Krótko po świętach zdecydowałem się trochę bardziej zadbać o swój profil na Naszej Klasie, od dwóch lat całkowicie zaniedbany. Dodałem parę fotek, wysłałem zaproszenia do ludzi, których znam, a których wciąż nie mam zapisanych. A potem przyszedł mi do głowy następujący eksperyment: wstukałem w wyszukiwarkę nazwę swojego miasta i dałem przedział wiekowy 17-18 lat. Ukazało się około dwóch setek dziewczyn. Otwierałem w kolejnych kartach profile tych, których główne fotki wyglądały zachęcająco. Potem zaglądałem do galerii, przyglądałem się zdjęciom, żeby się upewnić, czy naprawdę mam chrapkę na daną osobę, a także, czy czasem z kimś nie jest (w przypadku fotek zrobionych niedawno). Jeżeli spełniono te kryteria, wysyłałem wiadomość, w której pisałem, że fajnie jej z oczu patrzy i jestem ciekaw, czy równie fajnie się z nią gada - jeśli tak, niech napisze na ten i ten numer gg.

Rezultaty nie spełniły moich oczekiwań. O ile większość lasek odwiedziła w rewanżu mój profil, to żadna nie napisała na podany numer, jedynie kilka wysłało wiadomości na NK, w najlepszym wypadku kończyło się jednak na kilkukrotnej wymianie korespondencji. Postanowiłem rozszerzyć krąg poszukiwań o sąsiednie, większe miasto. Tym razem dwie się odezwały - jedna jeszcze wcześniej, na NK. Przyznam szczerze, że w obydwu przypadkach doszło do śmiesznych sytuacji: ta pierwsza (brzydsza, ale nie jakiś pasztet, bo w końcu bym do niej nie napisał) odezwała się później na gg, a ja nie byłem pewien, czy to ona, czy jakaś inna, a ta druga (spoko dupeczka) przedstawiła się i wszystko byłoby super, gdyby nie to, że wysłałem wiadomości do trzech dziewczyn o tym imieniu. Ale w końcu się jakoś zorientowałem w sytuacji.

Obecnie mam za sobą już kilka rozmów w obiema paniami. Ta brzydsza... no cóż, z jej strony naprawdę widać spore zainteresowanie (już parę razy sama zagajała rozmowę). Wstępnie umówiliśmy się na spotkanie, ale jak już skończy mi się rejwach z sesją. Mam też jej numer telefonu. Zarówno do niej, jak i tej drugiej (na razie nie bawmy się w zmyślone imiona, bo brak mi inwencji), stosuję mnóstwo negów, troszkę nieco bardziej dwuznacznych insynuacji - powiem szczerze, że oglądając sobie archiwa naszych konwersacji, naprawdę jestem z siebie dumny. Sprawdzają się wszystkie zasady Gracjana: piszę coś, a jeśli ona nie odpisze, albo napisze coś zdawkowego, ja czekam cierpliwie. Mija kilka minut i... voila - zminimalizowany pasek gg rozbłyskuje oranżem, a ja czytam coś w stylu albo spóźnionej odpowiedzi (to opóźnienie to bezwzględny ST), albo "co tak milczysz?". Nie ukrywam, że te rozmowy naprawdę mocno mnie odprężają. Wiadomo: brak kontaktu wzrokowego (grunt, że przynajmniej wszyscy mamy fotki na profilach na NK, więc przynajmniej wiemy, że nie gadamy z jakimś zombie), brak odpowiedniej tonacji... ale za to czuję większą swobodę i mniej oporów przed napisaniem czegoś mocniejszego czy pikantniejszego.

Co do drugiej, to początkowo sprawa przedstawiała się gorzej, a teraz to już sam nie wiem... w każdym razie odpisała mi dziś na wiadomość wysłaną wczoraj i powiedziała, że teraz nie może ze mną gadać, bo ma duży problem na głowie. Dowiedziałem się trochę więcej i okazało się, że mogę jej bez problemu pomóc. Już się dość dobrze przekonałem, że służenie laskom pomocą to najszybsza droga do wpakowania się w ramy przyjaciela, ale... miałbym potem duże wyrzuty sumienia. Pomogłem, za co dostałem buziaczki. Ma być dozgonnie wdzięczna, o co zamierzam się zresztą upomnieć - obiecała, że da z siebie wtedy wszystko. Jednym słowem - nie wydaje mi się, żebym stracił w jej oczach tym dobrym gestem, raczej zyskałem. Staram się również sam kończyć prowadzone z nimi rozmowy.

No więc czemu ma właściwie mój wpis służyć? Nie, nie chodzi tu o zwykłe opisywanie moich przygód, jeśli nie dokonał się w nich znaczący postęp. Mówię raczej o tym, że taka zwykła rozmowa na gg może się przeciągnąć na bardzo długo i kto wie, czy nie wyniknie z niej więcej niż z tradycyjnego podrywu. Ciężko mi zachęcać kogokolwiek do podobnego postępowania, bo sam nie znam jeszcze jego ostatecznych rezultatów, ale myślę, że raczej się w ich oczach nie frajerzę. A nawet wprost przeciwnie. Ale lepiej na nic na razie nie liczyć...