To miał być jeden ze zwykłych wyjazdów do sklepu, to ten wyjazd gdzie zanim zawiążesz sznurówki w swoich butach, masz w głowie idealny plan tego co będziesz zabierał regałom. Kończysz wiązać sznurowadła, bierzesz czarnego pilota do ręki ze schodów, gasisz za sobą światło i wychodzisz w lipcowy wieczór.

Na te przemyślenia wzięło mi już jakiś czas temu, poukładałem sobie wszystko w głowie, ale nigdy nie spisałem tego na kartę, nawet tą wirtualną. Co niniejszym będę czynił w tej chwili.

Panta rhei. Wszystko płynie, a my jesteśmy tylko częścią tego procesu. Czy to, że jutro umrzesz, zmieni w jakikolwiek sposób świat? Czy to, że jutro nie weźmiesz haustu powietrza, sprawi, że jutro opuszczą flagę do połowy, stacje benzynowe będą nieczynne, wielkie korporacje nie będą pracowały, Zdzisiu - który ma fuchę do wykonania, zostanie w domu? Kurwa, nie. Życie będzie się toczyło dalej.

Budzisz się wraz z sygnałem dźwięku alarmu w swoim telefonie. Pierwsza myśl jaka Cie uderza po otwarciu oczu brzmi: kurwa, kolejny dzień. Trwa to kilka sekund po czym niechętnie opuszczasz swoje ciepło łóżko, nad którego temperaturą 'ostro' pracowałeś przez poprzednie kilka godzin snu. Tak naprawdę nie masz czasu nawet tego analizować.