A skąd wiesz, że ja nie jestem ze wsi? Może do miasta przyjechałam dopiero kilka lat temu na studia?
Widzę, że dystans do siebie jest Ci całkowicie obcy. Podobnie zresztą, jak dystans w ogóle.
Znacznie rozsądniej byłoby z Twojej strony najpierw się czegoś o mnie dowiedzieć, a ewentualnie potem wykorzystać to przeciwko mnie (chociaż nie wiem po co, ale widocznie to lubisz). Skoro nawet tego Ci się nie chce, to mam wrażenie, że ta rozmowa nie ma sensu.

Obawiam się, że będę musiała zmienić zdanie i uznać, że być może cep jest Ci obcy, za to cepa widujesz codziennie w lustrze.

Nie musisz wierzyć, bowiem powiada "Pismo": "Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli" Ja Cię wcale nie zamierzam przekonywać i nie widzę powodu, żebym miała to robić. Myśl sobie co chcesz, to podobno jeszcze wolny kraj.

Znajomość z tak wrogo nastawionym człowiekiem mnie nie interesuje. Nie jestem masochistką pielęgnującą toksyczne relacje. Zgłoś się do mnie, jak zmienisz swoje podejście.

Ależ ja nie generalizuję. Przedstawiam po prostu pewną tendencję.Część społeczeństwa się w niej mieści, część nie. Kropka.
Gen ma rację, że to zależy w dużej mierze od wieku i indywidualnych przeżyć, choć nie tylko, niektórzy po prostu są niereformowalni.
Miałam wrażenie, że obcuję tu z inteligentnymi ludźmi i wystarczy raz zaznaczyć, że nie mam na myśli wszystkich, ale widocznie nie wystarczy. Strasznie się uczepiliście, mimo że powiedziałam wprost, że nie chodziło wszystkich.
No ale przecież to musiała być z mojej strony jakaś perfidna gra, bo kobieta mówiąca szczerze i wprost, to stworzenie w naturze niespotykane...Ech...

Mówiłam o tendencji, którą obserwuję, nie tylko na stronie ale też w moim otoczeniu- o ogólnej społecznej niechcicy. Kobietom nie chce się starać i szukać, więc bazują na tanich chwytach, mężczyznom też się nie chce, więc biorą, co jest, a potem rodzą się chore związki, oparte na próbie sił i wzajemnym "wychowywaniu".
Przeraża mnie, że jest chyba coraz mniej normalnych kobiet, które nie obrażają się o byle co i mogą być dla faceta kochanką,przyjaciółką, partnerka i towarzyszką, a nie kulą u nogi.
Ale to Wy generalizujecie, twierdząc, że wszystkie są takie i od początku znajomości jesteście nastawieni po prostu negatywnie- że trzeba będzie taką wychować, pokazać, gdzie jej miejsce itd.
Mówicie, że chcecie wartościowych kobiet, a ciągle opowiadacie o jakichś potworach z wieczną palpitacją macicy.
I znowu- żeby było jasne- nie wszyscy! Ale pewna część owszem. Tendencja istnieje i jeśli Ciebie, czy któregokolwiek z Was nie dotyczy, to możecie być z siebie tylko dumni.

Nie napisałam niczego, co deprecjonowałoby mężczyzn jako takich, wyraziłam tylko niezrozumienie dla pewnych ludzkich zachowań-zarówno męskich, jak i kobiecych oraz dla dziwacznej zasady tworzenia związków (jednej z wielu, oczywiście). Taki temat wybrałam sobie do omówienia, to zauważyłam i tym chciałam się podzielić, więc nie rozumiem, dlaczego miałabym równolegle omawiać inne tendencje, albo co dwie linijki zaznaczać, że nie chodzi mi o wszystkich. Naprawdę myślałam, ze wystarczy powiedzieć raz.

A udowodnić chcę, przepraszam, co, Twoim zdaniem? Że faceci są be, a kobiety cacy i że przesadzacie, nic nie wiecie o kobietach a Wasze metody nie skutkują? Jeśli tak uważasz, to nie wiem, skąd to wziąłeś, ja niczego takiego nie napisałam.
A jeśli co innego, to chętnie dowiem się co. Ci, co mnie tu atakują to widocznie wybitni znawcy kobiecej psychiki i przejrzeli moją perfidną grę. Bo to, że prowadzę grę jest oczywiste. To przecież niemożliwe, żebym zainteresowała się stroną tak po prostu w celach czysto poznawczych i chciała tak zwyczajnie porozmawiać, skonfrontować mój światopogląd z Waszym.

