Mówicie, że ciężko Wam, gdy laska z Wami zrywa. Trzeci raz, to ja zerwałem. Ona wciąż rzyga, wygląda jak trup, wszystko z nerwów, życia beze mnie sobie nie wyobraża, aczkolwiek stara się być twarda. Skąd ta decyzja? Po prostu zgasło, po prostu lepiej się czuję bez niej, po prostu jest zbyt wiele szczegółów, które sprawiają, że czuję niedopasowani, jednocześnie stratę czasu. Po prostu nie chciałbym z nią spędzić reszty życia. Chce zmian i czułem, że od tego muszę zacząć. Widziały gały co brały – nie żartuj, widziały pieprzony wierzchołek góry lodowej, psia jego mać. Ciężko utrzymać brzemię za to wszystko. Tym bardziej gdy masz pustkę w głowie po wszystkim, kiedy musisz wciąż z nią mieszkać i niczym za karę patrzeć na nią. Ciągle zadaje pytania, stoję twardo, zimno przy swoim, lecz głowa… kurwa. Teraz trzeba znaleźć jej mieszkanie, we Wrocku poniżej 600 zł. Cena taką zanim sprawiłem, że ze mną zamieszkała. Czyli dobry miesiąc szukania.
Bez pochopnych wniosków, to nie tak, że pojawiły się pierwszy raz wątpliwości i zrezygnowałem. Zaczęło się pół roku temu, ratowałem jak mogłem i nawet się udawała, jednak tym razem znieczulica uderzała dużo mocniej. My zaczęliśmy rok temu. Tak wiem szybko ze sobą zamieszkaliśmy. Zdecydowało kilka sprzyjających przypadków i matematyka. Jeżeli zamieszkać ze sobą po pięciu latach i się rozejść to lepiej zrobić, to teraz. Świadomy wyboru i świadomy konsekwencji.
Słyszę, że jesteś kłamcą… Teraz to widać, wtedy jednak, gdy mówiłem te słowa myślałem, co innego, eh człowiek głupi jest. Kto by pomyślał, że Sapkowski w wiedźminie, co nie bądź fantastyce przemyci, jedną z ważniejszych lekcji życia. Decyzje nie są czarno-białe, zdecydowanie szare.