Po ostatnim wpisie i waszych słowach powróciła wiara w moją osobę…

Zająłem się pasjami, stwierdziłem koniec. Zamykam rozdział. Podjąłem dwa miesiące temu decyzję że odchodzę od kobiety. Było to pod wpływem emocji. Stwierdzam że była to poprawna decyzja. Nowy rozdział otwarty.

Wobec wielu osób zachowałem się nie fair. Wśród was są też tacy których zawiodłem. Przepraszam was.

Pierwsza strona rozdziału zaczęła się niewinnie. Próbowałem podczas tych dwóch miesięcy desperacko uwodzić kobiety. Słabo to wychodziło…

Była Magda która wyczuła że jestem frustratem społecznym i po mimo dobrych sygnałów IOI otrzymałem lekką zlewkę. Spotkałem ją dwa dni temu. Z całą rodziną i bratem ale chwila - opowiem wam o tej sytuacji…

Pochodzę z małej miejscowości. 5000 mieszkańców. Wszyscy się znają. Wiadomo w takiej społeczności jest mało kobiet wartych uwagi – więc wszyscy „chłopcy” mają te same cele. Rozpieszczają tą wąską grupę kobiet do granic możliwości. Wśród tego wąskiego grona jest Magda. Córka przyjaciół moich rodziców. Nie znałem jej. Próbowałem wiele razy poznać ją jak byłem u jej ojca. Nigdy się nie udało. Lecz miesiąc temu szybka piła. Rodzice proszą bym odwiózł ich do rodziców Magdy.
Gdy wchodzili do środka proszę mamę „Będzie Magda napisz mi sms’a”.

Wracam do domu. Po trzech godzinach sms – „Przyjedź jest córka”.

Szybki prysznic. Ubieram się, włosy do tył czerwony szal na szyję. Gotowy jadę. Otwiera drzwi mama Magdy. „Miło że jesteś. Siadasz z nami czy idziesz do Magdy?” Zmieszanie w moich głosie. Niepewność. O co kurwa chodzi! Tak od razu? Bez żadnych przeszkód od tak mogę iść? Nie. Nie jestem gotowy - myślę. Siadam przy stole. Pełno ludzi. Nie wszystkich znam. Nagle ktoś rzuca temat „Bogdan kawaler przyjechał do córki! Patrz jaki wyubierany!” Całe towarzystwo śmiech…

Cóż zrobić? Trzeba podjąć grę i z pełnym spokojem i pełnym śmiechem na twarzy podjąłem grę że przyjechałem po córkę. Zacząłem tytułować rodziców jako „teście”. Towarzystwo było już moje po kilku minutach. Teść stwierdził że woła Magdę. Wchodzi. Siedzę tyłem: Wy się znacie prawda? Magda ucieszona pytaniem przytakuję. Ja jednak stwierdzam że nie…
Wiem pisałem do was o tym już. Słabo wyszło. Ostatni raz widziałem ją na wspólnym spacerze. Proponowałem spotkanie odmówiła twierdząc że jedzie z chłopakiem na narty. Dodała później zdjęcie z jakimiś trzema facetami na stoku.

Spotkałem ją dwa dni temu. Znów w kościele! Stałem. Przechodziła obok. Uśmiech od ucha do ucha i bezczelnie uśmiecham się do niej i mrugam oczami w sposób „^^”. Z jej strony uśmiech, czerwona patrzy w buty. Obok mnie zatrzymała się. Schyliła głowę wiedziała że chce jej coś powiedzieć… Szeptam „Popatrz dziś wigilia cały rok będziemy się spotykać.” Uśmiech. Nagle podchodzi jej tata z mamą. Mama bierze mnie pod rękę, rozmawiamy śmiejemy się. Wychodzimy razem z kościoła. Podchodzi jej drugi brat którego tu nie ma. Mieszka i studiuje w Warszawie i mówi mi „Szwagier bierz się za Magdę! Kręci się koło niej trzech lamusów. Jest Twoja” Odpowiadam z uśmiechem i w formie żartu „Stary chętnie ale olewa mnie. Haha. Oporna jest. Chciałem zabrać na randkę rozbieraną a tu nic :D” Rozmawiamy podchodzi Magda. Patrzy na mnie, to ucieka wzrokiem.

Zastanawiam się o co tutaj w tym wszystkich chodzi. Czuję jak ktoś mnie olewa. Ona mnie nie olewa. Ona mnie testuje. Sprawdza mnie czy jestem desperatą. Czy powiem jej bratu o zlewie i jak to obrócę. Obróciłem tą sytuację w żart.
Coś mi nie pasuje! Zawsze chodziła na godzinę 11:30 z całą rodziną. Gdy mnie spotkała zaczęła chodzić sama na 16. Wiedziała że zawsze jestem… Dziś poszedłem na 11:30. Była cała jej rodzina. Jej nie było! Zawsze chodzili razem. Od wizyty u niej w domu chodzi sama! Wiem może mi się psuje łeb ale to jest wieś. Tutaj takie rzeczy są ważne…
Nie jest obojętna.

A tak po za tym stare cele zaczęły do mnie dzwonić i same się umawiać. Od poniedziałku już umówiłem się z 4 kobietami. Na jutro, piątek, sobotę i niedziele.

Mam nadzieję że zły okres mija.

Pozdrawiam was.