Witam! otatnio często tu się was radziłem o pomoc w związku. Otóż dziś go zakończyliśmy, prawda jest taka że moja ex ciągle mną manipulowała a ja jak głupek dawałem się ponosić emocjom, co raz były przez to kłótnie, co raz nieporozumienia, choć jak zawsze na początku było pięknie później zmieniło się w koszmar.. Ja się zakochałem szaleńczo a jej to przechodziło w sumie może przez moje podstawowe błędy.. Powiem tak, moja ex nie ma dużo znajomych, u siebie w miejscowości nikogo, tylko u mnie w mieście jedną przyjaciółkę i kolegę.Zawsze ale to zawsze ją wspierałem jak było coś nie tak i byłem przy niej, odciągałem od monotonności... Z biegiem czasu wszystko się zmieniło, ona wahała się co do tego co czuje, później zacząłem mówić jej że Ona tak na prawde nie kocha lecz zaprzeczała, dopiero po 2 tyg do tego się przyznała... Były różnie historie, raz zrywała, później wracała raz był tydzień przerwy to później się strasznie stęskniła, później znów kłótnia i zgoda lecz po czase nagle zaproponowała mi przyjacielstwo, odmówiłem i powiedziałem że takie coś dla mnie nie istnieje i nie chce, z biegiem czasu wkońcu powiedziała że mnie Kocha, ufa i nie będzie zrywać przez zwykłą kłótnie. Kolejnego dnia nastąpiła kłótnia... zerwała po pijaku, nie przyznawała się do błędów bo niby nie pamiętała, tydzień ciszy... pisze aby oddać jej rzeczy, 3 dni normalnej fajnej rozmowy (pisała że potrzebuje osamotnienia serca itp) i umównie się na spokojne wyjaśnienie tego wszystkiego oraz oddanie rzeczy. Dziś nastąpił dzień X. Spotkaliśmy się, czułem że będzie nie tak jak zawsze,że już nie wróci. Poszliśmy na spacer w sumie było dziwnie, zaszliśmy do parku, usiedliśmy i zaczeliśmy dyskutować. Mówiliśmy sobie co robiliśmy przez ostatni tydzień, ja powiedziałem swoje a ona swoje z tym że w środę piła z przyjaciółką, spotkała starego znajomego z którym kiedyś pisała i poszli wszyscy razem na ognisko, mówiła że niby on świruje do niej a ona nie chce... Zacząłem popełniać masę błędów, nie... nie prosiłem ją o powrót, zapytałem tylko czy to możliwe, ona odpowiedziała że "nie, za dużo się kłóciliśmy i nie chce tego ciągnąć" wyjasniłem na czym polegał problem i bez problemu mogłem go wyeliminować ale nie chciała. Zaczełem mówić jej co dla niej robiłem i będzie tego żałować że to zaprzepaściła -,-. Następnie mówiła że to w niej leży problem bo nic nie czuje i nie docenia tego (faktycznie tak było)że jej będzie jakiś czas napewno ciężko ale przejdzie, powiedziałem aby nie obwiniała samej siebie bo też miałem swoje fazy. Zapytałem ją dlaczego z taką łatwością to wszytko kończy, powiedziała że nie jest jej łatwo ale przeboleje że to ja bardziej będe tęsknić ale dam sobie rade i ona też. Zaznaczyłem jej z góry że przyjacielem nie będę i mimo tego że chciała w końcu powiedziała w nerwach okej i że zgadza się. Później powiedziałem że to za szybko się potoczyło że za szybko poszliśmy do łózka , za szybko miłe słowa itp, po czasie nawiązaliśmy temat jej byłych, kiedyś jej powiedział że jest łatwa, połączyło się z naszą sytułacją, uznała że powiedziałem jej że jest łatwa choć nie to miałem na myśli i próbowałem jej to wyjaśnić, mimo tego nadal stawiała na swoim i była zła, mówiłem jej aby nie oszukiwała samej siebie i jest to jej własna decyzja, przekreślenie mnie. Zgodziła