Uzależniłem się od emocji. Robię ST, pusz and pulluję. No jak nic zachowuje sie jak kobieta.

To myśli które przebiegają mi przez głowę już od jakiegoś czasu.

Późna jesień. Drzewa dawno straciły swój zielony blask. Niebo skryły szare chmury, tworząc ponury i nostalgiczny klimat. W okół betonowych monumentów przemykają przygarbione postacie, atakowane chłodnymi porywami wiatru. Po czarnym, spękanym asfalcie suną samochody, tworząc mglistą poświatę w powietrzu. W nozdrza uderza silny zapach spalin i dymu. Jałową ziemię skrapla nieprzyjemna mżawka.

W końcu nadeszła ta chwila. Dawno nic nie pisałem. Może było spowodowane to tym, że nie miałem ochoty, weny, a że biernie uczestniczyłem w życiu strony? Nie wiem. Ale doszedłem do wniosku, że jeśli chce się coś dostać, trzeba najpierw dać od siebie i przełamać tę passę słów, które po kilku wnikliwych analizach są zjadane przez klawisz BACKSPACE.

Otwieram oczy. Leżę w sterylnym, prostokątnym pomieszczeniu. Mój umysł zatapia się we wszechogarniającej bieli gołych i gładkich ścian. W kącie leży stos poukładanych notatek. Działania matematyczne, rachunki prawdopodobieństwa zapełniają każdą ze stron.

Witam.

Dawno nic nie pisałem , z racji wolnego czasu postaram się to nadrobić.

Zaczynajmy..

Wyobraź sobie siebie leżącego na ziemi. Jest godzina 23 czujesz chłodny wiatr i po całym ciele przechodzą Cię ciarki. Chcesz wstać , ale nie jesteś w stanie zrobić wyrazistego ruchu.

Drugie podejście do DC zacząłem zgodnie z planem, czyli 29 marca. Nie będę się powtarzał tytułem wstępu, ponieważ wszystkie założenia, cele itp. w szczegółowej formie znajdziecie tu http://www.podrywaj.org/demonic_... Pod tym linkiem jest też wyczerpująco opisany raport z mojego pierwszego podejścia do tego kursu.