Witam wszystkich po baardzo długiej przerwie.. Dawno mnie nie było, aczkolwiek nadrabiałem w terenie. Przeczytałem sporo książek, miałem kontakt ze wspaniałymi ludźmi, z którymi można było podzielić się sposobami w nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich (bo przecież o to do diabła chodzi). Zastanówmy się głębiej w temacie. Po co chcemy podrywać? I co z tego wynosimy? Moje spostrzeżenia są jednoznaczne. Na podrywie się zaczyna. Potem zaczynasz być duszą towarzystwa. Chcesz błyszczeć, być w centrum uwagi. To zaczyna być jak uzależnienie. Po jakimś czasie zaczynasz zauważać, że stworzyłeś 2 człowieka. Przeszedłeś przemianę z człowieka z niedoborem pewności siebie poprzez stworzony sztuczny wizerunek maszyny do zawierania znajomości, aż zostajesz człowiekiem zupełnie innym.. Wszystko co wydawało się na początku wymuszone, sztuczne i niekiedy głupie zaczyna być Tobą. To co wydawało się niczym więcej tylko grą aktorską staję się twoim nawykiem. Końcowym efektem jest człowiek od którego bije aura. Który nie musi już korzystać z NLP, ani żadnych otwieraczy. Taki człowiek nie musi być nadziany, sławny. On poprostu jest. Wchodzi do pomieszczenia i nagle wszyscy go widzą. Jest rozluźniony jego gesty i mowa ciała potrafia przykuć uwagę innych. Moim zdaniem jest to ostatni poziom sztuki, która wszyscy uwielbiamy.