Słowem wstępu:
Jakież wielkie szczęście spotyka myśliwego gdy ten, bez sideł i strzelby u boku, od losu zwierzynę w swe ręce dostaje.
Szczęście to nie mniejsze, gdy zwierz okazały i pełen wdzięku- w ruchu i w spoczynku, a oczy jego głębokie, szkliste i zdawać się może- inteligentne.
Prawdziwy łowca, mimo braku osprzętu, zawsze winien gotów być, by nawet najokazalszą dziczyznę schwytać.
Przecie myśliwym zostaje się do końca życia.

-----------------------------------------------------------

Witam wszystkich użytkowników tego nieocenionego forum. Jestem z wami od 2010 roku, ale do tej pory stałem w cieniu. Teraz postanowiłem zrobić krok w stronę światła i opisać sytuacje, która zdarzyła się niedawno. Mam nadzieje, że mój tekst będzie zrozumiały i w jakimś stopniu ciekawy.

-----------------------------------------------------------

Jako średnio-zaawansowany smakosz Whisky, postanowiłem zrobić rozeznanie rynku w celu znalezienia najlepszej oferty nowych szklanek do tegoż trunku.
Wiedząc, że w pobliskim centrum handlowym znajduje się sklep oferujący tego typu towary, postanowiłem się tam wybrać.

Wyruszyłem z nastawieniem, że gdy jakaś dama szczególnie mnie zainteresuje, to nie obejdzie się bez natarcia. Poza tym, bez większych planów na sobotni, galeryjny wypad.
Zaparkowałem samochód w parkingu podziemnym, następnie ruszyłem ku wejściu i automatycznym schodom na pierwszy poziom galerii.
Wyłaniając się kawałek po kawałku, z przyzwyczajenia, zacząłem szukać potencjalnych celów.
Ale myślę sobie: Stop! Nie jesteś tu by podrywać. No, chyba, że nie będziesz mógł utrzymać przy sobie rąk na widok spotkanej panienki.
Ostatni rzut okiem -a właściwie oczyma- na lewo i na prawo. Nic wartego uwagi.

Idę więc spokojnie ku kolejnym schodom by dotrzeć do sklepu na drugim piętrze, gdy nagle przecinają moją drogę dwie ponętne, skąpo ubrane, urocze dzierlatki. Początkowo pomyślałem, że nie mam ochoty i czasu do nich zagadywać. Ale przekonanie to pękło tak szybko jak powstało- niczym bańka mydlana
Otóż, idąca w lekkich, wiosennych butach, zwiewnej sukience na ramiączkach i nałożonych na głowę okularach przeciwsłonecznych dziewczyna, odwróciła lekko głowę w moją stronę i BACH! Złapaliśmy kontakt wzrokowy. Oj, był on porządny.
Znając zasady, nie przerywałem więzi. Uśmiechnąłem się lekko, ona to odwzajemniła, ale kontakt trwa.
Myślę: No to masz babo placek! Teraz już nie ma wyjścia. Chyba, że chcesz mieć wyrzuty sumienia po powrocie do domu.

Obmyśliłem szybki plan i działamy!
Podczas gdy nasz eye contact nadal był nawiązany, doszedłem do schodów. Ona- jak się później okaże Paulina- musiała się prawie całkiem odwrócić by nadal patrzeć mi w oczy.
Wszedłem na schody by po chwili dać znać ręką -nieświadomej zarzuconych na nią sideł- Paulinie aby podeszła do góry jeśli chce czegoś więcej niż tylko spojrzenie.
Patrzę, a one stanęły, i Paulina zaczyna coś mówić do niepoznanej jeszcze dziewuszki. Po paru chwilach, gdy byłem już prawie na szczycie schodów, zaczęły się odwracać i iść w moją stronę.
Ja natomiast oparłem się o barierki, tak by widzieć wjeżdżające na górę pannicę.
Oceniłem obydwie w skali jeden do dziesięciu i ostateczne wyniki prezentowały się tak: Paulina 7/10, Nieznajoma 8,5/10.
Są już na samym szczycie schodów więc prostuje się, wiadomo mowa ciała musi być odpowiednia, podchodzę bliżej i pytam:

Często tak zaczepiasz niewinnych chłopaków? Widziałem, że opanowałaś to niemalże do perfekcji.

Ona na to, z lekkim uśmiechem:
Tylko gdy ktoś mnie zainteresuje. Większość spuszcza wzrok po chwili, ty tego nie zrobiłeś i dlatego zdecydowałam, że namówię koleżankę i pójdziemy się zapoznać.

Ja cały czas patrzę w oczy to jednej, to drugiej i z wyrazem zadowolenia odpowiadam:
To nic niezwykłego. Chociaż w Twoim spojrzeniu może kryć się jakaś tajemnica.
Jestem m2z.

Odpowiada, podając rękę:
Ja mam na imię Paulina a to jest Daria.

Podoba mi się Twoje imię Dario- odpowiedziałem odwzajemniając uścisk dłoni.
Wiecie, jestem tutaj w poszukiwaniu szkła do whisky, może pójdziecie ze mną i doradzicie które wybrać?

Daria, ucieszona po drobnym komplemencie:
Jasne! Będziemy twoimi doradczyniami. Idziesz Paula?

Warto napomnieć, że Daria, ubrana w króciuteńkie spodenki- takie, że kieszenie wystawały jej zza nogawek (taka moda pewnie), miała na sobie podkoszulek (czy coś podobnego) z dekoltem, a jej średnie, jędrne piersi spoglądały prosto w moje oczy.

Poszliśmy więc do sklepu rozmawiając o wszystkim i o niczym. W środku dziewczyny nie miały okazji się wykazać bo był tylko jeden rodzaj nadających się szklanek. Zakupu nie dokonałem ponieważ nie przypadły mi do gustu i pewnie mój portfel się teraz cieszy bo kosztowały 62 zł -za sztukę!

Dalszej części nie będę już opisywał.
Powiem jedynie, że w moim telefonie znalazły się dwa, 9-cio numerowe kontakty, a wieczorem dwa sms-y od nowo poznanych pięknotek. Jedna powiada, że nie może zapomnieć o naszym spojrzeniu, druga, że miło było mnie poznać i ma nadzieje, że gdzieś się jeszcze spotkamy.

Jak zasada głosi: Niech czeka, niech myśli, niech się zastanawia dlaczego nie odpisujesz skoro wszyscy robili to od razu, niech się bije z myślami czy być może jest za brzydka, niech o tobie myśli, niech analizuje spotkanie, niech napisze jeszcze raz (?). - I tak zrobię.

-----------------------------------------------------------

Panowie!
Gdy zwierzyna sama się prosi by przerobić ją na soczysty „stejk” (to słowo ostatnio jest modne), to nie wahajcie się ani sekundy, tylko wycelujcie w nią swoją dubeltówką, nabitą wiedzą i doświadczeniem w zdobywaniu kobiet i strzelcie jej prosto w głowę, lub jak ktoś woli- zadek.
A gdy nadarzy się dogodna okazja- nie zapomnijcie przebić jej „bezcennej uszczelki” swoją finką!=)

Komentarze mile widziane.

Gorąco pozdrawiam i słonecznego nastroju życzę!