Witajcie przyjaciele. Zadeklarowałem się, że będę opisywał przebieg mojej akcji tak więc to robię. Zapraszam do lektury.

Zbliża się godzina osiemnasta. Zabieram z domu drugi kask i idę do garażu. Wsiadam na przecinaka i w miasto.
Weronika była już na miejscu. Zgasiłem motor i idę w jej kierunku. Dziewczyna nie bardzo się zorientowała, że to ja Zdejmuję kask i mówię: Witaj "kobieto z marsa", zabieram Cię teraz do swojej, odległej galaktyki. Wręczyłem jej kask. Znów nie wiedziała co odpowiedzieć i jak ma się zachować. Wziąłem ją za rękę(zdziwiło mnie, że bez najmniejszego oporu) i zaprowadziłem do motoru.

Siadłem na motor i czekam na nią. Mineła chwila a laska dalej stoi obok. Mówię: Spokojnie, nie masz aż tak wielkiego tyłka żeby się tutaj nie zmieścić. Skwitowała to takim dziwnym spojrzeniem (swoją drogą ma fajny tyłek xD).

Panna nigdy nie jeździła na takich sprzętach, więc trochę była przestraszona i trochę podniecona całą sytuacją. Między kolejnymi biegami moja lewa ręka lądowała na jej lewej nodze Dotarliśmy na miejsce - lokalny park.

Zsiedliśmy z motoru. Z kieszeni wyciągnąłem przepaskę na oczy. I mówię do Weroniki: "Jeżeli chcesz wkroczyć na moją planetę, musisz mieć zawiązane oczy". -"Chcesz mnie zaprowadzić do lasu i zostawić?" - zapytała z uśmiechem. Ok wszystko idzie jak po maśle.

Po kilku minutach zatrzymaliśmy się i ściągnąłem jej opaskę. -"Witaj na mojej planecie. Pierwszym etapem zapoznania z terenem jest rozmowa na tej ławeczce".

Siedliśmy obok siebie. Rozmowa szła całkiem nieźle. Na początku oswajałem ją z kinem. Bo nie wiedziałem na ile mogę sobie pozwolić. O dziwo dziewczyna odwzajemniała wszystko. W pewnym momencie przytuliła się i zaczyna mi mówić o swoim chłopaku.

Dowiedziałem się, że brakuje jej takich spontanicznych spotkań. Że mam cechy, których brakuje jej chłopakowi. Okazało się, że ich spotkania to była rutyna. Nic się nie działo. Jestem typem osoby, która potrafi wysłuchać. Otworzyła się przede mną i powiedziała co nieco. Jako, że nie będę jej przyjacielem, krótko podsumowałem jej problemy, lecz nie powiedziałem co powinna z tym zrobić.

Spacerowaliśmy sobie przez jakiś czas. Przechodziliśmy z miejsca w miejsce (im więcej miejsc z laską odwiedzisz, tym ona będzie miała w podświadomości obraz tego, że dłużej się znacie). W pewnym momencie zatrzymałem ją, przybliżyłem usta do jej ust. Miała chwilę czasu na odsunięcie się. Nie zrobiła tego. + dla mnie KC zostało domknięte. Usłyszałem "To było niezwykłe" więc ponownie w ślimaka, ale teraz z jej inicjatywy. Spędziliśmy ze sobą jeszcze chwilę czasu i mówię: Słuchaj za 20 minut muszę jechać do xyz, wsiadaj podrzucę Cie pod dom. Tylko musisz mi podać adres.

Jedziemy pod jej dom. Chwilę nam to zajęło, bo laska na plecaczku, która nie obyta z motorami będzie się bała szybko jechać. Przyjechaliśmy pod Jej dom. Zsiadła z motoru, oddała mi kask. I mówi, że chce się pożegnać, ale w kasku mi buzi nie da. Mówię: "Na tego buziaka to musisz sobie zasłużyć :D" Pożegnałem się i pojechałem do domciu.

Wyjaśnienie: "dziewczyna z marsa", moja galaktyka i inne tego typu teksty są nawiązaniem do naszej pierwszej rozmowy(możesz o tym przeczytać w blogu "Podryw zajętej laski cz.1).

-------------------------------------------
Ogólnie myślę, że akcja udana. Trochę posłuchałem o jej chłopaku, lecz nie za długo i zmieniłem temacik.

Liczę na wasze komentarze. Mogłem zrobić coś lepiej bądź coś spieprzyłem? Napisz o tym w komentarzu. Będę wdzięczny.
tomek.frk