Siema. Nie pytam o radę, bo nie mam żadnego problemu - chciałem się tylko podzielić z wami pewną refleksją Nie wiem czy ktoś "czuł" w jakims momencie coś podobnego.

Nie dawno zagadałem do upatrzonej frelki. Upatrzonej w tym sensie, że na chwilę obecną celem mojego życia jest wychłostać ją moim pejczem oraz sprawić by uważała że jestem najbardziej romantycznym mężczyzną na południe od bieguna północnego. Pierwsza rozmowa wyszła bardzo ok, choć poza intuicją nie posiadałem żadnej wiedzy teoretycznej.

Zupełnie nie wiem co sobie pomyślałem w danej sekundzie która naprowadziła mnie przez googole na podrywaj.org. Ale to był sądny dzień. Wiadomo - pewnie chciałem zdobyć więdzę; jak zrobic sedukcję którą kobieta zapamięta do końca życia. W międzyczasie dowiedziałem się, że jest zajęta - tyle, że już dysponowałem wiedzą o tym jak należy zareagować. 

Teraz rozgrywam to sobie tak sprawnie, że jestem autentycznie przerażony. Przez długie lata myślałem że flirt to chaotyczna fluktuacja tych wszystkich kipiących cząsteczek składających się na niepowtarzalne zjawisko jakim jest miłość. A tu jeb - moja iluzja prysła! Rzecz jasna odczuwam całą tę wielką frajdę ale jednocześnie przeraża mnie fakt, że wystarczy bezczelnie stosować pewne schematy a rezultaty przychodzą same na tacy. Porządny koleś miał cudowną kobietę pare lat, a teraz wpada w depresje bo traci ją zupełnie nie rozumiejąc co, kiedy i jak i dlaczego zrobił źle. A gdyby znał tę stronę może umiałby ją przy sobie zatrzymać.

Tak więc jedno nie ulega wątpliwości -ta wiedza to wielkie oręże.