Witam po raz pierwszy

Chciałbym w tym wpisie podzielić się moją historia która zaczyna się dokładnie w ten sam sposób jak i większości użytkowników.

Nie będe oryginalny mówiąc że byłem pizdą, lamusem, frajerem, popychadłem i jeszcze wiele podobnych epitetów znalazłoby się aby opisać moją dawną
osobę. Byłem nikim a mojej głowie krążyły chore iluzje wpojone mi przez to całe społeczenstwo. Charakter ukształtowała też nieobecność ojca w moim życiu.

Moja metamorfoza zaczełą się podczas całonocnego surfowania po internecie gdy napotkałem na strone niejakiego wujka uwo. Nastąpił przełom i wtedy
uświadomiłem sobie, że całe życie ucieka mi z przed nosa i tak naprawdę to nic w ciągu tych 15 lat nie osiągnąłem...

Zacząłem chłonąć więdze o samorozwoju, pewności siebie, ogólnych podstawach prawidłowej komunikacji międzyludzkiej. Nie chciałem być żadnych uwodzicielem,
chcialem poprostu być szanowanym, fajnym, beztroskim nastolatkiem, który czerpie radość z każdej sekundy życia.

Powoli włączałem w życie te wszystkie porady i z ręką na sercu moge powiedzieć, że to zmieniło moje życie... Codziennie widzialem zszokowane miny wszystkich
i słyszałem zdania typu: "Liam zmieniłeś się", "Liam to Ty?". Wokół mnie zbierali się ludzie i poprostu byłem lubiany przez kumpli, koleżanki czy nawet nauczycielki.
Mimo iż czułem się świetnie to jednak brakowało mi czegoś... Brakowało mi kogoś na prawde bliskiego.

W pierwszych chwilach zdobywania wiedzy zawartej w internecie na temat relacji międzyludzkich porady w aspekcie relacji damsko-męskich traktowałem
z przymrużeniem oka i jakoś niekoniecznie mnie interesowały... do czasu. Mimo iż nie miałem trudności w rozmowach ze znajomymi to ciągle nie dopuszczałem
do świadomości sytuacji gdy miałbym rozmawiać z obcą dziewczyną ot tak. Próbowałem jakoś to przełamać, gadałem z koleżankami ze szkoły a porady i wszystkie sztuczki typu NLP, negi, C&F itd. testowałem na różnych czatach.
komunikatorach, czy przez smsy (wiem, że to zło, i nigdy nie podziała na dziewczynę tak jak bezpośredni kontakt ale nie miałem na tyle odwagi i pozytywnej energii)
Mimo iż nie był to bezpośredni kontakt to dostawałem mase komplementów. Dziewczyny mówiły mi że jestem inny niż wszyscy, że mam zabójcze poczucie humoru itp. ale nadal brakowało mi odwagi na spotkanie się z dziewczyną. Największy skok w moim samorozwoju zrobiłem po przeczytaniu blogów użytkowników strony podrywaj.org. Tę strone tworzą ludzie i ich doświadczenia. Blogi
takich użytkowników jak ciechan, marso, Hoon dają takiego kopa że aż chce się wyjść i zaczepić pierwszą lepszą dziewczyne. Poczułem niesamowitą energie i wyszedłem sobie na spacer. Obrałem sobie łatwy cel a mianowicie zwykłe zapytanie o godzine. Mimo prostoty zadania, dało mi wiele pewności siebie i zwyczajnie poczułem się lepiej. Odkryłem jeszcze jedną ważną dla mnie rzecz:

DZIEWCZYNY CHCĄ ŻEBYŚ DO NICH PODCHODZIŁ. Nawet nie myślalem ile radości dam dziewczynie poprzez
kilka sekund komunikacji

Ja: Wiesz może która godzina?
Ona: ta i ta
Ja: Dzięki
Odchodząc rzuciłem: ładne buty

każdy odszedł w swoją strone ale z uśmiechem i pogodą ducha Kiedy spytałem z uśmiechem trzech dziewczyn o godzine to ścigały się która pierwsza wyciągnie telefon
i poda mi tą godziną.

Uświadomiłem sobie, że dziewczyny są znudzone tą rutyna. Ciągle tylko szkoła, dom, szkola, dom, sklep, dom. Oczywiście nie mówie tu o dziewczynach zabójczo pięknych do których podchodza dziesiątki facetów dziennie ale do cholery, po co mi takie? są miliony ładnych, wartościowych dziewczyn z którymi, można fajnie spędzić chwile.

Wracając do historii... po tygodniu cieżkiej pracy nad pewnością siebie i oswojeniem się z obecnością nieznajomej dziewczyny, wreszcie odważyłem się podejśc do ślicznej blondynki w mojej opinii HB8. Rozmawiałem z nią kiedyś kilka razy w szkole o głupotach i kiedy wychodziła ze szkoły z koleżanką, po prostu podszedłem do niej i wypalilem z uśmiechem:

Ja: Porywam cie
Ona: (totalne zaskoczenie) Ale jak to?
Ja: Tak poprostu, chodź przejdziemy sie (drżącym jak cholera głosem;)

Nie mogłem uwierzyć, że tak łatwo mi pójdzie. Szedłem z nią i poprostu rozmawialiśmy, śmialiśmy się, nawet tańczyliśmy poloneza na ulicy heh odprowadziłem ją ale nawet nie domykałem, nie myślałem o tym bo byłem podjarany samym faktem że to wszystko tak gładko poszło. Mam jej numer, może coś z tego będzie ale, nie nastawiam się na to, zrobiłem kilka błędów ale postaram je zniwelować z kolejnymi dziewczynami.

To by było na tyle. Dziękuje użytkownikom tej strony za wszystkie porady i motywacje. Teraz ciesze się z życia i na pewno nie spoczne na laurach.
Pozdrowienia i wesołych świąt wszystkim