Sześcian, test na przyjaciółki, gra w pięć pytań... Ciągle się o tym mówi. Rutyny. Wszędzie rutyny. Otwieracz na zazdrosną dziewczynę, NEG na dziwny zapach. Wszystko to są rutyny. Po co jednak naprawdę są potrzebne? Komu są potrzebne? I kiedy?
Gdy ktoś zaczyna zabawa w PUA, boi się. To oczywiste i nieuniknione. Rutyny mają ułatwić mu pierwsze kroki. Nasz nowy artysta nie musi zastanawiać się nad tym co powiedzieć, ma materiał „z puszki”, który jest sprawdzony i rozegra w zasadzie zestaw za niego. Niektóre metody, np. Anihilation Method, stworzona przez Style’a w zasadzie opiera się w 80% tylko i wyłącznie na materiale z puszki. Cały czas rutyny, rutyny, rutyna za rutyną. Wszystko jest w zasadzie rozegrane jeszcze przed podejściem do setu. Jej twórcy przewidują wszelkie możliwe odpowiedzi na rutynę i co wtedy zrobią.
Taka gra jest ciut prostsza, ale wymaga mnóstwo poświęcenia ze strony artysty uwodzenia. Jest to wiele godzin nauki w domu, wymyślania DHV stories i DHV tricks, różnych gierek, zabaw itp. Pochłania to na pewno sporo czasu, ale idąc w pole możesz być w miarę spokojny – masz materiał on zadziała. Pragnę jednak przypomnieć, że są i negatywne strony – tacy uwodziciele często skupiają się tylko na gadaniu ze sobą, bardzo zawężają liczbę znajomych, muszą sporo pracować w domu i w polu, a i tak czasem nie udaje im się utrzymać setu dłużej niż 5 min. Więc robi się wiele podejść. Jednego wieczoru nawet może koło 100. Z czego oczywiście z czasem będzie coraz więcej numerów telefonów, KC itp. Żeby dobrze to zrozumieć, polecam Reality-show VH1 Pick Up Artist. Nieraz słychać tam Mysteriego „Nie korzysta z materiału, zaraz straci set” i oczywiście dzięki magii TV chwilę później uczestnik naprawdę traci set.
Rutyny jednak w moim mniemaniu są IDEALNE dla początkujących. Możesz łatwo okazać się interesującym gościem i podnieść swoje mniemanie we własnych oczach, poprawić samoocenę i dobrze się bawić. Są w końcu rutyny na wszystko, na początek w secie, na KC, na wygranie drinka, na zaciekawienie. Nie opisywałem tego (może to zrobię), ale miesiąc temu zdobyłem bez większego problemu numer telefonu i KC od dziewczyny w około 20 min, używając tylko i wyłącznie rutyn (ogólnie znanych jak test przyjaciółek, ale i jednej, świetnej wymyślonej przeze mnie).
Rutyny mają też swoje minusy, największy chyba, jaki znam:
-W naszym kraju (przynajmniej w stolicy) kluby są bardzo, bardzo głośne, a jak to powiedział Mystery: „Nie możesz rozgrywać tam, gdzie nie możesz mówić, unikaj głośnych miejsc w klubie”
-Gdy się skończą... Robi się bardzo niemiło, możesz w krótkim czasie stracić set.
-Wymaga to sporo zaangażowania.
Bardzo wiele osób źle używa rutyn. Starają się je na siłę zrobić dziewczynie i na siłę ją uszczęśliwić. Widziałem ten scenariusz miliard razy „-Ale to fajne! Zrobię Ci sześcian! –Ale ja nie chcę! –Ale weź! To jest fajne! (bla bla bla)”.
Rutyny rób tak:
1. Rzucasz przynętę (np. o, wczoraj kolega pokazał mi fajną grę, nazywa się trzy myszy)
2. Czekasz na jej reakcję i tu:
3. POZYTYWNA REAKCJA Dziewczyna jest zainteresowana rutyną, wówczas robisz
4. NEGATYWNA REAKCJA Np. gdy dziewczyna nie pyta o rutynę, nie jest zainteresowana, wówczas albo porzuć rutynę, albo nawiąż do niej za jakiś czas.

Z czasem również, będziesz musiał użyć mniejszej liczby rutyn w secie, dojdziesz do wprawy, będziesz po prostu spójny, bo wielokrotne robienie rutyn sprawi, że będę wykonywane bardziej naturalnie z większą pewnością siebie itp.
I będzie OK., o ile zostaniesz w tej metodzie. Całe podrywanie możesz wówczas ograniczyć do rutyn i schematów, ale pamiętaj, jak skończył Mystery.