Gdzie widzisz przesłankę, jakobym była szpetna i paskudna też nie wiem. Tylko dlatego, że się do Was odezwałam i chciałam pogadać? Zrozumiałabym, gdybym kogoś atakowała, wtedy byłoby jasne, że zraniona, brzydka, ignorowana desperatka bez życia prywatnego wyżywa się na samczym rodzie.
Ale ja do Was nic nie mam, nie widzę niczego zdrożnego w nauce podrywania. Może nie wszystkie opisane techniki zadziałałyby na mnie, ale zdaję sobie sprawę, że generalnie one działają.
Więc dlaczego jestem brzydka? Bo przyznaję, że nie strzelam fochów? No tak, nieatrakcyjna kobieta nie może sobie pozwolić na fochy, bo przecież facet zaraz od niej ucieknie! (Atrakcyjną najwyżej "pouczy") Dlatego, że jestem sama? Mogłabym oczywiście się nie przyznać i utrzymywać, że żyję w związku idealnym i jest przecudownie świetnie, ale nie widzę takiej potrzeby. Nie wstydzę się tego, że jestem sama. Wstydziłabym się bardziej, będąc z kimś na siłę. Nie wiem, ile to ma wspólnego z warunkami fizycznymi- pewnie komuś się spodobam, a komuś innemu nie, to normalne. Naprawdę tylko czekacie, aż zacznę się chwalić, ilu to facetów na mnie leci?! Ja nie wiem, co Wy sobie myślicie...
Dziwię się, że tak wiele związków jest niedojrzałych. A jakie mają być, skoro facet dyskusję z kobietą sprowadza do stwierdzenia, że ta na pewno jest gruba i brzydka, bo śmiała się odezwać...

O w buziunię! Ale się rozgadałam!
Jak to baba...

A dlaczego wypowiedź na temat charakteru nie może być apelem kobiety atrakcyjnej o to, by ktoś zechciał ją poznać, porozmawiać, wymienić poglądy? Takie ufoludki też istnieją (chociaż Wy w to pewnie nie wierzycie i obawiam się, że Wasza strata).
W moim odczuciu najokropniejszym "typem" faceta(cudzysłów nieprzypadkowy- żeby znowu nie było, że generalizuję i że wszystkich facetów da się łatwo skategoryzować zaznaczam, że jest to tylko ułatwienie i uproszczenie) jest oczywiście wspominany przez Was niejednokrotnie frajer, ciota, pizda i piesek. Zaraz potem jest jednak taki, któremu wystarcza uroda. Jeśli dziewczyna nie ma w głowie za wiele, a i charakterologicznie jest nieskomplikowana, to nie ma problemu, oboje są zadowoleni. Ale jeśli tak się zdarzy, że coś jednak w tej głowie ma, coś by chciała powiedzieć, o czymś podyskutować, wyrazić jakieś poglądy, a chłopak ma to gdzieś, bo po co jej słuchać i poznawać ją, skoro można patrzeć i dotykać, to ona szybko się znudzi.

To, że dziewczyny brzydkie, względnie średnie domagają się, by dostrzeżono ich charakter, inteligencję i przymioty ducha nie jest dla Was niczym dziwnym. Czy zatem kobieta atrakcyjna z definicji nie ma charakteru, czy co? Też ma i czasem też by chciała, by go zauważono i doceniono. Dobry, ciekawy charakter u atrakcyjnej kobiety może być dopełnieniem arcydzieła. Dlaczego by z tego nie skorzystać? Dwa razy więcej radości ze znajomości

I ja właśnie takich kobiet Wam życzę. Mówiąc "normalna" nie mam na myśli wyglądu. Nie chodzi mi o przeciętną, czy tym bardziej brzydką. Wyjaśniałam już gdzie indziej, że zdaję sobie sprawę, że brak fizycznego pociągu jest często nie do przezwyciężenia i nie ma sensu się zmuszać.
Chodzi mi o to, że skoro podrywacie (to bardzo dobrze, że podrywacie, to w moim odczuciu naprawdę słuszna idea!) to podrywajcie, szukajcie, wkładajcie wysiłek w to, żeby znaleźć jak najlepszą. Normalną właśnie. Atrakcyjną dla Was i na tyle dojrzałą, by nie obrażała się, nie strzelała fochów i nie robiła Wam dziecinnych testów na każdym kroku.
Jeśli ktoś obeznany choćby w stopniu średnio zaawansowanym z technikami podrywu wiąże się z kobietą, którą trzeba od podstaw "nawracać" to chyba trochę porażka...Po to chyba trenujecie, po to wszystkie te niezobowiązujące spotkania i ciągłe doskonalenie, żebyście, jeśli zapragniecie kiedyś trwałego związku, mogli mieć NAJLEPSZE kobiety. W moim horyzoncie poznawczym w słowie "najlepsze" zawiera się zarówno odniesienie do wyglądu, jak i do charakteru.

