przeczytałem i nie koniecznie to ma tutaj odniesienie.
Ja do niej chodziłem będąc w związku i wtedy już zauważyłem że jest atrakcyjna i ją delikatnie podrywałem jak każdą inną która mi wpadła w oko.
Teraz po prostu mogę zadziałać bardziej nie krzywdząc innej, czyli mojej ex.
Bardziej uważam że nie wypada bo terapeutka też wie o najskrytszych częściach umysłu pacjenta i na dłuższą metę nie jest to dobre dla pacjenta.
Ciekaw jestem czy były takie przypadki i może ktoś wie na ten temat jakieś szczegóły albo przykłady.
Też nie mam na myśli tutaj związku. Jest atrakcyjna, z chęcią bym się z nią przespał i wtedy na pewno skończył terapię a co dalej to już inna sprawa.
Ale jeśli to nie możliwe to też nic się nie stanie.
Po prostu wpisuje się w akceptowalne ramy kobiety moim zdaniem

dzięki Panowie za odpowiedzi i dawkę nowej wiedzy. nigdy nie słyszałem o powyższych zagadnieniach. Trochę przypomina mi to syndrom Sztokholmski tylko wiadomo inne strony i inne okoliczności
też tak myślałem że, lepiej odpuścić bo oprócz zwykłych kwestii i tarcz obronnych dochodzi najpoważniejszy problem o którym napisaliście chociaż jako że lubię się mierzyć z trudnościami bym spróbował ale faktycznie szkoda czasu. Jeszcze dziewczynie narobie problemów
pozdrawiam i uważam temat za wyczerpany.

ps. prośba Panowie, rozruszajcie trochę ten dział bo widzę stagnację, dlatego też staram się czasami coś tu pisać zamiast na głównym.

pzdr

raporcik po wczorajszym spotkaniu.
Otóż pani terapeutka, była moim zdaniem znowu odstawiona (nie było to formalne ubranie i jak wspomniałem we wpisie, na początkowe spotkania była ubrana bardziej hmmm odpowiednio). Koszula, lekko ropięta na dekolcie, biustonosz mocny push-up - ciężko było się skupić na kontakcie wzrokowym ale dałem radę spodnie skórzane mocno opinające dupkę.
Nie jestem napalony na nią, spokojna głowa ale serio to wygląda na to, że specjalnie się odstawia. Chyba że zmieniła styl ubierania się lub dziwnym trafem zawsze kiedy ja przychodzę, idzie po pracy na randkę
No i niestety musieliśmy być w maseczkach.
W każdym razie do rozmowy wtrącałem lekkie komplementy typu: że podoba mi się jej grzywka, że szkoda że siedzimy w maseczkach bo podoba mi się jak się uśmiecha, ładna maseczka pasująca do ciemnych oczu. Za każdym razem można było zauważyć, że szeroko się uśmiecha mimo maseczki.
Nie omieszkała sama zacząć temat dziewczyny. Spytała, czy dalej jestem singlem, czy nie wróciłem do byłej. Uważam, że pytanie to paść nie musiało, nie było istotne w terapii. Wyraźnie była zainteresowana.
Ogólnie dużo luźnej, swobodnej rozmowy, sporo żartowałem, odbierała żarty wzorowo.
W między czasie, tak jak Admin sugerował, padło stwierdzenie z mojej strony że: gdyby nie okoliczności, to porwałbym Panią na kawę.
Nic nie odpowiedziała ale zabłysły jej oczy i ponownie uśmiechnęła się. Widocznie ją to trochę zaskoczyło. Jednak nie próbowałem naciskać dalej, uznałem, że nie od razu Rzym zbudowano i najpewniej jej reakcja mogłaby być odmowna.
Stwierdziłem, że lepiej narazie było wykazać trochę inicjatywy ale nie iść na całego. Niech przez czas do następnej wizyty trochę o mnie pomyśli inaczej niż jak o pacjencie. Mam taką nadzieję przynajmniej że tak będzie.
Na koniec luźna rozmowa i życzenie miłego dnia.

Wyglądała mi na taką zbajerowaną bo miała problemy z normalnym zakończeniem spotkania. A to długopis wypadł a to potknęła się gdzieś o krzesło.

Być może będzie z tej mąki chleb W każdym razie spróbuję. Najwyżej jak będzie kiszka to nie będę chodził na terapie dalej i tak miałem kończyć w zasadzie

jak to mówią - inni terapeuci też przyjmują. W razie niepowodzenia wbijasz gdzie indziej.

