Witam wszystkich czytelników. Jest to mój pierwszy wpis a zarazem pierwszy przełom w podrywaniu. Była masa błędów z których tylko wyciągnę wnioski.

Zaczęło się w grudniu 2009. Idąc szkolnym korytarzem od jakiegoś czasu wymieniałem się uśmiechem z jedną dziewczyną.... Po lekcjach Gracjana postanowiłem zagadać. I tak to się zaczęło....

Szło gładko. Dała mi numer. Gadaliśmy dużo w szkole no i przyszedł czas na spotkanie . Dużo rozmawialiśmy, świrowaliśmy i jakoś tak wyszło że na koniec ją pocałowałem. No i nadeszły ferie.

W tym czasie już rozkręciło się na dobre. Chodziliśmy do siebie do domów. Było poprostu bosko. Jednak nie zależało mi na niej aż tak bardzo więc stosowałem od czasu do czasu chłodnik, miałem swoje zdanie i twardo przy nim stałem.

Wszystko było cacy dopóki nie pojechaliśmy na szkolny wyjazd na narty.... Tam właśnie się zakochałem po uszy. Tak mi zakręciła w głowie, że nie wiedziałem co się dzieje, nie mogłem się skoncentrować, cały świat był skoncentrowany na niej. I wtedy zaczęło się gierki.

Wpadałem w każdą jej pułapkę. Obrażanie się o nic, humory. Nie podobało mi się to ale tak mi namieszała w głowie że to i tak ja zawsze przepraszałem... ; /. Zrobiłem z siebie totalnego frajera i cipkę. Doszedłem do wniosku że muszę mieć bardziej wyjebane. Strasznie spadły mi oceny. Poprostu nie mogłem wytrzymać jak ona się gniewała.

Teraz stosując afirmację powoli się odkochuję. Pozatym leczę się trucizną czyli poznaję masę nowych dziewczyn. Doszedłem do wniosku że muszę popracować nad sobą i się tak nie przejmować, przecież mam dopiero 16 lat i jeszcze niejedna fajna dupa przede mną . Na pewno wyciągnę z tego wnioski. Zakochanie to piękne uczucie ale można nieźle wycierpieć... I chyba to by było na tyle


                                                                           Pozdrawiam : )