. Z człowieka który miał pasję odnosił sukcesy sportowe, który miał zasady. Miał prawdziwych przyjaciół na których zawsze mógł liczyć w ciężkich chwilach, z człowieka który lubił podróżować odkrywać świat, cieszyć się dniem codziennym, stałem się zwykłą pierdoloną ciotą! To wszystko co straciłem to co kochałem winę ponoszę tylko i wyłącznie ja sam. Wszystko przez to że dałem się w ciągnąć w jej pierdoloną dziwną i chorą grę, jak można uwierzyć w coś co jest nie realne i wszystkie przesłanki wskazują na to,że jest to chore kłamstwo.. Normalnie tylko naiwny palatn(ja) mogł w to wierzyć, Jak do jasnego huja można przychodzić do kogoś jak ktoś się na ciebie fochuje a Ty jak ten pierdolony nieogranięty BUC z zajebanym mózgiem, nżesz kurwa kręcasz sobie że to Twoja wina i zapierdalasz po kwiatuszki. Robisz wszystko żeby ta kobieta żyła jak księżniczka dosłwnie wszystko...
Jak można wracać od kobiety którą się kochało, wkurwionym smutnym zdegustowanym...Ale nie dzięki tej stronie i WAM SZANOWI KOLEDZY I PROFESOROWIE.. Teraz wiem że to wszystko że to że ona odeszła i że tak było jak było to tylko moja wina
Przez te cztery lata życia w czarnej Dupie
Umarła we mnie pewność Siebie
Umarły Pasje
Umarło to że jak byłem sam to w klubach baby same się na szyje rzucały
Umarły nadzieje

Dzięki wam, waszym poradą spadły mi klapki z oczów to wszystko odradza się na nowo

Ps. Sorki za te wulgaryzmy ale musiałem to z siebie wyjebać