Mnie najbardziej wkurzałoby to, że kobieta od początku sporo wie o moich słabościach.

Przerabiam teraz taki etap w związku, w którym wychodzą moje słowa sprzed 4 lat, kiedy dziewczynę traktowałem jak kumpele z imprez.

Mści się to strasznie

Dobra podsumowanie:
W środę byłem na kolejnej wizycie. Stwierdziłem przed że polecę na fristajlu i wóz albo przewóz. I tak uznałem, że to ostatnia wizyta.

Tak więc, rozpocząłem delikatnie. Komplement na temat wisiorka na szyji. Później trochę rozmowy na temat terapii, i wtrącanie komplementów i ogólnie starałem się odchodzić od tych tematów. Udało się, bo zaczęliśmy rozmawiać o sprawach prywatnych. Dowiedziałem się z kąd pochodzi, co robi na codzień poza pracą.
- Bardzo żałuję, że poznaliśmy się w takich okolicznościach, gdyby nie to zaprosiłbym Panią dzisiaj na kawę po pracy, oczywiście w celu poznania bardzo interesującej kobiety.
- Generalnie mam zasadę jak większość terapeutów, że nie spotykam się z pacjentami. Za dużo o nich wiemy, szczególnie tych złych stron
- Spokojnie, nie zamierzam Pani zapraszać na randkę. Po prostu chciałbym poznać interesującą osobę jaką niewątpliwe Pani jest a i Pani nie będzie żałować, że poznała mnie. Zresztą po naszych ostatnich spotkaniach sama Pani widzi, że tak na prawdę teraz muszę pracować sam nad sobą i nie ma potrzeby dalszej współpracy na tej płaszczyźnie.
- To prawda.
- Dlatego w tym momencie przestaliśmy być w relacji terapeuta-pacjent. Eldoka jestem.
- Hmmm Eliza, miło mi.
- W takim razie, dzisiaj po twojej pracy będę tutaj niedaleko przed wejściem do parku na ławce czekał. Znam bardzo fajną kawiarnię z super ciachami.
- Nie wiem, nie jestem przekonana czy powinnam... Wydajesz się być sympatyczny bardzo ale jednak jest wątpliwość.
- Rozumiem ale nic nie tracisz tak na prawdę. Jedyne co, to godzinkę czasu. W porównaniu z poznaniem interesującego faceta to chyba nie jest duża strata?
- No dobrze, skuszę się. Ale tylko na kawę, nic poza tym
- W takim razie, wpisz mi tutaj proszę swój numer. W razie gdyby mi coś wypadło albo miałbym się spóźnić ale nie przewiduję raczej takiej sytuacji. Nie, gdy mam okazję bliżej poznać Ciebie
- Za dużo już chcesz, wiesz...
- Taki jestem, celuję zawsze wysoko. Jak się rozmyślisz, zawsze możesz zablokować mój numer ale nie jestem desperatą
- To puść mi sygnał, żebym wiedziała że to ty.
- Jedną z zasad którymi się kieruję w życiu to: Nie znasz dnia ani godziny
- Ciekawe... To do zobaczenia.
- Tak jest, do zobaczenia.

Spotkaliśmy się po pracy. Na kawie dużo śmiechu, wesołych historii. Widać, że zaciekawiłem ją. Był delikatny dotyk z mojej strony. Rozkręciła się i tak jak zazwyczaj robię w takich momentach na pierwszym spotkaniu, oznajmiłem, że muszę już lecieć bo mam ważną sprawę do załatwienia. Odprowadziłem ją pod samochód. Podziękowałem za spotkanie i poszedłem w swoją stronę. Widok jej zaskoczenia - bezcenny. Za każdym razem jak tak robię "Kurwa, co jest? Coś powiedziałam nie tak?"

Podczas rozmowy wspomniała, że z kimś się spotyka ale nie wie jeszcze co z tego będzie. Spotykając się ze mną, wnioskuję że raczej nic poważnego póki co. Niebawem do niej zadzwonię, umówię się już wieczorem na jakieś wyjście i przyatakuje. Oczywiście, jak zechce.
Nie ważne, jak się skończy, ważne że można i w takich sytuacjach coś ugrać.
Może też tak być, że nie będzie chciała iść w to dalej a faktycznie tylko zainteresowałem ją jako człowiek a nie facet