Po alkoholu mój umysł się otwiera i działa na zasadzie: "Co myślą o mnie inni? Mam to gdzieś. Bo mam to co inni chcieliby mieć" ) Na ostatniej posiadówce po dwóch 6,6L lolkach stwierdziłem że zupełnie trzeźwe dziewczyny były mną szczeże zainteresowane. Może dlatego że z skromnego cichego chłopaka staje się bardzo pewny siebie ale jestem skupiony i moja interpretacja świata mnie otaczającego jest praktycznie taka jak na trzeźwo, wiem jakie są granice. Niestety niektórzy tego nie wiedzą - mój kumpel zraził do siebie połowe znajomych ostatnio

Wniosek: Niektórym alkol służy na podryw (oczywiście pity w rozsądnych ilościach)

A nie wiesz, że będąc takim jak wszyscy nie zrobisz najlepszego wrażenia na laskach?

Uwodzenie po piciu nie jest nawet w 1/4 tak zabawne i dające satysfakcję jak akcja na trzeźwo. Nie po to trenujesz, rozkręcasz grę, nastawiasz się, poznajesz teorię by w praktyce cofnąć się do punktu wyjścia. Ja długi czas by przełamać lęk przed podejściem wspomagałem się alko. Raz to się sprawdzało, raz nie. W pewnym momencie jednak zacząłem podchodzić "na żywca" i nagle wszystko się zmieniło. Pamiętałem wszystkie rutyny, kontrolowałem sytuację, zacząłem wybierać lepsze cele, ponieważ wiedziałem, że mam wielką przewagę nad większością gości w klubie - jestem trzeźwy, szpanuję tym że mam pewność siebie bez drinków i piwa. Po pewnym czasie nauczyłem się na trzeźwo osiągać odpowiedni flow. Sukcesy zwielokrtoniły się. Nie mówiąc już o zbawczym działaniu abstynencji na zdrowie, humor i grubość portfela. Alkohol to gó..., jeśli chce się naprawdę bawić w podrywanie i mieć z tego frajdę to nie ma sensu marnować połowy nocy na takie bzdury.