...na prawdę PRAWIE ma nowego faceta. Usuwam telefon do niej, żeby zapobiec sytuacji, gdy któregoś razu, gdy moja krew przetransportuje dziwną substancję do mojego mózgu, którą chwilę wcześniej w wesołym towarzystwie poprzez układ pokarmowy wprowadziłem w krwiobieg, zadzwonię do niej.

Piję trochę za dużo... wiem o tym ,piję żeby się zabawić, ale nie o tym będzie ten blog. Będzie on o mojej pierwszej miłości.
Dalej uwielbiam tą kobietę... uwielbiałem ją głaskać, dotykać, zaskakiwać, sprawiać jej przyjemność, a najbardziej uwielbiałem jak wpadała w śmiechową furię. Uwielbiałem gdy się o mnie troszczyła, martwiła, dawała mi prezenty, starała mi się pomagać jak tylko mogła.

Zachowywaliśmy się jak małe dzieci, wstyd między nami nie istniał...stop, rozpędziłem się za bardzo, nie istniałby gdyby nie jej kompleksy, tak chciałbym je wszystkie wyleczyć...nie rozumiała, że dla mnie idealną kobietą nie jest pani na okładce kolorowego czasopisma, nie przemawiało do niej, że niektórzy faceci się ślinili na jej widok, a były wydzwaniał do niej co chwilę, marząc żeby chociaż trochę czasu poświęciła na rozmowę z nim.

Ahhhh jak to się wszystko zmienia, nie tak dawno słyszałem „uwielbiam cię Kubuś!”, wyobrażała sobie jak to byłoby zamieszkać ze mną...ale ja wiedziałem, że to musi się tak skończyć, nie mam jeszcze ukształtowanych cech, które będą mi pozwalały, całkowicie zawładnąć, życiem tak cudownej kobiety jak ona, trzymać zawsze kontrolę... odróżnić, kiedy naprawdę jest zmęczona, całkowicie bez energii, a kiedy sprawdza czy mam jaja i czy może mną manipulować/sterować. Co ją piszę?! Będę miał cechy, które sprawią, że na samą myśl o mnie, w organizmie kobiety zbudzą się uśpione, niewyczerpalne zapasy siły i radości życia...kobiety po każdym moim ruchu, geście, słowie, po tym jak stoję , trzymam ręce, jaką mam minę, jak mi się oczy błyszczą, będą wiedziały, że przy mnie poczują jakie życie może być piękne. Poznam jeszcze kilka wariatek takich jak ona, a na pewno będę dużo lepszy niż to sobie umiem wyobrazić.

Najpiękniejszy komplement jaki od niej usłyszałem, to że jestem jej pierwszym chłopakiem przy, którym naprawdę się niczego nie boji. Jak oglądnąłem film "Don Juan de Marco", zrozumiałem, że byłem dla niej za mało romantyczny, a za często prostacki.
Uwielbiałem z nią seks, seks z osobą, którą się bardzo lubi/kocha naprawdę jest wspaniały, a rozmowa po seksie jeszcze wspanialsza od niego samego. Co do seksu to ...było go zdecydowanie za mało, ale to ona mnie rozprawiczyła, przyznałem się, że była moją pierwszą; była z tego dumna.
Od pierwszego wejrzenia, poznaliśmy, że nadajemy na tych samych falach ale, to ona mnie podrywała, gdyby nie moje wcześniejsze zainteresowanie tematyką relacji damsko-męskich, na pewno bym nie umiał dać się poderwać i skończyłbym jako piesek, którym by się szybko znudziła. Dobrze, że zawsze miałem dużo zainteresowań, i nie miałem czasu stać się czyimś pieskiem, a ona wyleczyła mnie z mojej najgorszej choroby jaką był deficyt kontaktów z kobietami. Dzięki niej zrozumiałem, że kobiety to naprawdę małe słabe, słodkie osoby, które naprawdę bardzo bardzo nas potrzebują;

i jeszcze jedno KURWA MAĆ po to Bóg/Bogowie stworzył mnie silniejszego fizycznie(i nie tylko) żebym to ja KURWA rządził, i ją przypilnował, żeby sobie krzywdy nie zrobiła przez te tornado emocji jakie ma w swojej słodkiej główce. Kochałem poznawać jej świat, domyślać, się czego postępuje tak a nie inaczej... To nie była łatwa dziewczyna . Zajebisty wpływ miało to że, życie ostatnio jej nie oszczędzało. A zwłaszcza to, że były ją strasznie skrzywdził, ale zło które jej wyrządził wróciło szybko do niego; nie krzywdźcie dobrych kobiet(a złych raczej nie ma) bo wierzę, że to zło do was też wróci. Myślałem, nie dawno, że ona jest jak podeptany kwiatuszek. Chyba się myliłem, ta wspaniała osoba zasługuję na szczęśliwe życie. Dostałem to czego chciałem, chciałem się od niej uwolnić, bo uważałem, że już bardzo dużo wycisnąłem z tego związku, a teraz głównie blokuję mój rozwój(głównie przez to że byłem za mocno zaanagażowany emocjonalnie).

Nie jesteśmy razem, ponieważ, moja „taktyka”, robienia kobietom podobnych zagrywek jakie one robią mężczyzną których uważają za średnio-atrakcyjnych (ST i te sprawy) okazało się dość skuteczne na początku, lecz okazało się kichą gdy nasz związek miał już parę pięknych chwil w swojej historii. Błędnie uważałem, że odpłacanie zawsze tym samym jest skuteczne. Zawsze była jak bumerang, zawsze wracała, tak będzie i tym razem.
Dziękuję, że mi pokazałaś kawał damsko-męskiego świata, za tą, wiedzę i przemyślenia, doświadczenia, obalone stereotypy. Dziękuję za cierpienie, które hartuję mój charakter. Nie mam do ciebie pretensji o to, że teraz opowiadasz głupoty na mój temat, wyolbrzymiasz pewne fakty, a inne przemilczasz byle by mnie ukazać w jak najgorszym świetle. Wiem, że ty musisz mieć swój świat iluzji. Nie jestem zły o to, że chcesz mi zrobić jak najwięcej na złość, że będziesz się cieszyła jak mi coś nie wyjdzie, bo wiem, że to tylko pokazuję twoją słabość(jak każdej kobiety bez męskiego mężczyzny) i zazdrość, i jak będziesz tylko gotowa, znów wprowadzę cię w swój świat, tym razem umiejętniej. Nie chcę, żeby zniknęła z mojego życia tak ciekawa osoby jak ty. Pytanie jest tylko jaką rolę będziesz w nim odgrywała.

PS: ten tekst pisałem kilka dni temu, teraz już mi się myślenie powoli zmienia na: „Jak ona mogła mi tak zakręcić w głowie?!”. Ale wieczorów nie przesiadywałem w domu.