"Ksiega ego"

kto autorem? fajna?

Super temat, postanawiam również wypisać.

Lubię czytać, lubię sprawdzać i lubię pisać. Lubię słuchać i uczyć się od życia tego, co w danym momencie potrzebuję. Uważam, że książki gwarantują mi doskonały rozwój.

Swoją karierę jednak rozpocząłem od Gry. Potem Neofita polecił mi książkę Antonego de Mello- Przebudzenie. To duże wrażenie na mnie zrobiło, ale wszystkiego z tego nie kupiłem.
A potem już czytałem:

- Under -tajemnice największych uwodzicieli + jakieś mini ebooki
- Coello- Alchemik (fajne nawet, ale po 20stronach już wiedziałem jak się zakończy, bo parę dni wcześniej obejrzałem film Siła Spokoju- polecam, odmienił moje życie)
- Manuel, Przyczajony Pua, ukryty AFC
- Seksualny klucz do kobiecych emocji
- ksiażki Stilla i Oretego
- Alphamale Grzesiaka
- + pare jeszcze jakiś stricle o uwodzeniu, których nazw już nie pamiętam^ ^

- Marzec- Facet z jajami
- czterogodzinny tydzień pracy (nie wszystko)
- MATEUSZ GRZESIAK ALPHA HUMAN
- MATEUSZ GRZESIAK WYJĄTKOWY NAUCZYCIEL
- Bandler- Magia umysłu
- Bandler- Alchemia manipulacji
- Leszek Kołakowski- Czy Pan Bóg jest szczęśliwy...

Teraz na dniach audiobooka Aleksandra Bucznego- taki praktyczny poradnik jak sobie poradzić w życiu. Czytał właśnie po raz drugi Alpha Male Grzesiaka

Zamierzam:

Paula Świątek- moc podświadomości
Batko- Haker umysłów
Brian Trancy- jakaś wybiorę
Robert Kiyosaki- wszystkie 11 książek
Osho- też trochę poczytać
Księga związków seksu i podrywu
Batko Dębski- o NLS wyd 2.

oraz niedługo ukazują się trzy książki Diltsa o modelowaniu. Jasne, że je przeczytam! ! !!

A potraficie zwerbalizować to dlaczego kręci Was czytanie książek? Nie co to Wam daje praktycznie (typu większy zasób słów/kreatywność), tylko co sprawia Wam prawdziwą przyjemność z czytania dla czytania?

skaut - napisałeś w innym temacie, że Twoją pasją jest m.in. bieganie. Czytasz książki pod tym kątem?

I jak Wy znajdujecie czas na te książki heh. Czy jak to skaut ujął dla zabicia czasu. Jak u mnie tylko pojawia się powiew "wolnego czasu" to się odrazu przypomina tysiąc rzeczy zaległych do zrobienia i nie wiadomo za co się wziąść i czas już w dużej mierze zlatuje na to, czemu nadać priorytet

ps. Chyba zacznę skupywać czas wolny. Jak ktoś nie ma co zrobić z czasem wolnym to chętnie kupię te nadwyżki

Juz Ci Przemo odpisuje, tak jak wczoraj obiecalem...

Czytam, bo... Wtedy nie mysle...

Rozumiesz o co chodzi ?

Nie zdziwie sie jak nie rozumiesz, bo przeciez jak mozna 'nie myslec'.
Ano mozna. Umysl podobnie jak nogi to Twoje narzedzie, kiedy przestajesz chodzic/biegacto Twoje nogi odpoczywaja/nie ruszaja sie, ale dlaczego nie zrobisz tego ze swoim umyslem...? Przeciez tez potrzebuje odpoczynku.

Czytanie (zarowno jak bieganie) to pewna forma medytacji, czyli nie myslenia..

Pograzasz sie w ksiazce i zapominasz o calym swiecie/biegniesz i nie myslisz o niczym, obserwujesz co sie dzieje - tylko i az tyle.

