To co mną kieruje to nieustanne wyzwanie. Cały czas analizuję , myślę potem działam.
Znowu analizuję , myślę , odgrywam nowe sytuacje , ćwiczę przed lustrem.
Działam.

W pracy słucham muzyki na słuchawkach , przykładam się aby dobrze robić to co muszę zrobić.
Nie mogę pozwolić sobie na błędy. Muszę być najlepszy chociaż już mi tak nie zależy jak jeszcze rok temu. Myślę sobie... Olać robotę , wyjechać stąd , żyć. Naprawdę zacząć żyć.

Odkąd po kilku latach przerwy zapragnąłem poznać nową dziewczynę to dla mnie nie ma już innego hobby od podrywu.
Kiedyś zajmowałem się sprzętem HI-FI byłem audiofilem , czerwieniłem się wchodząc do salonu audio. Z trzęsącymi łapami , śliniąc się dotykałem tych cudeniek. Wzmacniacze , kolumny ,
odtwarzacze. Kabelki , płyty. Odpowiednie pomieszczenie odsłuchowe, ustawienie kolumn , aranżacja redukująca pogłosy.

NIE, NIE , NIE !!!

Mam czas , mam chęć , mam odwagę.
Nie wiem ile już zrobiłem podejść. Analizuję każde podejście pod względem psychologii , mowy ciała , rozmowy , atrakcji seksualnej.
Podrywałem w markecie w sklepie na ulicy , w dyskotece , parku... itd.
Mam pewność siebie mam tak zajebistą pewność że wali mnie wszystko dookoła kiedy rozmawiam z kobietą.
Nie wiem tylko czy to jest takie dobre. Myślę że to nie zawsze jest takie dobre. Stawiam siebie jako faceta który jest jedyny na świecie.
Koledzy mają mnie za cwaniaka , który ma wysokie mniemanie o sobie.
Siedzimy sobie w pubie, wchodzą laski a jak po chwili już z nimi gadam w najlepsze.
Tak, teraz możecie powiedzieć ,,kurwa ale się chwali,,

NIE , NIE , NIE !!!

Opowiadam jak jest. Zrozumcie mnie. Zrozumcie też przy okazji że mam dość tej gonitwy za króliczkiem. Chciał bym odpocząć i przestać analizować , odgrywać przed lustrem zagadywanie
w nowej sytuacji , studiować psychologię z książek i te podchody.
I mówię sobie; ,,dzisiaj idę tylko na zakupy,, albo ,,dzisiaj to tylko załatwię sprawę w urzędzie,,
I co???
I... Znowu jakaś kobieta na mnie popatrzy , ja się uśmiechnę i już wszystko chuj strzeli.
Mimo woli muszę do niej coś powiedzieć i mimo woli znowu podrywam. Tak to jest ze mną.

Teraz wyjaśnię co mi to wszystko daje;
Adrenalina?
Tak była na pierwszych podejściach. Teraz już nie czuję tego błogostanu po podejściu.

Satysfakcja?
Tak na początku. Teraz to raczej rutyna.

Sex?
Rzadko.

Co chce osiągnąć podrywaniem i do czego właściwie mnie ciągnie?
Doszedłem do tego niedawno. Przemyślałem sprawę dobrze. Bardzo dobrze.
Celem podrywu dla mnie jest poznać tą która nareszcie mnie zbudzi. Wyrwie mnie z tej matni.
Z tego skurwiałego , zasranego zapętlonego koszmaru mojego daremnego życia.
Tak! Chcę się zakochać z wzajemnością. Chcę przeżyć najlepszy najwspanialszy miłosny sen.
Czekam na to jak na wschód słońca po ciężkiej nocy.
Czekam jak wilk w niewoli.
Chcę zobaczyć miłość jak światełko w tunelu. Objawienie , coś co zmieni wodę w wino.
Chcę poczuć tę moc , siłę.
Chcę poczuć bijące serce w mojej piersi.