...marnowanie czasu, który masz nie ma żadnego sensu.

SIEMA!

Dzisiejszy wpis kieruję głównie do moich rówieśników, nastolatków(wieeeem, że tu jesteście). Jestem jednak przekonany, że i trochę starsi znajdą w nim kilka ciekawych uwag.

http://www.podrywaj.org/forum/od... - szczerze, do otworzenia WordPada zainspirował mnie ten temat na forum.

Kiedy zacząć podrywanie? Kiedy znaleźć swój cel w życiu? Kiedy zacząć realizować swoje pasje?

TERAZ!

Mam kilka zainteresowań(na przykład to, co robię teraz, czyli pisanie ). Z każdym dniem jestem coraz bardziej pewny siebie, odważny, pracowity. Kocham świat w którym żyję. Zachwycam się nim. Rozmowy z ludźmi, a zwłaszcza z dziewczynami sprawiają mi dużą przyjemność. Na mojej twarzy często gości uśmiech. Robię wszystko, aby moje życie było jak najbardziej wartościowe. Mam w sobie siłę i energię. Wiarę, że to wszystko ma sens...

Porażki(żeby nie było zbyt idealnie)? Jeśli są, to małe i z każdej wyciągam naukę.

Skąd wziął się ten niemal idylliczny(ale rzeczywisty) obraz? Dlaczego jestem tym, kim jestem?

Ano dlatego, że dwa lata temu zainteresowałem się tematem i trafiłem na tę stronę. Poczułem chęć, aby powiedzieć lenistwu i brakowi odwagi czułe wypie*dalaj. Wyjść z bezpiecznego, ale nudnego świata. Cholera, aż wygrzebię z otchłani tej strony kilka blogów, które napisałem w tamtym czasie(oczywiście pod innym nickiem )

Było warto. I cały czas jest warto. Przez szok wywołany lekcjami Gracjana, pierwsze podejścia(bez sukcesów), pytanie o godzinę, porażki z samym sobą(lenistwo, strach, za dużo kalkulowania i myślenia) do dziesiątek udanych podejść, dwóch dłuższych związków, wręcz wirtuozerskich akcji i niesamowitej dawki uśmiechu i luzu

Mam siedemnaście lat. Kilka miesięcy do pełnoletności. Myślę, że jestem w najwspanialszym okresie życia. Liceum, brak pogoni za kasą, zero rodziny na utrzymaniu, brak zmartwień, które przynosi dorosłe życie i kupa wolnego czasu...

Jestem ogromnie szczęśliwy, że ten czas wykorzystuję najlepiej jak się da. Jestem pod wrażeniem zmiany, jaka we mnie zaszła. Z nieśmiałego, wstydliwego chłopca w Hanka Moody'ego v. 0.1*.

Też jesteś tu, gdzie ja - piona! A jeżeli wciąż zastanawiasz się, czy do niej zagadać i wolisz przeglądać godzinami fejsa, kwejka czy inny shit zamiast zająć się czymś konkretnym(np. grą na gitarze, ostatnio zacząłem brzdąkać ), zastanów się, czy to jest to, czego chcesz od życia. Pamiętaj, zrobisz jak uważasz. Twój los w Twoich rękach!

Pis joł i do następnego razu!

*zdecydowanie za dużo Californication. Zdecydowanie.