Jezeli juz myslisz, to sobie wszystko wyobrazasz - trenujesz swoja wyobraznie, przenosisz sie w inny swiat - zeby nie bylo nie domowien, w pelni akceptuje rzexzywistosc taka jaka jest (podobnie jak akceptuje kobiety takie jakie sa), ale chwilami chce sie od od tego wszystkiego oderwac. Wtedy oddaje sie czytaniu, bieganiu lub konkretnie medytacji...

Czytam tez po to, zeby sie czegos nauczyc, dowiedziec, potwierdzic swoje niepotrzebne watpliwosci - wiem cos, ale nie jestem do konca pewien->siegam po ksiazke w ktorej moge znalezc odpowiedzi na moje pytania. (Nie czepiajcie sie tu prosze o to czy przyjmuje to co w danej ksiazce jest napisane za pewnik/jedyna prawde...).

Czytam by zobaczyc, ze to co sie dzieje w moim, Twoim zyciu dzialo/dzieje sie u miliona innych ludzi. Zauwazam wtedy jak oni radzili sobie w danym momencie i wyciagam z tego odpowiednie wnioski.

Czytam bo sie nudze ? Hmm ostatni raz gdy zaczynalem nudzic sie na lekcjach w szkole podstawowej to chwile pozniej z tyc lekcji uciekalem i juz nudno nie bylo

Nie wiem co to nuda... Zawszesjest jakis film, cos do zrobienia, ktos z kims mozna wyjsc na piwo czy pogadac przez telefon, ktos kto chce z Toba poflirtowac (prawie kazda laska chce flirtu..).

Ciezko jest opisac rzeczy, ktore sie kocha robic.
Uwielbiasz zniwa, wiesz o co chodzi. Lubisz ciezko pracowac, ubustwiasz zapach scietych zboz itd.. wtedy tez jestes w jakiejs formie medytacji !!!! To nazywa sie akurat medytacja aktywna. Zapominasz o calym swiecie... Zastanow sie czy nie mam tu racji.

Z drugiej strony medalu ksiazki to wiedza.

Fajnie miec wiedze, zajebiscie jest byc madrym, co ?

Przystan na chwile i zastanow sie czy napewno ?

Czy ludzie nie odbieraja Cie momentami na wszystkowiedzacego ?

Huj z ludzmi... Czy Ty zajebiscie sie czujesz, gdy poznajesz jakas dana kobiete i w wysokich procentach wiesz jak cala znajomosc bedzie sie odbywala bo poznales tajniki relacji damsko-meskiej? Ze na kazdy ST masz przygotowana odpowiedz ? Ze wiesz co znaczy kazdy jest ruch ciala ? Czy cieszy Cie to, ze po ruchach jej galek ocznych wiesz kiedy sciemnia, a kiedy nie ?

Czy tak samo chcialbys wiedziec co jest w danym jedzeniu ? Caly sklad, od czego/kogo pochodzi ? Nic bys kurwa nie jadl...

Czy chcialbys wiedziec jak DOKLADNIE wygladal seks Twojej dziewczyny z jej poprzednim partnerem ? Czy chcesz dokladnie widziec porod i to co z nim zwiazane, czy chcialbys widziec jak odbywa sie operacja dwunastnicy na przyklad... ?

Wiesz o co mi chodzi... Czy wiedza jest dobra ? Czy nie lepiej byc czasami 'glupim', 'nieswiadomym' ?

To jest wlasnie te ryzyki ktore ponosimy rozwijajac sie. Zauwazamy piekno w swiecie, ale i jego okrucienstwo. Tylko od nas zalezy na czym sie skoncentrujemy.

Obalamy mity ? Pewnie.
W ktoryms ze swoich pierwszych blogow wspomnialem o tym, ze 'ciezka praca Zawsze poplaca'... Gen odrazu mnie zjebal... I co ? Ilu ludzi w Polsce/na swiecie ciezko zapierdala za grosze, a Ty podejdziesz na chwile do ruletki i minute wygrasz tyle co oni zarobia przez rok. Wiec tutaj wlasnie trzeba zastanowic sie ktora obrac sciezke.