Rozumiem, że kryształowa kula daje Ci prawo do wypowiadania się w arbitralnym tonie o proporcjach miedzy teorią a praktyką w moim życiu, ale wygląda na to, że czas oddać ją na jakiś przegląd.

Wszelkie prace i publikacje, zwłaszcza naukowe oczywiście, mają za zadanie tylko i wyłącznie szerzyć stereotypy na Waszą niekorzyść...Taaa...To już jest paranoja i megalomania. Nie wszystko kręci się wokół Was.

Przecież nie masz pojęcia, co studiuję, jakie są moje zainteresowania i o czym piszę. W tym momencie ta strona interesuje mnie wyłącznie prywatnie. Temat mojej pracy naukowej daleko odbiega od poruszanych tu zagadnień.

Ja nie wojuję za wszelką cenę. Na chamski atak odpowiadam obroną, też chamską, jak trzeba, a na argumenty argumentami.
Poczytaj wypowiedzi kolegi, którego obdarzyłam wiadomym epitetem, zauważ przy tym, że nikogo innego, jak do tej pory żadnym nie obdarzyłam i wyciągnij wniosek.

Jestem na stronie, bo jestem. Głównie dlatego, że chcę i lubię rozmawiać (nie mylić z wykłócaniem się) i żadnego drugiego, ani trzeciego dna tu nie ma. O wielu rzeczach lubię dyskutować, a relacje damsko- męskie to bardzo pojemny i inspirujący temat. Ot i cała tajemnica.
Ale przecież Wy i tak nie wierzycie i macie swoje teorie. Na pewno jestem brzydka i gruba, zdesperowana, zraniona, wykorzystana, porzucona bulgocząca żółcią i ziejąca ogniem na wspomnienie o okrutnym, ciemiężącym nas samczym rodzie.

A myślcie, co chcecie!

Życiorysu nie będzie, przynajmniej na razie, żali też nie, bo żadnych nie mam.
Nie narzekam na niedobór pewności siebie, a i jej przeczący ludzkiej przyzwoitości nadmiar mi nie grozi.
Jeśli chodzi o chętnych na mojego "mocnego faceta", którzy zapewne zaraz zaczną walić drzwiami i oknami, to na razie nie jestem zainteresowana. Jak kiedyś będę, nie omieszkam się zgłosić.
Co do dyskusji, to zaczęło się bez spięć, bo kilku pierwszych komentujących przeczytało i zrozumiało to, co napisałam i co chciałam przekazać, nawet, jeśli nie zgadzali się w pełni. A potem to już była tylko nagonka, że jak baba, to na pewno przyszła atakować.
A nie przyszła akurat.

Jeśli to, co piszę Cię nudzi, a ja wydaję Ci się osobą nieciekawą, to zwyczajnie nie czytaj i nie dyskutuj, nie ma takiego obowiązku. Po co od razu chcesz mnie wyganiać? To już naprawdę podpada pod paranoję...

To tylko próba pokazania pewnego sposobu myślenia i owszem, spodziewałam się, że mężczyźni, którzy myślą inaczej się nie zgodzą, dlatego w tekście, jak i kilka razy potem zaznaczyłam, że to nie dotyczy wszystkich.
Będę musiała popracować nad formą. Mój błąd, że piszę zwracając się wprost do Was- mężczyzn, bo odbieracie to jako apel do wszystkich bez wyjątku, dlatego ci, którzy się z tym nie utożsamiają, reagują złością. Nie pomyślałam o tym wcześniej, od teraz postaram się omawiać interesujące mnie zagadnienia bardziej bezosobowo
Inna sprawa, że złością mogli też zareagować ci, którzy w opisie odnaleźli siebie, a trudno im się z tym pogodzić, ale tego już nie jestem w stanie sprawdzić.

Cytat z moimi gorzkimi żalami jest w strategicznym momencie urwany, bo ja nie żalę, się na niewyparzoną gębę, ani na to, że co poniektórzy złośliwie kwestionują moją kobiecość, bo lubię s-f, ale na to, że kiedy jestem dla faceta po prostu bezinteresownie miła, bo go lubię, on- nauczony przykrymi doświadczeniami z przeszłości- nie wierzy w szczerość intencji i z góry zakłada, że coś kombinuję.