To mój pierwszy wpis i spodziewam się po nim niezbyt przychylnych komentarzy, choć ciśnie mi się na usta słowo bardziej wulgarne:)
No ale do rzeczy. W czerwcu poznałem dziewczynę, studentkę filologii polskiej, niedoszłą panią polonistkę, nazwijmy ją A. Od początku stawiała sprawy jasno, wyznaczała granice i pokazywała jaki to ma niezależny i silny charakter. Kilka miesięcy wcześniej zerwała z facetem, który jak się okazało zranił ja mówiąc jej coś przykrego. Swoją drogą nie dziwię się facetowi po tym jak miałem okazję poznać ją bliżej sam powiedziałem jej parę przykrych rzeczy, ale tak żeby nie ranić, ale postawić sprawę jasno. Po dwóch miesiącach znajomości wybraliśmy się we dwoje w góry. Ciekaw byłem jaka jest na co dzień i czy dam radę wytrzymać  z nią dłużej. Jak się okazało przeczuwając, że nie będzie lekko miałem rację. Jej tryb życia kompletnie nie ma nic do czynienia z moim kanapowym stylem bycia, co zresztą wyszło dość szybko. Poglądy jakie miała odnośnie życia, facetów, którzy jej zdaniem tylko wtedy są w pełni męscy jeżeli potrafią tańczyć i tym tańcem uwodzić kobiety, są spontaniczni, z poczuciem humoru, mający pasje, cel w życiu itp., nie w pełni pokrywały się z moimi. Zgadzam się ze wszystkim, ale w jednym nie zgodzę się z nią nigdy. W przeciwieństwie do niej tańczyć nie lubię, a nawet więcej, nie umiem, bo gdyby sprawiałoby mi to przyjemność to bez problemu bym się mógł nauczyć.
Doprowadzała mnie do szału swoim idealnym podejściem do życia, poukładanym jak w szwajcarskim pudełku i ciągłym poprawianiem mnie jak mówię (podobno zboczenie zawodowe), manipulacją o czym nawet mi powiedziała twierdząc, że jest w stanie zrobić tak, że facet spełni każde jej życzenie, co zresztą ciągle udowadniała mi swoim zachowaniem, dziwnymi dyskusjami i satysfakcją jaką miała kiedy widziała, że nie umiem odbić jej twardej często piłki.

Podczas wyjazdu miałem jeszcze akcję pod tytułem wyjazd do przyjaciółki przebywającej w okolicy. Wyjazd miał miejsce w nocy, ja ją miałem odprowadzić jedynie do oświetlonej ulicy, żeby jej się nic nie stało, a dalej chciała iść sama, bo przyjechać ma po nią chłopak tej koleżanki, którego nikt ma nie znać, włącznie ze mną, bo facet od koleżanki jest dużo starszy i nie chce by ktokolwiek wiedział o jego istnieniu. Co sobie pomyślałem wiecie sami. W dupie miałem co robi, czy jest z koleżanką czy bzyka się z jakimś facetem gdzieś daleko ode mnie. Nie była mnie warta jeżeli mnie okłamała, do czego pewności nie mam. Może i była u koleżanki. Jednak opieprzyłem ją za te akcję jak wróciła z powrotem, po czym oznajmiła, że sugerując, iż spędziła noc z facetem, a nie z przyjaciółką na plotkach, powinienem dostać w ryj bo jestem bezczelny.

Kto tu jest bezczelny i nie gra w otwarte karty pozostaje kwestią otwartą. Wiem jedynie, że zachowałem się jak ostatnia cipa i najgorsze jest to, że trudno mi się przełamać żeby to zmienić. Dla kobiet takich jak ta z mojej historii nie warto, a zwątpiłem, że są gdzieś bardziej szlachetne i godne zainteresowania. Odechciało mi się czegokolwiek i trudno mi tu o jakąś konkluzję, po prostu musiałem się wygadać. Zresztą jak mi powiedziała A. w ogóle nie jestem kreatywny, wiec czego się można po mnie spodziewać. Sorry, że zająłem Wasz czas i wielkie dzięki za cierpliwość, ale ja naprawdę nie wiem już co o sobie myśleć...