Siemka. Wczoraj napisała do mnie koleżanka z którą kiedyś kręciłem, pytając co u mnie. Akurat wtedy się nudziłem i ona robiła dokładnie to samo wiec napisałem ‘’skoro ci się nudzi i mi to możemy się spotkać i umilić sobie jakoś ten czas’’ (wiem lepiej jak bym zadzwonił ale ona, jest fanką esemesów ;P). Spotkaliśmy się i standardowo spacer tam gdzie zawsze. Idąc co chwile pisała esy więc zwróciłem jej uwagę, że w towarzystwie nie używa się telefonu , coś tam powiedziała i za chwile znowu to samo. To mówię ‘’jak jeszcze raz wyciągniesz telefon to się cofnę’’ i oczywiście zrobiła to, więc zawróciłem i poszedłem na huśtawkę którą wcześniej mijaliśmy (chociaż myślę, że lepiej by było jak bym zastosował chłodnik a nie obrócił się na pięcie). Ona chwile tam stała w miejscu i potem przeszła koło mnie z wielkim fohem. Była parę metrów przede mną i powiedziałem jej, że nie będę za nią biegł, coś tam odpowiedziała i zatrzymała się. Potem już było dobrze, poszliśmy usiąść na przystanek i starałem się cały czas stosować kino, zrobiłem jej obiecany masaż bo nigdy nie było okazji (niestety nie erotyczny ;D). Wszystko było ładnie pięknie aż, nie poszedłem jej odprowadzić. Mówię do niej:
-Napisałaś bo tęskniłaś za mną
-Nie. Po prostu szukałam frajera z którym mogę popisać jak mi się nudzi
-(zawróciłem) tyle ,że ja nim nie jestem! Poszukaj sobie prawdziwego frajera!
-Żartowałam tylko!
Wymieniłem jeszcze parę zdań ale nie cofałem się do niej i już nie szedłem jej dalej odprowadzić tylko pożegnaliśmy się na odległość.
Traktowałem to spotkanie jak trening i zauważyłem ,że mam problem z wprowadzeniem teorii w praktykę i że zapominam niektórych rzeczy. Wczoraj zrozumiałem jak wiele muszę się nauczyć ale to dobrze bo bynajmniej nie będę się nudził. Pozdrawiam.