Cześć wszystkim, potrzebuję Waszego punktu widzenia.
Jakiś czas temu poznałem dziewczynę pracującą na stacji paliw w obcym mieście, w którym kiedyś bywałem z racji pracy; teraz tam zaglądam bardzo rzadko, jest mi nie po drodze. Wtedy (pracując i regularnie tankując) nie zauważałem jej...
Zaczęło się od tego, że zaczęła być w stosunku do mnie bardziej otwarta niż dla reszty klientów, co odwzajemniałem. Powiecie, że uprzejmość i otwartość mają w obowiązkach - racja, ale pewne rzeczy da się odróżnić od zwykłego bycia miłym. Po kilku "pogawędkach" przy kasie (przeważnie ona zaczynała rozmowę) dostrzegłem jakieś zainteresowanie z jej strony...
Miejsce, w którym pracuje, nie sprzyja rozmowom - różne obowiązki, pełno klientów, pieprzone hot-dogi. Po kilku oznakach jej zainteresowania wyszedłem z propozycją spotkania przy kawie czy czymś tam... Oczywiście odmówiła czerwieniąc się i spuszczając wzrok, słowami "może kiedyś..." Nie nalegałem więcej, czasem jeździłem tankować, rozmawialiśmy w "wolnych chwilach" i tak płynął czas. Jakiś czas temu postanowiłem "odświeżyć" znajomość, gdyż dawno tam nie byłem - pojechałem zatankować - od razu zauważyła, że dawno mnie nie było i gdzie się podziewałem. Znów jakieś pogawędki, kontakt wzrokowy, uśmiechy. W trakcie rozmowy dowiedziałem się (nie bezpośrednio) gdzie mieszka - tak jakby chciała mnie naprowadzić, jednocześnie nie zdradzając "adresu". Znając jedynie imię... od czego jest google... No i "odbiło" mi od tamtej pory - wiem gdzie mieszka, znam jej "grafik" (to akurat nic trudnego), czasem bywam przejazdem w tym mieście... Pojawił się nawet element "kina" w naszych relacjach - zamiast położyć fakturę na ladzie, wyciągnęła rękę w moją stronę - nie omieszkałem złapać za nią patrząc w oczy... Znów zaczerwienienie, ale i wesołość w oczach... Za którymś razem poprosiłem o numer - również odmówiła(?) słowami "może innym razem... nie JESTEŚMY cierpliwi, co?" I uśmiech. Odpowiedziałem, że to nie kwestia cierpliwości tylko poszanowania czasu pracy. Coś w tym stylu. I odszedłem z uśmiechem, bo mi się spieszyło. Od tamtej pory widzieliśmy się kilka razy... Nawet, gdy nie było jej przy kasie a ja pojawiałem się w sklepie, za chwilę też się pojawiała przy kasie do której miałem podejść. Pewnie kamery, a może przypadek... Rozmawiamy, ona zagaduje co słychać, "faktura", uśmiechy. Nie ponawiam pytań o kontakt, ani o spotkanie... Chcę poczekać na jej jakiś ruch.

I tu pytanie do Was: jakiś pomysł aby zwyczajnie nie spieprzyć?
Tak myślę - wpływ otoczenia, może klienci ją peszą? To co, mam pojechać do tego miasta, poczekać aż skończy pracę i wtedy coś zaproponować? "Przypadkiem" pojawić się w jej rejonach?