Kończę pracę, idę na autobus. Widzę fajną dupkę, to se siadam obok. W pobliżu za bardzo nikogo. Ale nie mogę się przełamać. Przez jakieś dwie minuty. W końcu odzywam się tym tekstem po raz pierwszy:

Ja: Wiesz, podobasz mi się. Może się poznamy?

Dobra, już i tak nie pamiętam połowy tego dialogu, więc szybko go streszczę. A więc panna mówi, że jest w szoku (Frozen chyba miał niedawno podobnie zaszokowaną babkę) i że normalnie nikt tak do niej nie podbija, sraty taty itp. Zapytałem, dokąd jedzie, okazało się, że ja wysiadam bliżej. Pracuję dość blisko domu, więc o zbudowaniu porządnego raportu nie było mowy. Wiedziałem, że o telefon nie można prosić tak szybko, ale nie miałem w końcu nic do stracenia. A nuż się uda? Oczywiście odmówiła. Mówi, że raczej nie daje telefonu obcym ludziom, że takie ma zasady (kurwa, mam ja szczęście do tych lasek z zasadami, co nie?). Ja na to, że w ten sposób nie pozna żadnych ludzi, a ona, że pracuje w hotelu i codziennie poznaje wiele nowych osób. Ja odpowiadam, że ma okazję poznać wiele + 1. Nie pamiętam już, jak odparła, ale koniec końców musiałem wysiadać. Standardowe pożegnanko:

Ona: Może się jeszcze w autobusie spotkamy.

Ta, jasne. Jeżdżę tym autobusem od ponad roku i jakoś nigdy jej wcześniej nie widziałem. Ech, no nic, znowu gówno z tego wyszło. Najgorsze jest to, że wydaje mi się, że wszystko robię dobrze (w tym wypadku w obliczu ograniczonej przestrzeni czasowej). Ale widać nie - jakbym umiał laskę odpowiednio zbajerować, to by te swoje zasady wsadziła sobie w dupę, a mnie do komórki wpisała choćby PIN.

No nic, próbować trzeba. Zresztą nawet jakby po krótkiej gadce dała telefon, to i tak pewnie w życiu nie namówiłbym jej na wspólny wypad. Ale prędzej czy później z jakąś się pewnie uda. Zamierzam następnym razem zagadywać dupy przechodzące obok mnie w czasie pracy (rozdaję ulotki). A dużo ich się nieraz trafia.

A jeśli nic z tego nie wyjdzie, to... będzie to oznaczało, że jestem jednak brzydki. I wpadnę w kompleksy...

PS: Ale przynajmniej podziękowała mi za komplement! To już coś... nie?