Czy ciezko pracujac (jak naprzyklad Ty 'na polu' [chocby w ramach rekreacji]), czy poszukac wiedzy o tym jak na skroty mozna przejsc przez zycie (naprzyklad w ksiazkach) -tu akurat nie o mnie mowa, bo ... wiecie jak ja mam.

Moglby powstac kolejny blog co mysle na ten temat... Tak jak i o zwiazkach, o medytacji, ktora 'zmiata' autohipnoze' (pozdro Trancer, luz blues mam nadzieje ), o technikach seksualnych, o tym jak ja wyrwalem panne z ktora teraz jestem, o tym jak ja widze wybieranie kobiet do czegos powazniejszego.... Tical mial w planach pare blogow ? Tical mial w glowie pare 'historyjek/opowiesci' (bez urazu dla Ticala), ja mam raczej konkretny przekaz... Ale.....

Jestem pierdolonym egoista, takim jak i Wy (i Gracjan), jestem jak inni faceci (heheh jak ostatnio musialem troche negatywnych emocji dac mojej malej, to sie rozplakala bidulka... Podcieralem jej oczka i nosek mowiac, ze 'mowilem Ci, ze jestem jak inni skurwiele...', a ona 'jak mozesz tak mowic dbajac teraz o mnie i podcierajac mi smarki... Zaden facet tego nie robil... Wiesz przestan..' (czy cos takiego)...).

Jestem rowniez jebanym oportunista (jak to gen slusznie zauwazyl).

Wiec dajcie mi cos, a ja dam Wam

Easy... Za darmo umarlo

.s Przemo sklej wreszcie to jak ta swoja panne obrociles... Wisisz mi to

Pięknie temat się rozwinął

Na dzień dzisiejszy czytanie dla mnie jest przede wszystkim rozwojem osobistym.

Lektur nigdy nie lubiłem i książek tego pokroju, łapałem się za co tylko się dało by rozwijać wyobraźnię i kreatywność, więc je czytałem - jednak nigdy do mnie nie trafiały tego typu publikacje i było to zdecydowanie na siłę, więc zrezygnowałem z tej drogi, jedynymi książkami które mnie pochłaniały związane były z mitologią grecką jak i książka "Pierwsze prawo magii" - Terry Goodkind i jej wszystkie 11 części + książki Jonathana Carrolla.
W momencie jak dorwałem Psychologię osiągnięć - Sebastiana Schabowskiego - wtedy wszytko się zaczęło :

Książki z rozwoju osobistego, psychologi sukcesu jak i osiągania niezależności finansowej - łykałem jedną za druga. Jak to nazwać ? Do dziś czytając te książki są rozrywką/nauka i pasją.
Codziennie choć trochę czytam i kształcę się w dziedzinach w których wiem, że tej wiedzy potrzebować będę by osiągnąć to co chce osiągnąć.

Z tych co pamiętam to mam już przeczytane :
( uzupełnię później )

Od razu dam radę osobą, które również tego typu publikacje czytają. W momencie jak w takiej książce są do zrobienia pewne zadania - nie czytajcie dalej dopóki ich nie zrobicie. Często myślimy "a później do tego wrócę" - co niestety zazwyczaj kończy się odłożeniem "na zawsze" , co przekłada się później również na wyniki - sam tak miałem, czytałem bardzo wiele ale nic mi to nie dało, oprócz innego sposobu postrzegania, a jak wiemy działanie jest niezbędne do zmian w nas samych

Pozdrawiam !

Jako, ze wreszcie mam sekundkę wytchnienia postanowięłm, ze i ja sie wypowiem w tym temacie. Wszak dzień dziś miałem dobry - zaliczyłem prezentację z angielskiego, oraz ćwiczenia (laborki) z biochemii - do sesji mnie dopuszczą To i nastrój mam dobry. z tej okazji też szybko odwiedziłem fryzjera - ot spontaniczna decyzja, jako, ze wiosna przyszła, oby deszcze juz minęły, na basenik dwa razy w tygodniu śmigam, a z dłuższą czupryna to i troche mało wygodne. Jeszcze dzis rano miałem fryzurę jak Rafał Blechacz - teraz po bokach maszynką, na górze kilka cm.

