Otóż jestem z pewną dziewczyną od przeszło dwóch miesięcy.. Celem jest sprawny LTR. Związek od początku prowadzę, wydaje mi się, że bardzo dobrze. Jestem pewny siebie, a ona sama mówi, że nic lepszego jej w życiu spotkać nie mogło i że jestem 'samczym ideałem' . Widać, że się zaangażowała, jesteśmy ze sobą blisko, a seksu z powodów niezależnych (pozostało mi jeszcze jakieś 3 tygodnie rehabilitacji po operacji) jeszcze nie uprawialiśmy (jednak niejednokrotnie dała mi już do zrozumienia, że nie może się tego doczekać i chce to zrobić właśnie ze mną, co jest dla mnie zaskakujące jako iż jest jeszcze dziewicą). Po mile spędzonym wieczorze i jej kilku orgazmach leżeliśmy razem jeszcze przez około godzinę rozmawiając. No i tutaj przechodzę do sedna.

- Wyglądasz teraz tak bezbronnie
- Bo jestem bezbronna i biedna
- Czemu czujesz się biedna?

Tutaj widać było jej zakłopotanie i stres. W końcu zaczęła jakoś to wyjaśniać. No więc po kolei..
Zaczęło się od tego, że zastanawiała się o czy myślę , gdy leży obok mnie, a ja 'patrzę w próżnię'. Musiałem ją uświadomić, że nie siedzi mi w głowie była dziewczyna, ani żadna inna. Potem ona powiedziała, że nie chce mi stracić. Rozmawialiśmy o tym, że gdy się pieścimy to jest w nas bardzo dużo namiętności i ona się zastanawia czy to ona tak na mnie działa i czy to nie jest puste. No i zadała ciężkie pytanie.. 'Chce wiedzieć czy coś do mnie czujesz'. Powiedziałem, że zadaje trudne pytanie. Dodałem jeszcze, że jest mi bardzo bliska i czuję się przy niej szczęśliwy. Potem jeszcze zaczęła mówić, że ma wątpliwości czy nie będę traktować jej gorzej niż mojej byłej dziewczyny, która to byłą moją pierwszą miłością, a ja sam wierzyłem jeszcze wtedy w moje młodzieńcze ideały. Uświadomiłem jej, że tak nie jest i powiedziałem, że czuję się z nią szczęśliwy jak nigdy i że nie ma się czym martwić, bo o byłej już w ogóle nie myślę. Dodałem, że nie zaczynałbym nowego związku gdybym nie zamknął tamtego rozdziału w swoim życiu. Ona odparła, że chciałaby być dla mnie najważniejsza. Ja powiedziałem, że to naturalne i, że wydaje mi się że jest. Chciała żebym powiedział jej to na ucho.. (). Po tej scenie powiedziała, że teraz znów czuje się dobrze i że mnie przeprasza za to że robi problemy mimo tego, że jest idealnie. Dodała, że też jestem dla niej najważniejszy i że czuje to samo co ja, dlatego mnie o to zapytała, bo czuła się taka 'biedna'.

Po tych rozmowach czuję się trochę zmieszany. Co o tym wszystkim sądzicie?
Jak wy zachowalibyście się w podobnej sytuacji?