Witam,
Przedstawię w skrócie moją sytuację.
Po rozstaniu z dziewczyną chyba straciłem jaja. Prosto z mostu co? Chodzi o to, że nie mam już tej pewności siebie co kiedyś i po prostu gubię się w relacjach z kobietami. Fakt, mocno przeżyłem to rozstanie i to ja musiałem to zakończyć bo mnie oszukiwała i odwaliła niezły numer no i dla mnie skończyło się jazdą na środkach uspokajających. Po jakimś czasie mi się odwróciło i czułem powera jak kiedyś, dosłownie 100% testosteronu, flirtowałem z kobietami, podrywałem je bezczelnie...ale minęło...jakoś się wypaliło. Opiszę to co mnie spotkało dalej , może mi doradzicie a jeśli nie to chociaż fakt, że mogę tu popisać będzie jakąś formą terapii.
Przypadek 1.
Ona (21 lat): najładniejsza dziewczyna w grupie (tak studiujemy razem) spoza mojego miasta. spiknęli nas nasi koledzy i koleżanki z grupy przed świętami bożego narodzenia (twierdzą że się jej podobam). wziąłem od niej numer i na wykładach smsowaliśmy i chciałem się umówić na spacer. Niestety...widziałem jak konsultowała z koleżankami co mi odpisać - oczywiście odpisywała, że nie (wiadomo, nie tak szybko - spoko rozumiem tą gierkę). Trzymaliśmy luźny kontakt przez jakiś tydzień, ona puszczała mi sygnały, ja po czasie odpuszczałem, smsy itp. Raz na gg miała smutny opis, no więc się "zainteresowałem" i zadzwoniłem z pytaniem co się stało. "A takie tam problemy osobiste no i egzaminy bla bla.." i że idzie z przyjaciółkami na piwko omówić te problemy. No i co? zerwała kontakt całkowicie, od tamtej pory nie miałem z nią kontaktu (tak pisałem co jakiś czas i próbowałem się dodzwonić ąż do momentu kiedy odrzuciła połączenie (i wiem, że byłem trochę natrętny). Po dwóch tygodniach odezwała się nagle O_o! jak gdyby nigdy nic oczywiście z pytaniami o egzaminy i tylko sprawy związane ze szkoła. I co najgorsze? Koleżanki z którymi się trzymałem wymieniły się z nią numerami telefonów (między innymi te którym wiem, że się podobam) a jeden kumpel nagle zaczął się przy mnie kręcić i dosłownie wyczułem, że mnie pilnuje, zwłaszcza jak rozmawiałem z innymi. Nożesz!! No ale było po sesji, trzymaliśmy raczej koleżeński kontakt. Mimo to próbowałem od czasu do czasu gdzieś ją wyciągnąć - koncert, kino ale ona zawsze że nie, nie wiem, może. Myślę sobie - pogrywa ze mną. A ja głupi dzwoniłem czy się zastanowiła ale oczywiśćie zawsze nie. I teraz sceny:
1. Idziemy grupką na piwo po wykładach, i co się okazuje, zostaję tylko ja, koleżanki moje, jej koleżanki...i co mnei doprowadza do szału to te ich wymiany uśmieszków, spojrzenia i kręcenia głową do siebie! odpuszczam, nie będę robil z siebie pajaca (ooo patrzcie jak on się o mnie ubiega, jak piesek).
2. Chciałem ją zabrać na koncert, odmówiła, ale powiedziała że na weekend będzie w moim mieście chyba. No to że zadzwonie do niej. Zadzwoniłem po 2 dniach - "nie nie, jade gdzie indziej". co się okazało? spędziła weekend w moim mieście...

Normalnie dałbym sobie spokój ale chyba mam przerost ambicji i łatwo nie odpuszczam.

3. W końcu umówiliśmy się na imprezę, przyjechała z siostrą i przyjaciółkami..-_-..Muzyka dzika, niesprzyjająca przybliżeniu się, przy stoliku ona i ja na jednej kanapie na drugiej cała reszta, obserwują. Ja odpuszczam eh. Ale chciała się spotkać jeszcze to mówię, że ok na następny weekend zabieram ją na coś słodkiego - ucieszyła się. Następny weekend co? "Nie będę miała czasu bo idę z kolegą do kina" !!
4. Przestałem się pytać i mówię z mostu, że zabieram ją do kina, i że wszystko załatwione. Ok zgodziła się od razu. Ale...w dzień spotkania dzwoni na 2 godziny przed, czy może zabrać przyjaciółkę...no ręce mi opadły i się k! zgodziłem, bo myślałem że inaczej coś wymyśli i wcale nie przyjedzie (taaak, to pewnie był jakiś test). Odpuściłem, byłem tylko koleżeński, ale miałem w zanadrzu jakieś komplementy ale jak tylko zaczynałem to w połowie zdania wtrącała się przyjaciółka i byłem zagłuszany. Odwiozłem obie do domu i dosłownie przepadłem. Zero inicjatywy z mojej strony.

Oczywiście, później pytała czemu się nie odzywałem, ale odpowiadałem tylko, że miałem dużo na głowie. I dalej po koleżeńsku z mojej strony. Przymilała się oczywiście, ale to nasilało się tylko przed zaliczeniami. Ba, sama potrafiła dzwonić żeby pomóc jej przy referacie..

Ogólnie to nie ma sytuacji żeby nie była sama, zawsze w otoczeniu koleżanek, przyjaciółek. Nie mam jak zadziałać, jak się wykazać. A to już się ciągnie jakieś pół roku (żenujące, wiem). Ale ona się uśmiecha do mnie nieraz, przymila i gada mi, że jest sama. A ja nie wiem co robić!! normalnie jaja urwane! puf! I czuję w kościach że słucha przyjaciółek.

Wiem, od***lo mi, powinienem już dawno odpuścić, ale chcę to rozegrać do końca, zależy mi, chcę ja k! w końcu poderwać bo to mi wchodzi na moją chorą męską dumę!. Za tydzień ostatni egzamin w weekend potem zobaczymy się pewnie w październiku. Jakieś rady? Jak to rozegrać? Jeśli jakieś pytania to dopowiem, Przedstawiłem całość żebyście mieli jakiś szerszy obraz sytuacji.