A przechodząc do książek.

Uwielbiam czytać. Powieści obyczajowe, kryminały, thrillery (horrory mnie nie kręca - zarówno filmy, jak i książki). Czytam tez i publikacje polityczne (ostatnio np. czytałem "Blackwater" Jeremy'ego Scahilla - jeśli nie interesujecie się aktualną wojną na bliskim wschodzie, albo polityką zbrojeniową Stanów Zjednoczonych - nie polecam., albo "Schyłek Rosji" Tadeusza Kisielewskiego - zaintrygował mnie tytuł. Jako, ze jestem w znacznej mierze rusofobem - to czytałem niemalże z wypiekami, a potem w dyskusji zmiażdżyłem znajomego - rusofila, amerykanofoba - w dyskusji. Wspaniałe uczucie ), oraz publikacje historyczne (aktualnie na półeczce czeka na swoja kolejkę "Czarna kawaleria" Kacpra Śledziewskiego - w formie powieści opisane losy brygady pancernej Generała Maczka. Począwszy od kampanii Wrześniowej, skończywszy na bitwie w ardenach i "kotle Falaise".)

Z innych książek - publikacji czytałem w tym roku (jak na amerykanofila przystało. Choć wiadomo - bez przesady z określeniami. Maniakiem nie jestem) dwie ksiązki - autobiografie komandosów Navy Seals.

Pierwsza pod tytułem "Snajper" - w głównej mierze koncentruje sie na procesie szkolenia komandosów, oraz operacji w Mogadishu (Somalii). Dla mnie służyła głównie jako "nakręcator" i motywator do entuzjastycznego chodzenia na siłownię.
Druga - "Komandos" - autobiografia założyciela tej jednostki. Dużo o szkoleniu, dużo o wietnamie, potem same zakładanie jednostki. Z duża ilością ciekawych przekmin. Jako, ze chyba dośc empatyczny ze mnie człowiek - potrafie się wczuć i współprzeżywać z bohatermi, mocno zidentyfikowałem się z samym autorem - i nauczyłem sie od niego takiego fajnego, prostego podejścia do życia. Zawsze moim problemem było nadmierne komplikowanie - tam nauczyłem się maksymalnie upraszczać sprawy (wszystkie - tak jak na fizyce w liceum zawsze pani powtarzała - sprowadzamy do najprostszej postaci, potem podstawiamy.). A, że czytałem to na początku tego roku i wtedy tę umiejętnośc nabyłem - cóż... Jest 4 miesiące później i wciąż działa. Nie wyleciało z głowy, tak jak wiele różnych idei pojawiało się i wylatywało, albo było weryfikowanych. Działa.

A tak bardziej powieściowo.
Ostatnio bez reszty wchłonęła mnie trylogia "Millenium" Stiega Larssona. W półtora tygodnia przerobięłm dwie części. Aktualnie czekam w kolejce na wypożyczenie trzeciej. Gdy będę miał luźniejsze monety - to planuję zakupić całą trylogię.
(swoja drogą filmy równiez mnie wchłonęły. Bo ksiazki te zostały zekranizowane. Dwa razy. Raz przez szwedów, drugi - aktualnie nagrywaja Drugą część. Tym razem Hollywood. I tak jak Szwedzi bardziej trzymali się zgodności z ksiażką, tak hollywoodzka obsada - bije ich na kolana. Daniel Craig jako główny bohater leży mi zdecydowanie bardziej od szwedzkiej wersji Ryśka z klanu (ot takie mam skojarzenie z tamtym aktorem))

No i.. Skoro wchłonęło mnie tak mocno - to i z całą pewnością polecam. Jeśli o mnie idzie - to troche otworzyło mi oczy na sprawę feminizmu. Dotychczas mój pogląd na feminizm to: "Feministki to banda sfrustrowanych seksualnie, pasztetowatych krzykaczek, które wrzeszczą o parytetach i aborcji". Sprawa jednak jest trochę szersza i bardziej skomplikowana. Ksiażki te odświeżyły mój pogląd na feminizm, do tego stopnia, że uważam to za słuszna sprawę. Nie będe sie tu na ten temat dłużej rozwodził.

