Akcja bardzo spontaniczna jak zwykle. Skok do supermarketu z mamą by zrobić jakieś większe zakupy. Krążąc między półkami zauważyłem hostessę. Nie chcąc nawet podchodzić w tym momencie, po prostu uśmiechnąłem się automatycznie kiedy spojrzała na mnie. Zmieszała się, ale od tego momentu spoglądała nieśmiało na mnie. Kiedy ponownie się uśmiechnąłem to odpowiedziała tym samym.

Zaczęło mi towarzyszyć to piękne uczucie, lekkie zdenerwowanie połączone z adrenaliną. Wiedziałem ,że zaraz do niej podejdę, kiedy zbliżyliśmy się do jej stoiska i będę miał okazje ją poznać. Ta chwila nie pewności kiedy nie wiadomo co się wydarzy.

W pewnym momencie podszedłem z nie bardzo wyszukanym openerem :

Ja: ładnie to tak mierzyć wzrokiem nieznajomego?
HB: Nie mierzyłam Cię (z nieśmiałym uśmiechem)
Ja: Oczywiście.. Tak na prawdę to nie mogłem sobie darować, i nie podejść do Ciebie dlatego też to zrobiłem.

Później rutynowa rozmowa bez jakichkolwiek technik. Dotyk, i zbliżenie. Strasznie się rozgadała, a po chwili przypomniałem sobie że parę metrów dalej mama na mnie czeka:D Zaproponowałem wymianę numerów - formalność:)

Tak jak w tytule, do ludzi wchodzących na drogę "zmian". Pamiętajcie o uśmiechu. On jest najlepszym openerem;)