Jakoś od wczoraj zbieram się do napisania tego bloga, choć myślałem o nim wcześniej. Wpisy na podrywaju tworzę od wielkiego dzwona, to jest dla mnie patrzenie w lustro, gdzie widzę swoją duszę, ze wszystkimi jej skarleniami i blaskami.

Dzięki temu, że potrafimy uwodzić kobiety i rozumiemy mechanizmy społeczne oraz wiemy jak wygląda proces dobierania się w pary, zaczynamy znacząco się wyróżniać od otoczenia. Wiele nieświadomych osób patrzy na nas spojrzeniem pełnym podziwu, najczęściej wyidealizowanego podziwu. Klepią nas po ramionach, gratulują, mówiąc przy okazji jacy to my dobrzy nie jesteśmy z kobietami.

"Nie uważam się za jakąś boginię, ale może doświadczenia z mojego życia pokażą Wam, na co ja, jako kobieta zwracam uwagę u mężczyzn."

A kogo to obchodzi na co taka dziewczyna Jak Ty zwraca uwagę, wymieniasz kilka historyjek jak to zostawiłaś faceta z różnych powodów, dla Mnie jest to mega nie atrakcyjne to tak jakby facet wymieniał:

Z tą spałem ale słabo mi robia loda to rzuciłem

Mój wzór zaufania

Chyba większość z nas ma taki stan w życiu, że nie widzi wad drugiej osoby, lub je widząc po prostu bagatelizuje.
Poznajesz piękne dziewcze, zakochujesz się, idealizujesz ją na każdym kroku, jej wady są daleko gdzieś. Mijają dni, miesiące, lata gdy już trochę późno zaczynają przeszkadzać wspomniane wyżej wady.