Z innych powieści.
To z fantastyki - chowałem sie na wiedźmińskiej sadze Sapkowskiego. Trylogia husycka też mi sie spodobała.
Poza tym lubię ksiązki Komudy (tematyka XVII-wiecznej Rzeczpospolitej)
Do Diuny Herberta robiłęm już 3 podejścia - za każdym razem odpadałęm po maksymalnie stu stronach. W wakacje pewnie będzie podejście czwarte
Podobna sytuacja z Lodem Dukaja - w wakacje podejście trzecie.
Po prostu chcę te ksiazki przeczytać, bo jestem pewien, zę mnie wciągną. Tylko wytrwać do momentu, aż się rozkręci. Choć w sytuacji Lodu Dukaja - język stylizowany na rosyjski (składnia!) jest dla mnie ciężkim orzechem.

Poza tym zawsze uwielbiałem lektury szkolne. Prawie wszystkie czytałem "na jednym tchu". Przykładowo - syzyfowe prace mnie odrzucały. W Liceum niestety lektury zaniedbałem w klasie maturalnej. Cisnąłem an streszczeniach, czego żałuję. Mam w planach nadrobić - bo są to ksiązki, których po prostu nie przystoi nie znać. Nie tylko dlatego, ze w towarzystwie byłoby to faux pas, o nawet z pobudek patriotycznych (Nie przeczytać "Dziadów" to grzech. Ja nadrobię po sesji. Heh.. Swoja drogą - właśnie zaczał sie ten paskudny etap w roku, w którym w głowie pojawia się miliard pomysłów, a z racji obowiązków, niestety - wszystkie dostają etykietkę "po sesji". A po sesji - połowa z nich zdążyła już wylecieć z głowy. Hm... Może pospisuję...)

Lubie i polecam kryminały Harlana Cobena. Szybkie lektura, na jeden-dwa wieczory.

Z ksiązek, które, oprócz wymienionych bym polecił, albo które mocno wpłynęły na mój charakter i światopogląd to:

Mistrz i Małgorzata Bułhakowa. Moja polonistka dostawaął niemalże orgazmu w czasie omawiania. Przyznaję, zę i mnie sie spodobalo, chć teraz z chęcią przeczytałbym jako dojrzalszy czytelnik. ?No i nieśmiertelne "Jakim, kurwa cudem, tramwaj uciął mu głowę?!")

Większość książek Folleta. Wymieniona przez Karła Igła i inne z tym niemieckim szpiegiem, jako bohaterem (były bodaj jeszcze dwie), Noc nad Oceanem , oraz Filary Ziemi. Jedna z moich ulubionych książek w ogóle. Bydlę jak diabli, ale akcja umieszczona w moim ulubionym okresie historycznym (średniowieczu), fajnie poprowadzona, głębocy bohaterowie, zwłaszcza jedna z głównych bohaterek (zresztą. Typowa postać kobieca w ksiązkach Folleta - szczupła brunetka, ew brązowowłosa, z wielkimi cyckami, neurotyczna, choć silna kobieta. Zdecydowanie wyprzedzajaca epokę. W każdej byłą niemal identyczna, przynajmniej jedna bohaterka). Książka została zekranizowana, jako serial pod tym samym tytułem. Serial mocno kojarzy mi się z Grą o Tron, którą z miesiac temu zaczaęłm oglądać i śledzę, przy czym trwa jeden sezon, osiem odcinków. Tez polecam. Ksiazkę i serial.

Pan Tadeusz - czytałem i w gimnazjum. I w liceum - jako lekturę. Teraz marzy mi sie wyjechać na mazury. Usiąść wieczorem, najlepiej samemu u brzegu jeziora i zaczytywać się. Ewentualnie wykorzystam to jako pomysł, by jakas fajniejsza koleżankę zabrać ze sobą i cudzymi słowy, acz własnym głosem ją uwieść.

