Być może źle umieściłem temat, jeśli tak to sorki, ale proszę o zapoznanie się z nim.

Jestem cholernie zakłopotany. Stało się coś czego najbardziej się obawiałem.

W swoim związku dbałem o to by był inny niż wszystkie. Posługiwałem się "nową wiedzą" nie oddawałem inicjatywy, byłem totalnym ALFA w związku. Ale stało się, dziewczyna mnie wychujała. Nie piszę by się pożalić. Ani do niej wrócić, bo wiem, że to raczej nie możliwe. W skrócie:
To był udany związek. Na każdym kroku pokazywała mi, że jej bardziej zależy na mnie. Pisała, dzwoniła, chciała ze mną przesiadywać dzień i noc.
Po kilku spotkaniach powiedziała mi że ma dziecko. Szóstego dnia znajomości już ją miałem. Co sobie pomyślałem? Pewnie to samo co Wy byście pomyśleli. Dziwka. Z czasem zobaczyłem, że przeżywa rozstanie ze swoim byłym i bardzo się na mnie nakręca. Zależało jej z każdym dniem coraz bardziej. Poznałem ją dość dobrze. Nie była taką suką, tylko bardzo wrażliwą osobą. Ma 18lat. Postanowiłem, że będę z nią. Pomogę jej w tym ciężkim dla niej okresie i tak ma przejebane. A każdy następny ją przeleci i spierdoli. Bo miała dziecko. Często mnie zapewniała, że mam bardzo dobry wpływ na nią. Uświadomiłem jej, że pokochała myślenie o byłym, nie jego. Wkrótce miała wyjechać do Belgii, zależało jej na codziennych spotkaniach do czasu wyjazdu. Trzymała mnie najdłużej jak mogła. Wyjechała... dzwoniła do mnie codziennie. Po kilku dniach kontakt się urwał. Nie mogłem się do niej dodzwonić, ona dzwoniła gdy miałem wyłączony tel.

W czasie naszej rozłąki złapałem dużego doła. Napisałem też pierwszego bloga z nim związany. Po 3 tygodniach zdobyłem się na odwagę (dopiero) i dzisiaj zadzwoniłem do niej. Powiedziała mi, już wróciła, nie powiedziała czemu nie dała mi o tym znać, stwierdziła, że tak będzie lepiej i że nie może już gadać. Koniec rozmowy rozłączyła się. Może popełniłem błąd mówiąc jej, że jest taka możliwość, że przeprowadzę się na stałe do Wawki i ciężko widzi mi się nasz związek w takiej sytuacji, ale przed wyjazdem pokazałem, że mi zależy. Prosiła, żebym na nią zaczekał... Ja czekałem, ona zrobiła mnie w chuj.

Mam dość dołowania się, ZNÓW mimo WIELKICH słów dziewczyna zachowała się wobec mnie całkiem inaczej. Nie robi się tak. Ale nie o tym chcę pisać. Jestem sflustrowany - nie pierdolcie, że nie mam prawa. I nie piszcie, że zachowuję się jak lamus. Leżącego się nie kopie

Mam 2 sprawy.

1) Chcę rozpocząć wszystko od początku, zrobić gruntowe przemeblowanie w mojej głowie, proszę Was nie tylko o porady, ale i o narzędzie, poszukuję Książek o psychologii pomocnych w życiu, dotyczących sposobu myślenia, pozytywnego nastawienia. Moje nawyki myśleniowe mnie niszczą, często łapię doła, wieczna depresja, chcę coś w końcu z tym zrobić;(

2) Przez tel zaprosiła mnie jeszcze na swoją 18stkę, powiedziałem, że się zastanowię. Chociaż na co ona liczy, na prezent qrwa? Nie mam po co tam iść. Nie zejdziemy się po czymś takim. Co mogę zrobić by żałowała tego???
W jej przypadku nie ma sensu bym pokazywał, że mam to w dupie, nie zależało mi na niej (tak jak w innych przypadkach powinno się tak zachowywać), bo chyba przez to zerwała.
Dzwoniłem jeszcze po 2godz od tamtej rozmowy, raz się odłączyła, potem wyłączyła tel. Cholernie mnie to boli, że osoba, którą znało się jak siostrę, z dnia na dzień staje się obca. I że sama podjęła decyzję, nie patrząc na mnie. Nie mamy dużo wspólnych znajomych, raczej nie spotkamy się przypadkowo.

Chciałbym by mi powiedziała, czemu tak prosiła bym na nią zaczekał i żeby wiedziała, że mi zależało i dużo chciałem jej dać., JAK mam się zachować wobec niej gdy ją spotkam? Co powiedzieć gdy zaprosi na swoje urodziny? Nie jestem pewien, czy pokazanie, że z kimś się spotykam to dobry pomysł... Nic nie wiem... Ledwo co ochłonąłem...

Może ktoś miał podobne problemy co ja. Co do zakompleksienia (przy niej powtarzam, byłem alfą, pełen humor, luz i poczucie bezpieczeństwa). Chciałbym się pozbyć kompleksów i stać się pewniejszym, tylko nie wiem od czego zacząć... Nawet nie wiem czy zacząć od tematyki podrywu, czy czegoś innego. Lekcje z lewej strony już dawno temu czytałem więc spokojnie..

Proszę Was o wyrozumiałość...