Witam. Opowiem Wam sytuację, która skłoniła mnie do refleksji na temat tego, jak ludzie postrzegają innych na podstawie.. właśnie, czego? Kilka dni temu spacerowałem ze znajomą przez centrum mojego miasta. Zaczepiło mnie trzech kolesi wykrzykując swoje przekonania na mój temat, zapewne na podstawie mojej czapki, butów, spodni i ogólnego całokształtu. "Kurwa, 29 pedał jakiego dzisiaj widze! Ty pedał, słyszysz ?!" Jakież zdziwienie było, gdy 'pedał' się postawił, a koledzy zdezorientowanego krzykacza uspokajali sytuację.. Pozory mylą, ale do rzeczy.

Kiedyś, wychodząc z gimnazjum a wkraczając w nowe 'licealne' życie myślałem w bardzo podobny sposób; ten kto nosił rurki, był pedałem, kto słuchał metalu i chodził ubrany na czarny był satanistą, kto nosił dres był po prostu jebnięty a Ci, podobni mnie byli 'normalni'. Konfrontacja tych idiotycznych przekonań z rzeczywistością była wręcz komiczna. Wiecie.. Dostałem się do dobrego liceum święcie przekonany, iż będą tam ludzie 'na poziomie'. Pierwsze kilka tygodni w tym dobrym renomowanym liceum, zastanawiałem się 'co ja tu kurwa robię?, jakiś dwóch typów w dresie, jedna kobitka w vansach, jakiś piłkarzyk, z którym się trzymałem, pełno głupich pizd, jeden ultra inteligentny koleś i jeden namolny, drętwy, skąpy chuj'. Takie miałem pierwsze wrażenie. Po dwóch miesiącach ciągłej integracji, kolega od dresu wbrew pozorom i pierwszemu wrażenia idioty w dresie okazał się mega inteligentnym o sporej historycznej wiedzy, wspaniałej dykcji człowiekiem w dodatku z patriotyczną duszą i masą życiowych prawd. Kobitka w vansach, która wydawała się być głupią blondyneczką w drogich butach okazała się znawczynią historii sztuki, wspaniałą artystką, witrażystką i przyszłą studentką ASP. Głupie pizdy, okazały się początkowo nieśmiałymi dziewczynami; gdzie z czasem ośmieliły się i nawet ich lekkie braki w obyciu z ludźmi okazały się śmieszne. Piłkarzyk okazał się mega dowcipnym kolesiem, potrafi tak trafić w kontekst.. poziom żartu trafia do każdego i to bez wyjątku. Mega inteligentny koleś ma coś w sobie z idioty, co czyni go jeszcze bardziej pokręconym inteligentnym kolesiem, znawcą kinematografii i pasjonatem filmów Jarmuscha i Tarantino. Skąpy i drętwy chuj, okazał się wspaniałym kumplem do piwa i żartów ze swojego skąpstwa. Pozory mylą, strasznie.

Kiedyś szedłem ze swoją byłą dziewczyną po ulicy i powiedziała mi, że Pani która właśnie idzie przed nami jest przemiłą osobą. W rzeczywistości wyglądała jak zgorzkniała, wredna stara baba. Gdy powiedzieliśmy jej dzień dobry, moja była usłyszała: "Ohhh dzień dobry księżniczko, jak ty pięknie dziś wyglądasz! A Twój chłopak, ojej! Życzę Wam dużo szczęścia i miłego dnia!". Kurwa, było mi głupio. Pozory mylą.

Jadę autobusem, macha mi koleś w środku, który wygląda na idiotę-żula po czym się dosiada i zaczyna ze mną rozmowę. Miał podstawowe wykształcenie, znał pojęcie kultury bananowej, czytał Goethego, znał filozofię Kanta..

Ostatnio jestem w barze, podchodzi koleś wyglądem przypominającego codzienną ćmę barową z wąsem. Daje mojej grupie znajomych donos na polski rząd pod postacią poezji. Potem recytował ze 4 wiersze. Fakt faktem, były chujowe - nie ze względu na brak rymów, czy ogólnego sensu. Po prostu był to niewysublimowany chłam. Ale zastanów się przez chwilę, pomyślałbyś/aś że ktoś taki może pisać poezję i uważać się za poetę? Pozory mylą.

Dlaczego MY, ludzie korzystamy z tak utartych schematów i oceniamy ludzi po tym co mają na sobie ubrane? Po tym, jaką mają minę? Po tym jakie robią pierwsze wrażenie? Po tym jak się na pierwszy rzut oka zachowują?
Zapewne jest to łatwiejsze. Łatwiej komuś od razu przykleić etykietę, by wiedzieć jak go postrzegać.

(!)Ale to z góry przekreśla nasze szanse na poznanie wartościowych ludzi(!) którzy mogą coś wartościowego wnieść do naszego życia(!)poza pieniędzmi na piwo w barze czy pożyczonego papierosa!

Na pewno słyszeliście kiedyś powiedzenie, 'Podróże kształcą'. Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego? Ja zawsze uważałem, że poznając nowe zwyczaje, język, ludzi i ogółem kulturę możemy zapożyczyć dla siebie coś nowego, co jest dla nas dobre. Jakiś zwyczaj, czy choćby sposób przyrządzania jakiejś ryby czy ziemniaków.

Podróże są takim supermarketem dla naszej duszy, co nam się podoba w innej kulturze - to zabieramy (i to całkiem za darmo) a co jest nieprzydatne zostawiamy na swojej półce, w swoim dziale.

Zazwyczaj obcokrajowców nie oceniamy tak surowo, jak rodaków. Wiemy, że po prostu są inni i tyle, szanujemy to. Ewnetualnie kierujemy się stereotypami, typu Turcy to brudasi a Romowie to złodzieje. Ale jakby jest to dla nas obojętne.

Dlaczego więc, nie moglibyśmy szanować swojej oryginalności nawzajem, we własnym narodzie?

(!)Poznanie innego człowieka, to podróż. Wiele możemy się od niego nauczyć.(!)

Nie bójmy się poznawać ludzi, którzy są inaczej ubrani, inaczej się zachowują i inaczej postępują. Nauczmy się trochę tolerancji, bo jest bardzo wartościowa. Pamiętajcie, POZORY MYLĄ.