Wcześniej skończyłem zajęcia, uśmięchnięty, zadowolony zmierzam w stronę domu. Pomyślałem, że skoro i tak wcześniej skończyłem to może warto zrobić sobie mały spacer i w końcu zacząc zagadywać dziewczyny na ulicy. Zastanawiałem się jednak która może być godzina, nie chciało mi się wyciągać telefonu... Uśmiechnięty, wyluzowany ie sobie ulicą a w moją stronę niewiasta wręcz płynie takim lekkim krokiem tanecznym po chodniku. hmmm, dlaczego to ja mam wyciągać telefon? Łatwiej zapytać o godzine;) Tak się złożyło, że nasz wzrok się spotkał, lekki uśmiech - odwzajemniła. Już zmierzam w jej kierunku i PANIKA! Co ja robie? po co? odwroc sie idz dalej nie zatrzymuj, ale było juz za późno, na szczeście nie zdąrzyłem zastosować w praktyce zadnej wymówki;)

-przepraszam, która jest godzina?
-chwileczke, (zdejmuje rekawiczke, odchyla rekaw plaszcza) ale musisz sam zgadnać, spojrz
miała zegarek bez cyferek same wskazówki
jakos wspolnie doszlismy ktora moze byc godzina, dziekuje ide dalej - pustka w głowie co mogłem wiecej powiedzieć...

ledwo odszedlem i pojawiło się;) cała masa pytań odnośnie zegarka, czy wiąże się z nim jakaś historia, dlaczego taki, skad ma, oryginalny jest i ladny pewnie z promocji bo wybrakowany troche;)

Dlaczego tak późno przychodzi mi do głowy coś sensownego? Bo nie trenuje! co z tego, że posiedzę w domu i spiszę sobie masę tematów do rozmów? oczywiście to jest przydatne ale przecież nie wymyśle wszystkich możliwych sytuacji.

Postanowienia końcowe:
widze dziewczynę na ulicy - podchodze. Zapytam o godzinę, kierunek czy inna pierdółke. Nawet jak nie poprowadzę dalszej rozmowy to bedę bogatszy o nowe doświadczenie i pewnie wymyślę jak poprowadzić rozmowe gdy już odejde.
W końcu nadejdzie taki moment, że od razu bedę wiedział jak poprowadzić rozmowę.

Kurcze a miało być krótko...