Poza tym uwielbiam poezję. Czytać, pisać.
Na polskim, gdy omawialiśmy poszczególne epoki literackie - identyfikowałem się po kolei z każdą z nich. Z myślami przewodnimi, z filozofią charakterystyczna dla epoki. Jedyne, które nie przypadły mi do gustu to oświecenie.
Zaś renesans, romantyzm, młoda polska (zwłaszcza młoda polska!*), modernizm (futuryści, skamandryci [Tuwim i Leśmian - jedniz moich ulubionych poetów. Fajnie sie ich czyta dziewczynom. Zwłaszcza Leśmiana. Gdy jednej kumpeli czytałem "W malinowym Chruśniaku" w czasie zielonej szkoły, jeszcze w LO - myślałem, ze dostanie orgazmu. Wtedy nie przyszło mi do głowy, żeby dalej pociągnąć, wiec na tym sie skończyło :P] to moja pasja.

*A propos Młodej Polski.
Omawianie tego przypadło da szkolną wycieczkę do Krakowa, w czasie której zwiedziliśmy dom Mehoffera, Rydlówkę, Tetmajerówkę, mielismy mieć wieczorek literacki "Pod Baranami" (niestety nie doszło do tego. była tam już zorganizowana impreza). Chyba moja najlepsza wycieczka szkolna w życiu i jedna z najlepszych wycieczek w ogóle.

Poza tym lubię czytać ksiązki w języku angielskim. Całą sagę (oprócz ostatniej części, której w ogóle nie przeczytałem, bo najzwyczajniej wyrosłem) Harry'ego Pottera czytałem wyłącznie po angielsku. Kilka dzieł Szekspira, Przygody Tomka Sawyera, The vampire Lestat czytałem tez po angielsku.

No to mi wyszło podsumowanie. Choć nie sposób wszystko wymienić, to myślę, że temat co najmniej rozwinąłem (do wyczerpania daleeeeeka droga).

Myślę też, że tym komentarzem - odpowiedziałem Przemo wyczerpująco na Twoje pytanie odnośnie literatury i czytania.

Nie trudno zauważyć, że literatura stanowi ogromny element mojego życia. I nie uważam tego za jakiś wirtualny świat fantazji. Choć i tym jest. Nie sposób tez wymienić wszystkie wymiary i płaszczyzny, w których literatura może spełniać jakąś rolę.

Heh. Moje polonistki byłyby ze mnie dumne Kawał dobrej roboty z moim wychowaniem literackim. No, oczywiście element odpowiedniego gruntu, dla siewów też ma znaczenie.

Pozdrawiam
JacekDrwal

PS. Na koniec dodam jeszcze literaturę specjalistyczną. Czyli związaną z moim kierunkiem. W zeszłym roku romansowałem z anatomią Prawidłową człowieka, czyli Bochenek, Sylwanowicza, Skawiny. Histologią Sawickiego (plus cytofizjologia Kawiaka i Albertsa), w tym roku fizjologia Konturka, Biochemia Harpera i Biochemia Bańkowskiego, Immunologia Gołębia. Czyli też kilka kilogramów literatury. Przy czym tutaj osiągam prawdziwe rekordy jeśli chodzi o ilość stron w czasie.
A to dopiero początek przygody. Zaczną się kliniki zacznie się zabawa
Jak widać - w szkole - książki, na studiach - książki, hobbystycznie - książki. Wszędzie książki, a czasu jest i na sport, i na rozwój (w sensie bardziej praktycznym i namacalnym, niż duchowy), a i sypiam po 7-8 godzin na dobę. Jak to piszę - sam się kurna dziwię jak to robię

EDIT
Co do kwestii praktycznych. Czyli skad tyle czasu an czytanie, nauke i całą resztę. Otóż dużo czasu spędzam w pociągach. Nie mieszkam w samej Warszawie, a na przedmieściach. Więc dojeżdżam pociągami osobowymi (nie pośpiechami, tylko takimi jak niektóre interregio - czerwono-czarne blaszaki, albo pomorskie SKMki), SKM-kami itd.. W jedą stronę pół godziny + czekanie na stacji/dworcu na pociąg. To wychodzi, ze dziennie mam minimum półtorej godziny (zimą, gdy zdarzają sie opóźnienia to bywa, ze i po kilka godzin), w które mogę słuchać muzyki z mp3, przekminiać, albo czytac książki. Zzazwyczaj wybieram czytanie.

