Witam Panowie.

Mam chujową sytuacje, która bardzo mnie męczy i zaprząta mi głowę. Podejrzewam, że jestem w bardzo kiepskiej pozycji kolegi- adoratora- jeszcze nie daj Bóg plastra...

Sytuacja wygląda w następujący sposób.
Znam dziewczynę, już jakiś czas- kręciłem- szło dobrze- potem spieprzyłem-przerwa- potem odnowiony kontakt.

Laska wie, że mi się podoba jako kobieta, ale ja nie mogę do końca rozgryźć kim san dla niej jestem.

Opisywałem sytuacje wcześniej- no niby spotkania nie były źle rozgrywane, laska trudny orzech do zgryzienia, bardzo zdystansowana- sporo ST. Przed wakacjami na spotkaniu mieszane sygnały- dające jakąś nadzieje, sama mówiła, że z nikim się nie spotyka bo nauka pochłania cały czas. Potem cisza, wymówki sesją poprawkową( na prawdę mówiła o wielkim stresie, o lekach na uspokojenie- więc ciężko było nie wierzyć). Potem do Niej zadzwoniłem- załamka- bo sesja nie wyszło tak jak miała wyjść, dlatego powiedziała, że spotkamy się w październiku jak sobie wszystko poukłada- bo nie chce się wykręcać.

Ostatnio dwa dni temu się z Nią spotkałem. Spoko, na luzie- mowa ciała- głowa do góry, uśmiech- ja ustaliłem miejsce i czas, ona zaproponowała kawiarenkę(bo ja bardziej specjalizuje się w knajpach ;p). Pogadaliśmy trochę o studiach(wiem, że nie bardzo- ale próbuje to rozwijać na sferę marzeń, planów, potem o pracy bo oboje szukamy, o jej babci) Ona była jakaś lekko zmęczona, podłamana- mówiła o tym,że ten rok poszedł na marne.

W ogóle dziwna sytuacja, bo dostała sms'a od swojej przyjaciółki, że ta mnie widziała przed chwilą na mieście- a ja w ogóle tej koleżanki nie znam.?

W rozmowie nawiązałem w pewnym momencie to dziewczyny, którą poznałem w autobusie-a propos cech które cenie u kobiet.
Ona na to, że po raz drugi w życiu się zakochała na wakacjach, a wcale nie pasował do jej typu ideału- ale, że po raz drugi ma też złamane serce- i z tego powodu się nie odzywała. I że jednak nie ma serca z kamienia. Kurwa!- nie wiem po co mi to mówi- na wcześniejszych spotkaniach też gada o jakiś facetach- olewam to, ale ja nie jestem z nią w takiej relacji, bym miał słuchać takich rzeczy.
Dlatego powiedziałam, że też tak kiedyś miałem(ona w tedy jakby z uśmiechem i dumą, że chodzi niby o nią)ale, że to jej sprawa. - koniec tematu

Ja nawiązałem do tego, żę nie odbrała kiedyś, delikatnie zwracając jej na to uwagę, to stwierdziła, że jestem zaborczy- i tej cechy bardzo u mnie nie lubi- ??? ja na to, ze się nie zgadzam, powiedziałem, że po prostu pokazałem co mi się nie podoba, że to jej zdanie- szanuje, ale uważam inaczej- koniec dyskusji.

Poza tym, sama przyznała, że zanudza- na co ja, że no właśnie, a potem na samym końcu spotkania-, że jest nudziarą, ja na to, że straszną ;p

Ogólnie starałem się pozostać sobą- nie zgrywać wielkiego alfa czy macho, próbowałem podnieść jakoś tę energię. Było trochę kina- tym razem się specjalnie nie broniła. Gadałem z nią normalnie jak z koleżanką, ale patrzyłem jej często głęboko w oczy.

Spotkamy się w przyszłym tygodniu bo chce ode mnie pożyczyć książkę- i do tego wstępnie się zgadaliśmy na pójście do teatru.

Nie wiem co mam robić- myślę, że z tym zakochaniem nie ściemniała- chociaż kiedyś też coś mówiła- że jej cała osoba jest skierowana w kierunku pewnego faceta- ja pokazałem, że to olewam- potem dostałem od niej sms'a że koleś z którym stała to nie jej facet- a potem sama zaproponowała spotkanie.???

Co teraz zrobić?
Lepiej- odbyć te dwa spotkania- zobaczyć co będzie
Czy już wcześniej szczera rozmowa- poważna, bez złości, wrażliwa, że kołem zapasowym czy plastrem nie będę. Bo przeramować może być ciężko, NLS- też szybko nie opanuje

Strasznie mnie męczy ta sytuacja ;/