się z tym , choć przez całą rozmowe nie patrzyła mi w oczy oprócz tego że zapytałem czy z kimś się spotyka i czy kogoś ma na oku... Rozmowa musiała dobiec końca, wstaliśmy podeszliśmy kawałek, powiedziałem do niej z uśmechem "Ula, słuchaj przeżyłem z Tobą wiele miłych chwil i daże Cię wielkimi uczuciami, do tej pory zależało mi na Tobie i miałem nadzieję, ale teraz gdy już to kończysz, nie będę się dołował, nie doceniałaś tego co miałaś a miałaś naprawdę wiele, mam swoją wartość i może ktoś kiedyś doceni to bardziej, to nie ja będę żałować" Zapytała mnie czy będę robił co kiedyś, czyli wyjścia do klubów, zarywanie panienek, sypianie z nimi, palenie fajek bo dzięki niej rzuciłem. Powiedziałem że to raczej nie powinno ją obchodzić skoro nie będzie ze mną, powiedziała abym nie uprawiał seksu z innymi kobietami które poznałem w klubie bo to będzie brak szacunku dla siebie. Odpowiedziałem że będe robił na co mam ochote. Wkurzyła się i zdenerwowała, zaczęła wygarniać jaki ja zły. Zapytała czy znów będę palić, powiedziałem że może i tak ale nie pale jakiś czas i dobrze mi z tym więc chyba raczej do tego nie wróce. Po prostu nie chcała abym był taki jak kiedyś. Pogadaliśmy trochę... Następnie przytuliliśmy się, postaliśmy chwilę i powiedziała "Ja idę", odeszła... . Wróciłem na ławkę, posedziałem chwile i pomyślałem że pójde do baru gdzie spotkałem znajomych, poszliśmy później w jedno miejsce gdzie poznaliśmy 2 dziewczyny, jedna mnie rozpoznała z bloku, pogadaliśmy i zawineliśmy się do klubu. Wyszalałem się maksymalnie i odziwo nie myślałem o niej często. Poznałem 3 wspaniałe kobiety, Z jedną akurat nie udało mi się utrzymać kontaktu od jednej wziąłem numer a od drugiej z którą zajebicie się bawiłem choć mówiła że ma chłopa odstałem także numer, mimo to że nazywa się jak moje ex, powiedziała mi że dobrze się bawiła i nie sądziła że spotka w klubie takiego chłopaka jak ja, dałem jej buziaka na odchodne a ona także zrobiła miły gest , dziewczyny do mnie podbiłały, jedną nie wiem czemu spławiłem ;p (akurat w nawiązywaniu nowych znajomości oraz podrywaniu problemów nie mam ;D) .Podbiło do mnie 2 gostków na parkiecie i zaczęło pytać o muzykę, że słucham trance bo wiać i zaczeli pierdzielić 3 po 3 ;p . Do domu wróciłem jakies 45 min temu, choć wiem że to forum jest poświęcone podrywaniu napisałem ten temat abyście pomogli mi z dalszymi etapami życia. Nie wiem co mam robić, nadal zależy mi na byłej, tym bardziej że będziemy uczyć się ze sobą dwa lata... będę ja widział i czuł ale znając mnie nie będę zwracał w ogole na nią uwagi, będzie powietrzem (wiem szczeniackie), dopiero gdyby napisała do mnie odpisał bym ponieważ nadzieja dała by o sobie znać. Rzecz w tym że nie wiem czy w mojej kwestii metoda Gracjana pomoże? Czy po prostu mam zapomnieć i zacząć przygode z innymi.. Wolał bym bramkę nr 1 ale nie wiem od czego zacząć jak to robić tym bardziej że się uczymy razem, nie chce po prostu aby po rozmowie z nią uznała mnie za przyjaciela... Czy po prostu odpuścić bo nie ma już mi nadzieji, zabrać się za bramke nr 2 i zająć się innymi kobietami. Mam mały mętlik, proszę o wyrozumiałość i spokojne odpowiedzi a nie agresywne pierdolenie jak to w przypadku niektórych to użytnowników. Bądzie wyrozumiali i postarajcie się mnie zrozumieć. Do usłyszenia