Ostatnio mam w rękach tyle podręczników uniwersyteckich, że nie mam ochoty czytać żadnej, nawet relaksującej literatury...

Jednak ostatnio pewna studentka z którą jechałem w przedziale w pociągu czytała Greya i była nim bardzo zachwycona. Przejrzałem sobie kilka fragmentów tej książki i - jeżeli do tej pory miałem jakieś wątpliwości, że kobiety są bardziej zboczone od mężczyzn, to już je straciłem ;P

Tytuły, które zdecydowanie polecam i przy tym zapewniam, że po ich przeczytaniu powiesz sobie " było warto! "

Polecam książkę Barbary Berger - Przebudzenie istoty ludzkiej.

Kupiłem niedawno, jestem w połowie książki.

Zajebista wiedza o prawach umysłu.

No i też kolejne książkowe adaptacje Assasins Creed są warte przeczytania:

Tajemna Krucjata

Objawienia

Zajebista akcja, pięknie oddany klimat miejsc akcji (Bliski Wschód, Konstantynopol w XVI w.)

No i do tego dużo mądrej filozofii asasyńskiej.
Zwłaszcza w Tajemnej Krucjacie.

Ja dzis ogladalem National Geographic Channel od 13:00 do 21:00. Tak nie na temat ksiazek moze ale za to w II wojne swiatowa sie wciagnalem:)

Panowie, chce poruszyć tutaj temat, który nie daje mi spokoju. Ciągle, gdy się nad tym zastanawiam nie mogę dojść do konkretnych wniosków.

Regularne czytacie książki z różnego rodzaju tematyk. Ja chce zwrócić uwagę na książki o rozwoju osobistym i dotyczące kobiet, komunikacji. Jest tak, że człowiek bierze książkę czyta, później znajduje następną, czyta i tak znowu powtarza tą czynność. Być może jakieś działanie się pojawi. Jednak w jakim momencie należy przestać czytać o rozwoju, jak poderwać kobiety itp (o doskonaleniu siebie) a bardziej skupić się na działaniu... Nie jest tak, że bardziej uświadamia nam coś samo działanie, bez czytania jakiś artykułów czy fachowych rad od "kołczów" niż przeczytanie jakiejś książki? A przez to gonienie za jakąś doskonałością i ciągłe czytanie jak poprawić swoją osobowość? Gdzie jest ta granica?

Nie macie wrażenia, że fachowe rady z różnego rodzaju książek o podrywaniu, sposobach na podryw lub rozwoj swojej osobowości zakłóciły analityczne lub samodzielne myślenie, z którego można wyciągnąć wnioski( bo ile razy już miało się wrażenie, że podczas czytania mowiło się "przecież ja to już wiem... wystarczy zrobić tylko tyle... i ...")?

Italiano, bardzo podoba mi się pytanie które tu zadałeś...

Też mam wrażenie, że niektórzy przesadzają ze swoim umiłowaniem tematyki samorozwoju i rozbijaniu wszystkiego na czynniki pierwsze, teoria zawsze będzie miała charakter statyczny, co stawia ją krok do tyłu przed dynamicznie rozwijającym się życiem, praktyką

Ostatnio miewam w swoim życiu coraz to nowe sytuacje, a kiedy je przeżywam, czuje, że gdzieś kiedyś czytałem o takich zjawiskach opisywanych przez innych ludzi tu na stronie czy gdzie indziej - ale to bez znaczenia, bo niektóre rzeczy trzeba przeżyć, żeby zachować odpowiednie proporcje, same przeczytanie choćby tysiąc razy nie da tego efektu, przynajmniej w moim przypadku...

Ja tez kiedys wiele czytałem, książka na tydzień to był pryszcz, głównie SF: 3 stygmaty palmera eldritcha, twórczość Asimova w tym Trzy Prawa Robotyki itp. bardzo fajny klimat logicznego umysłu