Ostatnimi czasy za bardzo nie mogę się pochwalić wybitnymi osiągnięciami w sferze podrywu. Pasmo porażek się niestety zaczęło dość mocno ciągnąć, co mnie co raz bardziej dołowało i sprawiało, że powróciłem do nałogu.

No właśnie... tak jak w tytule - życia nie powinno się brać zbyt poważnie, ponieważ i tak kiedyś umrzemy..

Jak już gdzieś wspomniałem, strasznie się cofnąłem wstecz jeśli chodzi o uwodzenie. Bardzo mało działałem, ba nawet można byłoby pokusić się o stwierdzenie ,że w ogóle.

Akcja bardzo spontaniczna jak zwykle. Skok do supermarketu z mamą by zrobić jakieś większe zakupy. Krążąc między półkami zauważyłem hostessę. Nie chcąc nawet podchodzić w tym momencie, po prostu uśmiechnąłem się automatycznie kiedy spojrzała na mnie. Zmieszała się, ale od tego momentu spoglądała nieśmiało na mnie. Kiedy ponownie się uśmiechnąłem to odpowiedziała tym samym.

Smutno mi, mam doła, jestem strasznie samotny… Może jeszcze frytki do tego? Co raz bardziej śmieszą mnie takie osoby – dupy wołowe które wprawiają się w ten stan dobrowolnie.

Może przemawia przeze mnie gorycz, frustracja ale po prostu sytuacja, która powtarza się któryś raz z kolei doprowadza mnie do lekkiego wkurwienia.

Tytuł bloga bezpośrednio nie odnosi się do uwodzenia, ale jest powiązany z nim. Sama masturbacja wydaje mi się, że nie jest niczym złym, jeśli nie jest nałogiem.