Witam wszystkich użytkowników!
Na początku przedstawię Wam moją historię, którą warto poznać ze względu na problem z jakim teraz walczę.

Jestem w związku ze swoją dziewczyną od przeszło 2 tygodni. Poznałem ją pod koniec stycznia tego roku w sieci na jednym ze znanych portali społecznościowych. Dużo w tym czasie ze sobą pisaliśmy. Podczas rozmów z nią poprzez PW na portalu bądź przez SMSy zauważyłem, że wiele nas łączy, mamy dużo ze sobą wspólnego i ogólnie rzecz biorąc jesteśmy wręcz identyczni (pod względem charakteru, zainteresowań, sposobu robienia różnych rzeczy, etc.). Minęły około 3 tygodnie od wirtualnego pisania i zaproponowałem jej spotkanie. Mówię sobie, że nie mam nic do stracenia i jedyne co mogę zdziałać to zyskać doświadczenie, a kto wie może i dziewczynę. No i wtedy zaczęły się komplikacje. Szczerze mi wyznała, że ze względu na swoją starszą siostrę nie może mieć chłopaka (nie wiem z jakich względów; tłumaczyła się, że taką ma po prostu siostrę bardzo rygorystyczną, która pilnuje jej na każdym kroku). Dodam, że moja dziewczyna ma 17lat i jest najmłodsza spośród licznego rodzeństwa. Było mi cholernie żal i smutno z tego powodu, że nie będę mógł się z nią spotkać. Podczas tych rozmów mówiła mi, że inni kolesie nie rozumieli jej sytuacji i kiedy zaczynała mówić im, iż nie może mieć chłopaka z takich, a nie innych względów. To oni jej odpowiadali coś w tym stylu: 'masz zjebane życie' i odchodzili. No więc ja jako, że nie chciałem należeć do tych frajerów, którzy pewnie myśleli małym penisem, zamiast rozumem, powiedziałem jej, że wspólnie jakoś damy radę.. przeżyjemy to. Wtedy bardzo się ucieszyła, że ją rozumiem, że tyle we mnie wyrozumiałości. I powróciliśmy do pisania wiadomości SMS. Pisaliśmy tak przez cały marzec i kwiecień. Aż w końcu.. może się to wydać dla Was śmieszne, znalazłem ją w tej samej szkole do, której uczęszczam. Byłem w lekkim szoku. Zacząłem się zastanawiać co ona tutaj robi. Wróciłem pamięcią do naszych wcześniejszych rozmów i zauważyłem, że nigdy nie rozmawialiśmy na temat tego, gdzie do szkół chodzimy. Tak jakoś po prostu wyszło. Temat szkoły w końcu jest podobno słabym tematem do rozmów, a my mieliśmy znacznie więcej innych, ciekawszych tematów. Następnie jakoś zagadałem do niej na temat szkoły i okazało się, że jest w pierwszej klasie technikum. Ogólnie to sprawdziłem to w ten sposób, że pisałem z nią na przerwie i obserwowałem jej ruchy (ciągle sięgała po telefon, odpisywała i chowała go, po czym ja odpisywałem i znów sięgała po telefon itd.. więc dałem jej tajemniczą wiadomość: 'teraz mam Cię w zasięgu wzroku'. Myślała, że sobie żartuje.. To tak pokrótce mojego smętnego gadania. Umówiłem się z nią po szkole w piątek 13stego na randkę. Ona skończyła wcześniej i napisała mi, że wybrała dla nas park i ławkę. Powiedziała mi, w którym parku mam jej szukać. Skończyłem lekcję i udałem się tam. Randka wypaliła! Było świetnie. Ciągle rozmawialiśmy. I od tamtego czasu zaczęliśmy się regularnie spotykać przez 2 tygodnie.. Do czasu aż nie skończyłem szkoły.. (teraz idę do 4 klasy technikum, skończyliśmy naukę miesiąc wcześniej ze względu na praktykę zawodową). W tym tygodniu widziałem się z nią we wtorek i środę (moje zakończenie roku). Musze także zaznaczyć, że od czasu pierwszego spotkania przestałem nagminnie pisać do niej SMSy, gdyż zależało mi już na samych spotkaniach, a eska szła tylko sporadycznie pod wieczór.. czasem ja pierwszy napisałem, a czasem to ona zagadała. Ogólnie po spotkaniach nie odzywałem się.. dawałem jej czas na myślenie, czy tęsknotę. Dni naszych regularnych spotkań to były piątki i wtorki. Myślę, że optymalnie (2 razy w tygodniu).

Teraz pojawia się mój problem.. Jako, że chciałem być nieprzewidywalny czy zaskakujący.. Postanowiłem pojechać do niej autem do miejscowości, w której mieszka (dość przytulna wioska). Zaznaczam, że byłem tam pierwszy raz. Była to godzina coś po 19:00 Jako charakterystyczny punkt, w którym mielibyśmy się spotkać wybrałem kościół. Wcześniej po południu zapytałem ją o plany na wieczór. Odpisała, że nie ma żadnych planów, że do pracy pójdzie w sobotę (bo dorabia sobie). Więc wiedząc, że będzie wolna w piątkowy wieczór postanowiłem pojechać pod ten kościół. Napisałem do niej wiadomość: 'hej kochanie, daleko masz do kościoła?' Napisała, że mieszka troszkę daleko od tego miejsca i dodała, że dlaczego pytam.. Odpowiedziałem jej: 'bo jestem tutaj. Przyjdź choć na chwilę. Nie mów, że nie możesz wyjść i tak nie wierzę Ci.' Ciągle miałem nadzieję, że się z nią tego dnia zobaczę. Lecz odpisała, że lepiej żebym uwierzył, bo nie może wyjść. I że mogłem ją uprzedzić.

Przepraszała mnie później..
Chłopaki! Czy to moja wina? Wziąłem pod uwagę to, że nie mogę jej wbić na chatę bo miała by przez to niezły dym w domu. No to postanowiłem wybrać jakieś publiczne miejsce w jej wiosce z nadzieją, że przyjdzie do mnie.. a w domu powiedziałaby, że idzie na spacer czy coś. Starałem się jakoś ominąć ten jej problem.. a w zasadzie przeszkodę jaką jest dla nas jej siostra. Wszystko mi nie wypaliło bo po prostu nie zdawałem sobie sprawy, że nawet na świeże powietrze gdzieś z dala od domu nie będzie mogła wyjść..

Stanowczo mi powiedziała, że nie mam jej robić takich niespodzianek.

Teraz najwcześniej będę ją widzieć za tydzień w niedzielę. Chcę z nią spędzić chociaż kilka godzin.. zapytała się mamy czy mogę po nią przyjechać. I jej mamuśka wstępnie się zgodziła (siostry nie ma w weekend w tym czasie w domu bo studiuje zaocznie).

I wiecie co? Ona jest dziewczyną moich snów, tylko, że w pewnym stopniu niedostępną.. Mówiła coś jeszcze, że wcześniejsi faceci od razu wpraszali się do jej domu. Wtedy właśnie szła gadka o siostrze i że nic z tego nie będzie.. że spotkania w domu odpadają. Wspomniałem jej, że mi nie zależy na wpraszaniu się do jej chaty. Tylko żebym chociaż mógł po nią przyjechać i zabrać gdzieś..

Co o tym sądzicie?