Witam wszystkich użytkowników tejże ciekawej i przydatnej strony. Chciałbym się podzielić z wami moją historią ponieważ doszedłem do dość nietypowych wniosków a czy są one trafne? Sami oceńcie.
Od razu zwracam uwagę, że to nie jest prośba o pomoc jak wrócić do byłej tylko raczej spostrzeżenia i wnioski na temat relacji w związku i już poza związkiem.

Otóż pewnego dnia omówiłem się z fajną laską która jest siostrą dziewczyny mojego bardzo dobrego kumpla. Znałem ją już od jakiegoś czasu, ale była z innym, który po pewnym czasie zaczął umawiać się z jakąś lesencją za jej plecami, ona natomiast zwróciła na mnie uwagę już wcześniej i widać było, że jest mną zainteresowana, ja z kolei byłem średnio zainteresowany bo tamtego gościa też poznałem dość dobrze i wtedy jeszcze byłem z inną. Niedługo po tym jak ona dowiedziała się o wszystkim i zerwała z tym gościem ja zerwałem ze swoją(z innych powodów) i niedługo po tym spotkaliśmy się i już wiadomo było, że coś z tego będzie. Byliśmy ze sobą przez trzy miesiące i się skończyło, rzuciła mnie z powodu mojego szybkiego rozleniwienia się w związku do którego przyzwyczaiły mnie moje byłe bo i tak jakoś na moje wychodziło i byłem silniejszy i to ja rzucałem jak przyszło co do czego. Ale niestety tym razem trafiła kosa na kamień. To była moja pierwsza dziewczyna na której mi tak zależało od czasów mojej pierwszej miłości i wiązałem z nią przyszłość nawet po tak krótkim czasie i pewnie przez to stałem się bardzo szybko cipką i to przez duże c. Szczerze mówiąc jak później trafiłem na tą stronę to okazało się, że popełniłem prawie każdy możliwy błąd jaki mogłem zrobić w związku. Stałem się słaby, podatny na jej gierki, potrzebujący, wydzwaniałem do niej, męczyłem ją, czasami jak z nią rozmawiałem trząsł mi się głos jak mi wjeżdżała na psyche, przepraszałem za wszystko, podporządkowywałem się i prosiłem wiele razy o kolejna szansę i pewnie jeszcze dużo pomniejszych błędów o których już nie będę pisał.

Półtora miesiąca po naszym rozstaniu była już z innym. Ja w tym czasie zdążyłem przestudiować jako tako tą stronkę i zacząłem działać. O dziwo stosowanie się do zasad po rozstaniu przyniosło bardzo szybko pewne efekty. W prawdzie jeszcze szalały we mnie emocje więc popełniłem błąd bo pierwszy się odzywałem ale spotykałem się z innymi dziewczynami i robiłem jednoznaczne opisy na gg. Zawsze gdy rozmawialiśmy przez telefon to wypytywała mnie co tam słychać i czy mam dziewczynę, skąd takie opisy, że jest zazdrosna itd. Ale ja podążając wskazówkami ze strony zbywałem ją i nie zdradzałem za dużo co ją frustrowało. Niestety nie stosowałem się idealnie do rad ze strony w tamtym czasie, a ona w końcu zamieszkała ze swoim nowym i to po niespełna dwóch miesiącach, chociaż w dużym stopniu zmusiła ją do tego jej sytuacja życiowa. Wiadomo, lepiej mieszkać ze swoim chłopakiem niż z obcymi ludźmi na stancji, albo w brudnym akademiku. Ja akurat i tak miałem w planach przeprowadzić się do jej miasta i tak zrobiłem. Jak dowiedziała się, że znalazłem mieszkanie i szukam pracy zadzwoniła do mnie, aby spytać się co tam u mnie jak leci itd. Ja niewzruszony odpowiedziałem, że dobrze i jestem zadowolony. Kiedy na dobre zadomowiłem się w nowym miejscu zamieszkania miałem ciągły kontakt z jej siostrą i oczywiście moim kumplem którzy tak się złożyło mieszkali koło mnie, więc nadal mieliśmy wspólnych bliskich znajomych. Trochę jeszcze naściemniałem, że mam nową dziewczynę i jest fajnie, nie wiem czy dobrze zrobiłem. Oczywiście same pozytywne opisy na fb i gg.Po krótkim czasie zaczęły dochodzić mnie słuchy, że moja była przy każdej okazji wypytywała się o mnie i o moją nową dziewczynę, słyszałem też, że z tym jej nowym nie było szału i wypowiadała się o nim jakoś tak nijak. Taka sytuacja trwała jakiś czas, ja trochę ochłonąłem, zająłem się pracą i kontaktami z innymi laskami jestem już umówiony na spotkane z kolejną, ale pomijając fakt, że zaczynam myśleć o innych laskach w moim przekonaniu byłem na dobrej drodze, aby odzyskać byłą, lecz niedawno dowiedziałem się, że jej zainteresowanie moją osobą opadło, już się nie wypytuję i podobno coraz lepiej jej się żyje z nowym i tak się zastanawiam czy faktycznie czas i cierpliwość i zaparcie zawsze nam służy w takich sytuacjach i czy nie ma innego wyjścia trzeba być nieustępliwym a jak nie wróci to trudno. Zastanawiam się czasem co by było jakbym ja się odezwał bo ona pomimo tego, że wypytywała nie miała chyba odwagi albo pewności, żeby do mnie bezpośrednio się odezwać i się ze mną umówić na spotkanie. A może to była kolejna moja iluzja? Albo jej gierka?

Czekam na wasze komenty, jestem bardzo ciekaw waszych przmysleń na ten temat bo chodzi mi tu o sam stan rzeczy i czy nie ma przypadkiem wyjątków od reguły? Może za długie nie odzywanie się sprawiło, że w końcu o mnie zapomniała? A może to coś zupełnie innego?
Pozdrawiam