Cześć chłopaki:)
Chce opowiedzieć wam krotko ciekawą historię o tym jak poznałem pewna dziewczynę, co z tego wynikło i zadać wam kilka pytań na temat tego co dalej mam począć oraz jakim myślami ta dziewczyna się kieruje.
Wszystko zaczęło się w klubie, wpadłem tam najebany jak świnia i do tego pijany z moimi znajomymi. Zachowywałem się bardzo otwarcie do ludzi śmiałem się i byłem niesamowicie rozmowny. Po chwili rozmowy z jedna moja niedawno poznana koleżanka zabrałem ja na parkiet, świetnie się bawiliśmy i po chwili wyszliśmy z stamtąd i pojechaliśmy do mnie. Dalsza cześć wieczoru była bardzo przyjemna, dziewczyna została na noc i bardzo jej się podobało, mi z reszta tez ale w tym momencie pojawia się mały szczegół, który zaczął mi później komplikować życie, okazało się, że ona od 2 lat ma chłopaka...
Myślę se trudno, ktoś tu kiedyś napisał ,,dla mnie może mieć psa rolki, a nawet telewizor plazmowy". W sumie wyglądało to jak skok w bok, przygoda na jedna noc ale jednak i ja i ona liczyliśmy na to że to powtórzymy, choć jak wracała do domu zaproponowałem kolejne spotkanie a ona powiedziała, że już tak nie możemy robić bo ma chłopaka.
Kit z tym facetem, udawałem, że on po prostu nie istnieje. Po tygodniu spotkaliśmy się pogadaliśmy chwile, a wieczorem napisała do mnie ze chce pożyczyć tą książkę, o której rozmawialiśmy. Nie było to nic innego jak pretekst do spotkania, które zresztą udało się wspaniale tak samo jak 4 kolejne, które już odbywały się u mnie.
No i dobra teraz sedno problemu, nie rozmawialiśmy o jej chłopaku najwyżej jakaś mała wzmianka ale wiedziałem, że ją to meczy. Przy każdym spotkaniu mówiła mi, że się ze mną spotkała w sumie po to żeby mi powiedzieć, że to jest ostatnie spotkanie, a i tak każde kończyło się wspaniale i mówiła mi cały czas rzeczy w stylu ,,o Jezu jeszcze nikt mi tak nie zrobił", ,,jesteś cudowny" i najlepsze ,,O Boże, ja się czuje przy Tobie jak... no jak... no... przy prawdziwym mężczyźnie", ale z drugiej strony musi kłamać, że gdzieś wychodzi a idzie do mnie i stwierdziłem, że musimy o tym pogadać bo ja nie chce żeby ona się męczyła. Z tej rozmowy wyszło tyle, że ona się czuje jak w reklamie neti- posłuchać serca czyli mnie czy rozumu-jej chłopaka.
Ona sama nie wie co ma zrobić czego chce i ja tak samo już nie mam pojęcia co zrobić żeby to dobrze rozegrać i pisze do was z prośbą o pomoc w decyzji.
-Czy mam to skończyć żeby ona się nie stresowała ale wtedy oboje się zranimy, a ja nie wiem czy ona z nim jest szczęśliwa mówi, że od kiedy mnie poznała cały czas jedzie mu po berecie i wyżywa się na nim ale wcześniej jak jacyś faceci ja podrywali zawsze wybierała jego i nigdy z nimi nawet na randkę nie poszła, a ze mną zaszła już tak daleko i tak bardzo jej się to podoba.
-Czy też ciągnąć to i patrzeć jak ona ma wyrzuty sumienia, że musi oszukiwać całe swoje otoczenie i, że musi to ukrywać, gdyby tego faceta nie było sprawa jest prosta ale on jest, a ja chce żeby ona była szczęśliwa. W tym przypadku jest możliwość ze oni się rozstaną i wtedy już wszystko będzie załatwione ale możliwe jest tez to, ze to po prost jakoś wyjdzie na jaw i będzie wielki problem.
-No i przede wszystkim dlaczego ona się ze mną spotyka ona sama tego nie rozumie? Czy to chodzi o to, że ja jestem w jakiś sposób lepszy od niego, czy ona chce może spróbować czegoś nowego, czy coś innego, jakimi myślami ona może się kierować?
Dzięki za poświęcenie waszego cennego czasu na ta lekturę i będę bardzo wdzięczny za każda rade czy tez słowo krytyki.