Dowiedziałem się, że na imprezie, na którą się wybieram, będzie też moja była, z którą rozstałem się grubo ponad pół roku temu. Sytuacja zbiegła się w czasie z moim rozstaniem z inną panną, z którą przeżyłem krótki epizod i moja wcześniejsza zaczęła mi krążyć z powrotem w głowie. Postanowiłem po prostu dobrze bawić się na tej imprezie. Kiedy jednak zobaczyłem ją jak stoi ze swoim nowym kolesiem za rękę, to mocno mnie potarzało. Nie, nie tak zalecał BANE w swoim świetnym artykule. Uczucie było jednak bardzo chujowe i skrajnie nieracjonalne, mimo iż zdążyłem już zrozumieć, że ona nie była mnie warta, że zakochałem się w sprytnie przez nią wykreowanych iluzjach samodoskonałości. 

Od czasu rozstania zmądrzałem życiowo dwukrotnie. Zrozumiałem jaki chcę być, co chcę osiągnąć i czego kobiety oczekują od faceta. Dopiero teraz spokojnie układam sobie wszystko w głowie. Napisałem sobie na kartce dlaczego moja była nie nadaje się dla mnie. Pracuję dalej nad sobą cierpliwie żeby w przyszłości nie dołować się bez potrzeby. Chciałbym, żeby ona poznała mnie po tym jak się zmienię. Widać jeszcze zbyt mało czasu minęło od rozstania. Czas skoncentrować się na ważnych rzeczach-praca, uczelnia i na osobach, którym na mnie prawdziwie zależy. Obecnie mam nielekko zjebany okres, spiętrzyło mi się na głowę wiele spraw, ale staram się je jak najlepiej ogarnąć i wiem, że za parę tygodni wszystko się poukłada. Poza tym-przecież zawsze daję radę.

Zamiast podsumowania moje motto: jebać słabe panny!

PS. Szanuję wolność komentowania blogów, ale jeśli chcesz napisać "nie wniosłeś nic nowego" to nie rób tego, bo nie o to mi chodziło. Chciałem uzewnętrznić swoje emocje-ot co.

Pozdrawiam!