6 miesięcy…

W grudniu mija 6 miesięcy odkąd „wszedłem w związek” z tą samą, młodą, 16 letnią dziewczyną, o której napisałem wam w moich wypocinach „w 7 dni do LTR”.

Wszystko jest według mnie tak, jak być powinno. Nie ma żadnych dziecięcych gierek, dziewczyna wie, na co sobie może pozwolić, a na co nie. Twierdzi, że kocha. Tak już na zawsze. Traktuję to z przymrużeniem oka – takie oceny w tym wieku? Według mnie niedojrzałe. No ale skoro tak twierdzi, to mam dodatkowy argument – „shit test” – podczas sporów, hehe.

Kłócimy się stosunkowo rzadko, ale na szczęście są to zdrowe kłótnie. Takie trochę „fochanie” – raz ona trochę pomilczy, raz ja. Staram się jednak takie sprawy załatwiać szybką rozmową i przypomnieniami na temat szacunku i innych fundamentów, na których opiera się nasz związek.

Generalnie związek jest udany, cieszę się każdą chwilą spędzoną z Nią. Ona podobnie, nie może beze mnie żyć. Moja pasja – pływanie stała się jej pasją. Może dlatego, że chce schudnąć, a może dlatego, że po prostu chce spędzać ze mną każdą wolną chwilę. Nie powiem, czasem jest to męczące, ale jej zniewalający, zalotny uśmiech mi to wynagradza. Nasze gusta muzyczne na szczęście pozostają odrębne – ona żyje w świecie Michaela Jacksona, a ja w świece mainstreamu.

Trochę ją rozpieszczam, na pierwszy miesiąc dostała ode mnie wisiorek związany ze mną, na urodziny drogie kolczyki. Mogę sobie na to pozwolić, więc stwierdziłem „why not”.

Co przygotowałem na nasze pół roku? Dostanie ode mnie duży obraz (60x80) – nasze zdjęcie. Twierdzi, że o takim marzy. Skoro mogę, to spełniam jej marzenia.

Cieszę się także, że mam bardzo dobry kontakt z jej mamą. Niesamowita kobieta, żyje bez męża i radzi sobie znakomicie. Mogę z nią o wszystkim porozmawiać – ufa mi i może liczyć na to samo z mojej strony. Uważam, że dobry kontakt z tą kobietą przynosi mi same korzyści.

Spełniam się w tym związku. Nie zawsze wszystko jest tak, jakbym sobie tego życzył, no ale tak chyba jest u każdego. Z ręką na sercu mogę napisać, że się zakochuję. Albo już się zakochałem…

Wczoraj dostałem informację – cierń. „Za rok prawdopodobnie wyjadę do Ameryki na stałe”. Odprowadziłem bez słowa pod dom, zapytałem jeszcze raz, czy to przypadkiem nie żart, pocałowałem i odszedłem. A potem biegłem, biegłem, biegłem. Musiałem chyba się trochę wyżyć, bo uderzyła mnie ta informacja bardzo. Ją też, to było widać. W pewnym momencie przestałem ogarniać gdzie jestem, hehe, jakbym stracił świadomość. Dziwne rzeczy, chyba nadmiar kawy tak na mnie działa…

W prywatnej wiadomości do baude określiłem to jako życiowe rozdroże. Dzisiaj, bardziej na chłodno, interpretuję to trochę inaczej. Emocje nie są dobrym doradcą, to wiem na pewno.

Zainwestowałem w ten związek dużo siły, emocji, czasu i nawet wkładu finansowego. Czy to pójdzie na marne? Wątpię. W świecie nic nie dzieje się bez przyczyny. Jeżeli będziemy zmuszeni się rozstać (a mam nadzieję, że to nie będzie konieczne – młoda twierdzi, że siłą jej do samolotu nie zabiorą) to będę musiał trochę się zbierać z ziemi. Jestem tego pewien. Będę potrzebował czasu na katharsis.

Teraz kwestia jest następująca – mogę zrobić dwie rzeczy. Rozstać się z nią teraz, no bo przecież skoro wiem, że za rok to się skończy (bo miłość na odległość, nawet najsilniejsza, według mnie nie ma racji bytu), to po co mam sobie i jej marnować życie? Druga kwestia to to, że ten wyjazd to nic pewnego. Rok to dużo czasu, a przez ten czas może się jeszcze wiele zmienić (i prawdopodobnie się zmieni).

Wnioskując, tak czy siak coś stracę. Ale mogę też wiele zyskać. W życiu jak w inwestycjach – im mniej pewna, tym więcej można zarobić, ale także tym więcej stracić…

Co zrobię? Jeszcze nie wiem. Decyzję chcę podjąć sam, bez konsultacji z kimkolwiek. Zanim jednak ją podejmę, pójdę się solidnie zapruć, ot tak, dla zasady. Whisky, dobry blues i przyjaciel.

Miałem napisać wyjaśnienia co do mojej „gierki” i zamiany w kobietę. Obecnie mam do zrobienia ważniejsze rzeczy (nie chodzi tylko o tą sprawę) i mam nadzieję, że to uszanujecie.

Pozdrawiam serdecznie,
Ot skromny raport z mojego związku.