Od zawsze byłem osobą nieśmiałą i wstydliwą. W głowie mam miliony wymówek. Wiele czytałem i próbowałem podchodzić do dziewczyn. Zasada 3s, podchodzę, szybki opener o godzinę. Nie mogę opanować mowy ciała. Cały zaczerwieniam się. Zachowywałem się tak tylko przy nieznajomych kobietach. Wśród poznanych wcześniej dziewczynach nie mam żadnych problemów, dlatego większość moich udanych podrywów to stare znajome.

Wszystko zmieniło się na Juwenaliach. Ogromna masowa impreza, a w niej pełno pięknych kobiet. Stwierdziłem, że nie będę marnował czasu siedząc gdzieś na ławce i upijając się do nieprzytomności tylko zacznę działać. Podrzuciłem pomysł koledze i postanowił do mnie dołączyć. To mnie niesamowicie zmotywowało i dodało odwagi. Czułem się o wiele lepiej z kolegą u boku. Zaczepialiśmy wszystkie dziewczyny stosując jakieś śmieszne openery. Dostaliśmy masę buziaków i uścisków od nieznajomych dziewczyn. Czułem się niesamowicie. Będąc "na fali" postanowiliśmy się nieco odłączyć, ale być w zasięgu wzroku. Opór przed podejściem całkowicie zniknął! Wcześniej podchodząc do 50 dziewczyn w końcu mogłem stwierdzić "Ty, one faktycznie nie gryzą". W większości przypadków zostawiałem kobietę z uśmiechem na twarzy!

Wydarzenie te spowodowały, że chyba w końcu wyszedłem z dołka w którym nie udawało mi się totalnie podrywać dziewczyn, gdzie wcześniej fajnie już mi wychodziło (ale niestety tylko na znajomych).